Op naar 2012, nummer 65

Het zit er nu echt op, het 64ste corso kan in de boeken. De praalwagens staan op hun laatste rustplaats, de Extran hallen te Haarlem en worden daar ontmanteld (ook wel genoemd: gesloopt). Het was druk in Haarlem, drukker dan andere jaren volgens de deskundigen. Daar helpt het weer aan mee, want was het zaterdagmiddag vooral in Lisse/Hillegom even een moment koud en nat, in Haarlem begon de dag stalend en eigenlijk bleef dat de hele dag zo, met ietwat wind. De move met het plaatsen van de praalwagens in het echte centrum, dus de Grote Markt en de omliggende straten, is een goede geweest. Je kon er over de hoofden lopen. En de koppeling aan het thema Musical Parade door middel van een podium met musicalmuzikanten was perfect. Volgend jaar rijden we er weer graag naar toe. Bij dit corso hoorde ook een bijzondere deelnemer, de kunstenaar Roel van Timmeren uit Amsterdam. In de opbouwhal zijn voor zijn project in Amsterdam 5 tenten gebouwd, met witte hyacinten, rode Andreaskruisen van tulpen en, door Wit Russische dames, geregen scheerlijnen van hyacintenkelken. De tenten zijn tentoongesteld bij het beeld van Berlage. We konden er uiteraard niet naar toe (iets met een corso in de Bollenstreek) maar ik krijg teruggemeld dat het ook daar succesvol was. Mensen roken de tenten al van verre en dat in de grote stad. Het geheel blijft nog enige tijd staan om de vergankelijkheid van het leven te demonstreren, althans dat hoorde ik. Leuk en apart om op deze wijze op een andere manier met ons fenomeen bezig geweest te zijn. De uitslagen van de jureringen staan inmiddels op de website, graag verwijs ik daar naar. Twee prijzen zitten nog in de pijplijn en wel De stekersvereniging van het Jaar, de geuzentitel voor de stekers, waarbij het hele skala van aspecten die van belang zijn voor de totstandkoming van een mooi product een rol speelt. Saamhorigheid, betrokkenheid, kwaliteit van werken, voorbereiding, etc. Er is nu een element aan toegevoegd: hoe ziet de praalwagen er uit in de corsostoet. Daarom maken we de winnaar bekend op de medewerkersmiddag op 14 mei. Spannend. We gaan evalueren, zijn er eigenlijk al mee begonnen. Dat doen we natuurlijk elk jaar, heel gedegen, om ideeën te krijgen voor verbeteringen, om de draaiboeken aan te scherpen, om de reacties te verwerken, om te leren. Dit jaar komt daar natuurlijk bij dat we na gaan denken hoe het met die ene vergunning is gelopen en het veiligheidsplan van .. bladzijden. Dan uiteraard om wat we er mee bereikt hebben, niet vanwege het hebben van die ene vergunning en het plan. En hoe het met de muziek is uitgepakt, hoe met de drukte om te gaan, mijn idee van de "verwachte corsodoorkomsttijd auto" oftewel de communicatie. En dan zijn we bij mijn afsluitende zin. In 2012 wordt het corso gebouwd op 18 en 19 april, rijdt het op 20 april verlicht door Noordwijkerhout en op 21 april zijn 40 kilometer lange route van Noordwijk naar Haarlem. Het thema is dan COMMUNICATIE.

Enerverend

Het rijden van het corso zit er op, zondag kunnen de vele bezoekers in Haarlem nog genieten van de mooie praalwagens op en rond de Grote Markt, met een heel leuk programma.

Er is een mooi corso neergezet, het mooiste van de 64 edities. Maar dat zeggen we elk jaar geloof ik. Het was echt een mooi corso, mede door het leuke thema en de goede bloemen. De weergoden lieten het zaterdag een klein beetje afweten, want het was toch frissig en het zonnetje was wat verstoppertje aan het spelen. Zelfs een buitje op het moment dat het corso in Lisse was. En daar was ie nogal wat lang.

Op het Vierkant was het al dringen geblazen, vanwege de drukte, maar het succes van de Keukenhof Corsoboulevard, voor de derde keer op rij de naam van de Westleijke randweg in de corsoweek, speelde ons parten. Veel mensen, te veel mensen, waardoor er eerst geregeld moest worden dat men het corso doorgang wilde (!) geven. En daar ging wat tijd overheen, dat leverde vertraging op.

Altijd is er wel wat met de techniek, vorig jaar enkele lekke banden en iets met een as, wat snel te verhelpen was. Dit jaar andere zaken met meer impact en dan nog in combinatie met de drukte in Lisse. Zo zelfs dat een praalwagen van Lisse tot Haarlem een beetje hulp kreeg van de sleeptractor. En van een ander (Soldaat van Oranje) het voorste gedeelte dat het begaf en achter moest blijven in Lisse. En dan hadden we de vleugels er al afgelaten, zodat die niet tussen een viaduct zouden blijven steken. Zelfs een heel nieuwe auto, een Opel Corsa, moest het afleggen tegen de 45 jaar oude 2CV, besteleend. Die laatste kwam na vrijdag op weg geholpen te zijn, moeiteloos in Haarlem, de eerste redde het tot in Lisse en daarna niet meer.

Allemaal op zich niet heel erg, maar het leverde wel een vertraging op, waardoor de mensen in Hillegom lang moesten wachte. Om iedereen in het Ford museum toch de tijd voor het eten te gunnen, hebben we daar wel wat ingelopen, maar besloten we toch een half uur later weg te gaan, dus later in Haarlem aan te komen.

In deze tijd van moderne communicatie (in 2012 gaan we daar nog wat mee doen, maar dat komt), gaan we bedenken hoe we de mensen op de hoogte kunnen stelllen van dit soort zaken. Haarlem 105 heeft snel gereageerd en op ons verzoek in de uitzending gemeld van de vertraging. Zelf denk ik om een soort "verwachte doorkomsttijd auto" te introduceren. Iets voor 2012.

Verder ging het goed. Leuke start op de Boulevard, met de Chinese ambassadeur. Hij hield een kort praatje, althans kennelijk voor zijn begrip. Druk op de boulevard. Ook druk in Voorhout waar ZKH prins Pieter Christiaan op de tribune met zijn dochter Emma van het corso genoot. In Sassenheim veel mensen langs de stilstaande wagens. Lisse genoeg over gehad, maar nogmaals herhaald dat het er heel erg veel druk was. In Hillegom, om eerlijk te blijven, kunnen merken dat we te lang weg bleven. En in Haarlem altijd leuke enthousiaste mensen die het zeer waarderen dat we uit de Bollenstreek weer iets moois in Haarlem neer mogen zetten.

Het gaat ons natuurlijk om de mensen die komen en kijken (en de gemeenschapszin bij de opbouw), maar blij met alle media aandacht zijn we ook. Van omroep MAX was het bekend dat deze het corso gaat uitzenden op 25 april, maar andere landelijke media weten het corso ook te vinden. Zoals het NOS 8 uur journaal leuk item, RTL 4 nieuws aandacht, fotoreportage op iTelegraaf, Madiwodovrijdag show (en Filomon) erbij (maar wellicht een beetje voor Chantal Janzen) en noem maar op. Het feit dat ik de andere media niet noem, komt doordat dat er zo veel zijn. En ook daarmee zijn wij verschrikkelijk blij. Apart dan toch even de teruggekeerde corsospecial van het Leidsch Dagblad.

Het was, om af te ronden, het eerste jaar dat we met een totaalplan (van hoeveel pagina's ook alweer?) werkten. Ook dat gaan we evalueren, want daarmee is een belangrijke stap gezet. Maar ook geeft dat nog veel bespreekpunten, vooral ook over taak- en verantwoordelijkheidsverdeling. De helikopter bijvoorbeeld zal ongetwijfeld veel bijgedragen hebben, maar was lastig. Voor de mensen, vanwege de verstoringen, maar ook voor organisatoren en betrokkenen aan de grond. Die laatste kunnen voor een deel toch beter beoordelen wat er gaande is, dan mensen op grote hoogte.

En, tot slot, of de verplicht gestelde professionele (en dus kostbare) verkeersregelaars nu zoveel meer en beter werk hebben geleverd dan de vrijwillige verkeersregelaars die ook hadden gekund, ook daar wil ik het graag over hebben.

We hebben in het corsoweekend een miljoen mensen heel veel plezier kunnen laten beleven. En volgend jaar gaat dat nog beter.

Een plaatje

Dat was de algemene reactie op corso 2011. Hij ziet er mooi uit, hij klinkt goed, hij ruikt lekker. Superlatieven alom en dan nu eens niet van mijzelf. De corosmensen, chauffeurs, maar ook de corsogasten in Noordwijkerhout, iedereen kwam er mee terug naar mij toe. En weer het mooiste corso ooit. Leuk dat dat al jaren lukt! Erwin van Lambaart, die volgend jaar eerst rang woont, want aan de corsoroute, was lovend over de organisatie, de vrijwilligers, het feit dat zoiets in Nederland gebeurt, ja over heel ons feestje. De vergelijking met de musicalwereld was snel gemaakt, ook daar dat temparement, het Nederlandse en de inzet van velen wat de muscialwereld zo tot een succes maakt. Chantal keek haar ogen uit en was erg lief naar iedereen. Zouden er toch wat mensen op haar af gekomen zijn? In ieder geval veel jeugd, die met haar op de foto wilde. Voor Jim, die uit een bollomgeving (Egmond) komt, een feest van herkenning. Hij is opgegroeid in die omgeving waar mozaïeken het straatbeeld bepalen in het voorjaar. Media weten het corso altijd al aardig te vinden, vrijdag al helemaal. Live op Nederland 3, 25 april integraal op MAX, veel cameraploegen en nog meer fotografen. Ook zaterdag, want het NOS journaal heeft het ingepland. En ik mag Koninklijk zitten in Voorhout naast een heuze prins. Ga allemaal kijken, ruiken, luisten en genieten. Smeer je goed in, want het wordt heerlijk weer.

Mooi, mooi, mooi

Mooi in de overtreffende trap, dit corso met als thema musicals. Mooi thema, met heel herkenbare wagens en muziek. Ze zijn heel mooi geowrden. De stekers hebben er een perfecte klus geklaard. Iedereen die vandaag in de hal liep, was enthousiast over de kwaliteit van het werk, de wagens en de bloemen.

Mooie luxe wagens en bijzondere deelnemers, want dat vergeten we wel eens. Ook daarbij is men er in geslaagd om mooie resultaten te boeken. Plaatjes van auto's rijden er mee (ook een paar auto's zelf, maar dat terzijde).

Mooi weer, vandaag de gehele dag, in korte mouw aan de slag (nou ja, bij wijze van spreken). En zaterdag en zondag wordt dat nog mooier, volgens de weersmannen en -vrouwen (en laat ik die deze dagen nu eens echt vertrouwen).

Mooie belangstelling van de media. Er heeft zich een enorme hoeveelheid aan media gemeld voor het corso. In de hal was het er al druk mee, voor de opening staat een batterij klaar, bij de diverse doorkomstplekken worden opnames gemaakt, in beeld en geluid (dat laatste kan natuurlijk niet echt, maar goed, een poging doen kan altijd. Neen hoor, ook daarmee zijn we blij.) Lokaal, regionaal, landelijk en internationaal.

Mooi in vele talen. Vooral vrijdag is er veel buitenlandse belangstelling geweest voor de opgebouwde praalwagens in de hal. Ik heb zelfs zelf een korte rondleiding gedaan, voor wat ambassade(ur)s.

Mooie bloemen in grote hoeveelheden. Maar liefst 5200 kratten met hyacinten, tulpen en narcissen zijn er doorheen gegaan, meer dan vorig jaar, ook al was de kwaliteit zwaar. Dus meer bloemen op de wagens te zien.

De jury vond het ook weer mooi, wederom een hoog niveau en het beeld van vorig jaar dat de kwaliteit van de wagens en het steken omhoog gaat en de diverse deelnemers steeds dichter bij elkaar komen. Mooi.

Nu omkleden en mijzelf mooi maken, prijzen uitreiken en naar Chantal, oh neen, naar de opening met Jim Bakkum, Erwin van Lambaart en Chantal Janzen. Trouwens nog nooit zoveel vrienden gehad die mee willen (naar Chantal).

Bijna klaar

Wat is het hard gegaan, vandaag. Bij heel veel praalwagens kon men aan het begin van de avond al beginnen met de afwerking met gras, het opruimen en het fatsoeneren. Je ziet het al als de stellingen weg gaan, dan is het eind in zicht. En nu dus eigenlijk fors eerder dan anders. Waar dat door komt? Misschien een combinatie van factoren, de goede kwaliteit bloemen speelt zeker een rol. Dat steekt makkelijk weg, je kunt ook met minder materiaal toe. Maar vooral is het volgens mij te danken aan het feit dat ook de stekersverenigingen steeds professioneler het project aanpakken. Goede voorbereiding, tijdig starten, voldoende mensen (handjes), logistiek op orde met een taakverdeling, weten wat de bedoelng is van de ontwerper en de deelnemer, daar zit een heel deel van de winst. En de sfeer is er alleen maar beter door geworden. Iedereen die me aansprak, had het vooral over de goede en lekker ontspannen sfeeer. Natuurlijk, gezonde spanning, beetje stress, dat was er best, maar op een plezierige manier dus. Dat belooft veel voor de jureringen vrijdag, maar ook voor het rijden van het corso dit weekend. En de weersvoorspellingen, daar heeft ook iedereen het over, die zien er weer prima uit.

Wat meldingen uit de corsowereld. Vanavond dus de tweede musicalavond, met dit maal optreden van de Bollenband De Zevensprong. Altijd heel ontroerend te zien hoe de jongens en meisjes van de band bezig zijn met hun kluppie en met enorme inzet hun ding doen. Ze hadden een speciaal musicalprogramma gemaakt, met maar liefst 8 liedjes van de musicals die meerijden in het bloemencorso. Enne, een van de dames kwam na afloop na me toe om me aan te geven dat ik best nog wat meer had mogen klappen. En ze zagen al blauw!

Het tussenspel was voor de straatklinkers uit Sasenheim en OVA trad voor de tweede keer op, met een uitgebreid repertoire musical songs (en acts). Gewoon leuk om te zien en te horen. Dat vond men in de hal ook.

Bezoekers genoeg vandaag, was het gisteren wat rustig (meestal op woensdag hoor), vandaag grote groepen bezoekers, met de bus of auto of fiets. Veel talen gehoord, tot en met Wit Russisch aan toe. De dames uit Wit Rusland waren er dus en hebben bij het project van Roel van Timmeren nog een uurtje geholpen bij de steekwerkzaamheden. Giechelen, dus het was leuk.

En veel groepen ook rondgeleid, een nieuwe loot aan de corsoboom. Vrijdag zelfs zodanig dat er een soort symposium wordt gehouden. Er meldde zich namelijk een groep van 90 en een groep van 150. Dat is nagenoeg niet meer te doen in een rondleiding. Maar niet getreurd, oplossing gevonden door de twee groepen tezamen in het theater (waar onze muscialsterren optreden) te plaatsen, een centraal verhaal te houden met lichtbeelden en hoofdbewegingen en daarna de mensen "geïnstrueerd rond te laten lopen". Ben benieuwd.

Komt ook nog een busje ambassadeurs. Ik meldde eerder al dat er een behoorlijk lijst ambassadeurs naar de diverse officiële plekken komen. Een deel daarvan komt met de bus van Brouwer, bezoekt een paar bedrijven, de opbouwhal en gaat dan 's avonds naar Noordwijkerhout om de opening bij te wonen.

Op dat plan kwamen er trouwens meer, want we zijn uitverkocht. Ook de media komen in grote getale. Zo veel dat het mediabordes in allerijl vrijdagochtned nog wordt uitgebreid.

Corso all over the world.

De eerste steek/dag

We zijn aan de slag. Vanmorgen kwamen de eerste stekers en vonden de eerste bloemen hun weg uit de cel naar de hal en de praalwagen. Men kon niet wachten. Overigens, volgens een zekere burgemeester waren al die woensdagochtend gestoken hyacinten slechts bij wijze van proef, want 's middags werd pas de eerste steek gedaan door Noortje Herlaar en daarvoor dan dus geen (officiële) gestoken bloemen. Ik houd het er maar op dat de eerste steen of paal ook nooit de eerste is!

Met die eerste steek was het overigens heel erg leuk. Behoorlijk (veel) media-aandacht voor dat steken (en misschien ook voor Noortje), veel stekers kwamen even kijken, diverse kinderen die een kleurplaat kwamen inleveren (die dan tevens toegangsbewijs was) en Noortje Herlaar plus veel fans. Wat een leuke vrouw is dat, professioneel (heel), maar ook gewoon leuk en spontaan. En ze kan heel goed met haar/het publiek om gaan. Ben ik best een beetje jalours op. Ze was erg onder de indruk van de hele bouw van de corso en vooral dat zo veel vrijwilligers daar mee bezig zijn. Dat heeft ze vaak herhaald. En dat steken, dat leert ze ook wel.

's Avonds, naast het steken, ook veel aandacht voor muziek. Uit mijn eigen Teylingen de jeugdmusicalgroep UP2STAGE. Wat een enthousiasme, ze brachten een heel aantal nummer uit de musical Mama Mia, dus heel herkenbaar voor het publiek. Jammer dat de kwartjes op waren en er dus halverwege hun optreden geen geld meer voor stroom was. Sneu en hoewel het snel gerepareerd werd, dat hadden ze niet verdiend. Na hun optreden kwam het optreden van de Operette- en musicalvereniging Amstelveen OVA. Die treden donderdagavond nog een keer op.

Iets geheel anders en dat is de maatschappelijke betrokkenheid van het bloemencorso. Naast aandacht voor duurzaamheid, hebben we het afgelopen seizoen nauw samengewerkt met een opleidingsinstituut en wel ROC Mondriaan uit Den Haag. Hun leergang veiligheid (of zo) met 60 leerlingen heeft het project Bloemencorso gedraaid. Vier groepen leerlingen mochten een (business) plan maken voor alle veiligheids elementen rondom het corso. Denk dan aan het verkeer regelen, de entree van de betalende bezoekers, veiligheid in en rondom het gebouw en op het terrein. Dat zijn werkelijk mooie plannen geworden, waarbij een groep zelfs een website heeft gebouwd. Het "winnende" plan wordt nu ook uitgevoerd tijdens de drie opbouwdagen. En al die zestig leerlingen hebben daar een rol in, als verkeersregelaar, beveiliger, kassamedwerker, etc. en dat gaat heel goed en leuk. Mooi, dat jeugdig enthousiasme. School blij, leerlingen blij en wij heel blij.

Donderdag nog wat bloemen snijden en er met veel handjes weer het mooiste corso ooit van maken.

Laten we gaan (let's go)

Om alle praalwagens lopen nu echt bosjes mensen van de stekersverenigingen, nog steeds verven, zijde spannen, de verlichting aanbrengen, maar ook komen de eerste plekken voor de bloemstukken in beeld, een kerstboom zag ik (of was het een conifeer?), 400 Bromelia's (en wij maar denken dat het een bollencorso is!), jute, noem maar op. En de hele entourage eromheen wordt ingericht, koffieapparaatje, de snoep- en koektrommels zijn gevuld, kratten frisdrank, men is er echt klaar voor. Men mag nog niet aan de bloemen komen, maar als we dat zouden goed vinden, zou men daar ook aan beginnen. Helaas, dan is in Hillegom het mooie er af, dus dat steken gaat echt pas beginnen op woensdag. Op alle praalwagens is inmiddels ook de muziekinstallatrie aangebracht en in de 4 nieuwe praalwagens (dat is met de nieuwe onderstellen) zijn de aggregaten geplaatst. Dat zijn nog best joekels overigens. De cel staat nu echt vol met hyacinten, wat dubbele tulpen en dubbele narcissen. Morgen kan men echt aan de slag en dat slaat dan direct weer gaten in de voorraaad. Die zullen we dus/overigens woensdag (en we denken zelfs donderdag) weer aan moeten vullen. Kwaliteit om over naar huis te schrijven, zowel van de hyacinten als van de andere bollen. Lekker rauw, maar dat mag ik van de bloemenman niet schrijven, hij vindt ze aan de rauwe kant. Vandaar dat er woensdag en donderdag nog volop gesneden moet worden. Zo ieder zijn belang. Het buitje maandagnacht deed het wel heel goed en het was precies weer zo'n gewenst buitje. 's Ochtends was het gewas droog genoeg om er toch in te mogen. Want een nat gewas hyacinten is funest, daar mogen en willen we echt niet in. Ik zat vandaag de lijsten met de diverse gasten voor de diverse bijeenkomsten eens door te nemen, maar er is een grote belangstelling van diplomaten voor ons corso. Op dit moment hebben de ambassadeurs van de volgende landen zich al aangemeld om ergens bij zo'n officiele ontvangst te zijn: India, China, Italië, Bulgarije, Russiche Federatie, Hongarije, Kroatië, Roemenië, Polen, Slowakije, Tjechië. En een enkele overweegt het nog. Zal ik toch mijn talen weer eens wat moeten ophalen. Gelukkig is er voor het Russisch een tolk aanwezig. Enne, weersverwachting gezien? Dreigt helemaal goed te komen.