maandag 22 april 2013

(Meer dan) het meeste ging goed

En natuurlijk vraagt een journalist dan: Wat niet. Daar kom ik nog wel op.

We hebben weer een mooi corsoweekend gehad, met goed weer (wat koud op de vrijdagavond en fris in de ochtend en avond van zaterdag en heerlijk weer op zondag). In Haarlem kon je echt over de hoofden lopen. Het is wel een mooi concept zo, op de Grote Markt en het Spaarne. Gezellig, met al die druk bezette terrassen en veel winkels die open zijn. Best wel jammer dat ik mekt schrijven Veel winkels, want er was toch nog wel een behoorlijk aantal dicht. Kom op ondernemers, onderneem en benut zo'n bloemenweekend en corsofeest. Ik kwam in Haarlem de bloemenmeisjes weer tegen, zij waren de gehele dag bezig geweest met het bebloemen van mensen. weer eens iets anders dan het steken van praalwagens. Effect hetzelfde, een mooie bloem van een speld voorzien.
Het 's avonds wegrijden van de praalwagens was een uitdaging op zich, getuige de foto hier. We moesten druk aan de slag met het verwijderen van een parkerenlastigmakend paaltje. Van alle markten thuis, dat bloemencorso.
Dan kun je nog zo'n stevig paaltje zijn!
En dan zit het er op en gaan we evalueren. Altijd een belangrijk onderdeel. Ik zeg wel eens dat ik erg van de evaluaties ben. Niet om te mopperen of zo, maar om vooral verbeterpunten te zoeken. Goed kan altijd beter. Ik begin dan altijd wel met alle zaken die goed zijn gegaan. Want dat is toch het meeste. Het is een enorme klus, zo'n stoet van A naar B te brengen, vooral met het steeds meer er omheen organiseren van allerlei side-events (vakjargon, ik weet het), Want zo gek weg worden we daar ook verantwoordelijk voor, voor wat betreft maatregelen en gevolgen die het heeft.
De titel van deze blog had ook kunnen zijn: Er had nog meer goed kunnen gaan. Want dat gevoel bestaat hier en daar wel bij onze mensen met betrekking tot de samenwerking met de vele partijen waarmee we samen willen werken. Zonder arrogant te willen klinken, weten we inmiddels best wel waar we het over hebben en kunnen we die kennis (en inzet, want er is keihard gewerkt) met anderen delen, in het kader van 1 plus 1 is 2 en niet anderhalf of ook 1. Een klein voorbeeldje mag zijn dat de "externen"  in het coördinatieteam (team met centralisten en de overheidsdiensten zat in Sassenheim in een kantoor van de opbouwhallen langs de route) best er wel straks in zaten. Toen echter de stoet halverwege de zaterdag voorbij kwam, werd er ineens veel heel wat duidelijker en snapte men meer waar het over ging en wat de corsomensen bedoelden met hun handelen. Het samenwerken voor en na de langskomst was toch wel merkbaar anders, werd geconstateerd. Dat geeft reden tot die alternatieve koptekst: Er had nog meer goed kunnen gaan. En dan lopen de corsomensen wellicht ook iets minder op hun tandvlees.
Zo denken we ook dat we met de inzet van ambulances (zoals gezegd, geen enkele moeite mee uiteraard) meer te kunnen samenwerken. De voorbeelden stonden vanmorgen in een regionale krant. En dan zodanig dat ze er misschien zelfs nog wel sneller en efficiënter kunnen komen. Mooi toch, dat soort nieuwe plannen!
De drukte bij Keukenhof nog een keer, voor doorkomst
En dan kom ik toch op de vraag die de journalist dan zou gaan stellen: Wat ging er niet goed of wat kan beter (hij stelt hem meestal op de eerste wijze, vermoed ik). We moeten nog meer bedenken hoe we goed, snel, efficiënt en veilig door de mensenmassa in Lisse en bij Keukenhof kunnen komen. Voor de situatie daar zelf, maar ook voor het vervolg in Hillegom. Daar moet men niet of weinig kunnen merken. Corso moet aaneengesloten zijn (en bij voorkeur op tijd, maar wanneer dat eerste wordt geregeld, ten koste van enige vertraging, is daar begrip voor, merk ik). De eerste evaluaties zijn dus al geweest, telefonisch en via mailberichten. Er volgen er nog velen, vooral fysiek, als goede voorbereiding op corso 2014.

Op 3 mei 2014 met als thema: Energie!

zondag 21 april 2013

Hoeveel Leo's zijn er

Het zit er op, corsozaterdag 2013. Wat een succes. Ik heb het corso 7 keer (inclusief de vrijdag, to be honest) mogen zien (en daarnaast nog heel veel keer delen of opgesteld of wat dan ook). Dat liet iemand dus verzuchten, uh opmerken: hoeveel van jou zijn er eigenlijk. Nu, gewoon maar een, maar ik wil gewoon het corso zo veel mogelijk keer zien en er zo veel mogelijk keer bij zijn. Uiteraard vanuit mijn functie op officiële momenten, maar ook om bij de mensen, "onze"mensen, te zijn.
We starten in Noordwijk met een nog wat dun windje, maar wel met de zon die zijn best al deed De ambassadeur van China, net twee dagen daarvoor als laatste ambassadeur zijn geloofsbrieven aan de Koningin aangeboden, liet samen met de burgemeester, de bloemenkoningin et moi het zaterdagdeel van corso 2013 van start gaan. In Noordwijk al drukker dan anders, hadden we het idee. (Overigens, net wie je spreekt: schreef ik vrijdag dat mijn mensen aangaven dat het in Noordwijkerhout eigenlijk vergelijkbaar druk was tov voorgaande jaren bij het verlichte corso, schrijft een lokale website dat het minder was. En dat was dan ook de speaker van de schooiwagen. Maar bij navragen houdt men vol dat het vergelijkbaar is. Wie geloof ik dan? De meest voorkomende opmerking dan maar.)
Door het mooie Voorhout (haha), met de altijd lastige spoorbomen of spoorwegovergang zoals het officieel heet. Het leek iets minder erg dan voorheen, totdat er ruimte gemaakt moet worden voor de ambulance, vanwege een onwelwording. We hadden dit jaar wel wat meer "last" van de ambulance. Veel uitrukken, voor mensen in het publiek of in de plaatsen waar we dan net waren. Uiteraard helpen we dan graag mee, niet slechts omdat we moeten. Ik denk wel dat er wat mogelijkheden zijn om het wat efficiënter en minder overlastveroorzakend kan, daar gaan we het in de evaluatie dan wel over hebben. In deze weblog verder weinig over de evaluaties, dat komt nog.
De hele goegemeente eet dan in de Bernardus te Sassenheim. Altijd leuk om te zien dat de vrijwilligers van de Bernardus, die voor de bewoners daar heel actief zijn, ook graag helpen bij het lunchen van de corsomeute. Je kon in Sassenheim over de hoofden lopen. Van de bezoekers aan het staande corso dan, maar ook van het talrijke publiek langs de route.
Beetje druk is het wel

Door naar Lisse, altijd spannend, ook dit jaar weer. Voor het gemeentehuis van Lisse maakte Jan Slagter en zijn mensen de registratie van het bloemencorso voor de uitzending op zondag 28 april om 17.05 uur op Nederland 2. Ik denk dat het weer leuk geworden is, eigenlijk weet ik het wel zeker. Zal nog wel twitteren tegen die tijd. En dan door het centrum en nog lastiger langs Keukenhof. Daar zijn we soms wat slachtoffer van ons eigen succes. Maar wat was het er weer druk. Je kon over de hoofden lopen en daar hoefde je niet eens moeite voor te doen. Evaluatiepuntjes komen later, heb ik net geschreven. Dus voor nu van belang dat onze chauffeurs hun uiterste best moeten doen om door de menigte te manoeuvreren. Dat kost tijd, meer tijd dan we inplannen blijkt. Dus vandaar dat we langzamerhand wat uitlopen (na al door wederom een ambulance-stillegging een kwartier achterop te raken) op het schema. En daardoor steeds ietsje later richting Hillegom komen. Uiteindelijk passeren we Hillegom met vertraging van een goed half uur tot 40 minuten. En ook wat uiteengevallen. Da's dan best jammer, eigenijk erg jammer. Niet zo erg als in onze "slechte" jaar, maar best jammer dus. Het zal lastig zijn dit op te lossen, maar we gaan er wel voor. Voor de evaluatie! Qua drukte weer druk, ook in Hillegom.
Het gaat natuurlijk om het corso: de winnende praalwagen
Dus te laat bij onze avondeten plek, maar na overleg besloten toch schematijd weg te gaan. Beste even een afweging, want de mensen moeten wel voldoende tijd hebben om even bij te komen, hapje te ten en zich voor te bereiden op het laatste deel. Toch gedaan, want anders wordt het allemaal zo laat de avond in. Het werkte want aaneengesloten naar Haarlem, toen de volgende pech ons overviel, een aantal lekke banden tegelijkertijd. Het was allemaal snel verholpen maar leverde een vertraging van 10 minuten op. We worden ervaren, want het waren maar tien minuten en we bleven aaneengesloten. De toer kwam keurig in colonne Haarlem binnen, met mooie muziek voorop (de rest van de dag ook hoor!). Het stond allemaal op tijd op de Grote Markt en de terugkeerders, luxe auto's en drie praalwagens die naar Noordwijk gaan, ging keurig op tijd in met gezwinde spoed naar de Bollenstreek retour.
En toen was het klaar en het rijdend deel van corso 2013 historie. Met heel mooie praalwagens, vele monden vielen open, filmrolletjes werden volgeschoten, applaus alom, dat was echt fantastisch. Ook dit jaar reed weer het mooiste corso!

Nog een mooie zondag in het verschiet, met het voorspelde mooie weer. Maar daarover later meer, plus wat evaluatiepuntjes.

zaterdag 20 april 2013

Eerste ronde

De nieuwe vrijdagavond zit er op, het ging goed. Beetje wennen, omdat er anders gestart wordt en zo en dat leverde een hilarische situatie op. De luxe wagens bleven achter de praalwagens aan rijden terwijl ze voor het invoegen een andere weg hadden moeten nemen. Maar creatief als we zijn, lossen we dat weer op en stond uiteindelijk alles in de juiste volgorde klaar voor de show in Noordwijkerhout. Ietsje later dan bedoeld, maar goed. En wat leuk was, toen we er nog niet waren, waren de mensen er ook nog niet. En toen we er waren kwamen de mensen ineens ook uit alle hoeken en gaten. Het was dus best lekker druk al bij het stilstaande deel van Noordwijkerhout-corso. En, volgens onze mensen in de stoet, in Noordwijkerhout toch wel een vergellijkbaar bezoekersaantal. Het waaide best nog wel wat stevig, waardoor het frisjes (of gewoon erg fris) was.

Wilden we weg, mochten we niet weg (stonden we dus eigenlijk toch nog een aardig tijd in Noordwijkerhout te pronken). Was een dingetje gebeurd (niet in de stoet) waardoor een ambulance nodig was. Netjes gewacht, prima geregeld, die hulpverlening, en daarna dus weg. De achterstand die we hadden liepen we langzamerhand in.

Daardoor reden we op tijd (en aaneengesloten) Noordwijk binnen, ook op tijd bij de Hotels van Oranje, waar de officiële opening was (als in: de eerste paal of steen is ook nooit echt de eerste). Dus in feite het officiële moment, is misschien een betere term. Minister Blok had heel aardig woorden en ook belangrijke woorden. Hij benadrukte het belang van het bloemencorso en het evenement voor de gehele streek. Het zet de Bollenstreek op de kaart en houdt de sector en het toerisme levendig. Dat alles in belang van de (algehele) economie.
Hoe moet je nu flamberen?
Samen met de minister mocht ik het corso flamberen (Bon Appetit). Met beide een fakkel staken we met een grote pan op een joekel van een hyacintenfornuis het corso de weg op. De minister genoot en de mensen er om heen ook. Het was wel (erg) koud en een stevige wind.

Een succesvolle avond, een goede start om zaterdag met vertrouwen tegemoet te zien. Het mooiste corso is bezig. En de weersverwachtingen vertrouw ik volledig. Zonnig, wat fris, doch weinig wind en geen regen. Wat willen we nog meer. (Ietsje warmer?)

Oh ja, we hebben ook de prijswinnaar nog bekend gemaakt. Prijsuitreiking half mei, inclusief motivering. Maar hier de winnaars.


Luxe wagens 2013
1e prijs  Volkswagen Beatle Cabria (deelnemer: Kasteel Keukenhof & Roeland Juweliers)
2e prijs  Renault Traffic (deelnemer: AB)
3e prijs Jaguar XF Sportbrake (deelnemer: Kimman Amsterdam-Haarlem BV)
Stekersprijs 2013
1e prijs Corsogroep KAVB Hillegom-Haarlem en omstreken (praalwagen: Apen eten Bananen)
2e prijs Corsogroep De Zilk (praalwagen: Proost!)
3e prijs Scouting Lisser Kaninefaten (praalwagen: Strawberry Fields Forever van de Gemeente Hillegom)
Mooiste praalwagen 2013
1e prijs Apen eten bananen (Corsogroep KAVB Hillegom-Haarlem en omstreken)
2e prijs High Tea (Bloemententoonstelling Keukenhof)
3e prijs Appeltje voor de dorst (Rabobank Bollenstreek)


vrijdag 19 april 2013

Af

Klaar voor de start? Af!
Het is vrijdagmiddag en alle praalwagens zijn klaar/af. Met drie was het nog (erg) spannend, want die kwamen de donderdagnacht niet compleet door. Daar moest vrijdagochtend nog behoorlijk wat werk aan verricht worden. Alle drie de groepen echter zeiden vol vertrouwen: Dat gaat lukken. En het lukt (met eentje ongeveer een half uur voordat we naar buiten zijn gaan rijden). En wat een mooi corso staat er weer. Het mooiste corso ooit (uiteraard, of zei ik de afgelopen jaren ongeveer hetzelfde? Maar dit keer is het weer zo). Het was spannend en we moesten creatief zijn, vooral met bloemen, maar ook met veel andere zaken. En we zijn bijzonder creatief. Denk daarbij zeker aan de stekersverenigingen en hun coördinatoren. Zij doen steeds meer mee in het bedenken van oplossingen en verbeteringen. Zoals het corso niet meer slechts van A naar B rijdt en veel meer betekent, doet een stekersvereniging allang niet meer alleen maar het op de praalwagens prikken van veel hyacinten en andere bloemen (narcissen en tulpen). Het is een "totaalconcept".
Een hele klus hoor, zo'n praalwagen
Daar gaan we dan zo ook mee om. Ook met het beoordelen van alle praalwagens. Dit jaar gaat de jurering wat anders dan anders. Hadden we vroeger 2 prijzen plus de bekroning tot stekersvereniging van het jaar, we voegen dat nu samen. Dus naast de beoordeling van het werk en de kwaliteit, neemt de jury mee hoe dat is gedaan, hoe wordt gewerkt, hoe wordt mee gedacht. Maar eveneens gaan we breder dan alleen het in de hal beoordelen van de praalwagens. Alles wordt buiten ook nog een keer beoordeeld en zelfs nog een keer, rijdend met de figuranten er op. Voor de juryleden zo dus een heel klusje geworden. De bekendmaking van de prijzen gebeurt tijdens de opening in Noordwijk, dan worden ook alle prijsborden op de praalwagens (en luxe wagens) geplaatst. De echte prijsuitreiking is tijdens het bedankfeest, half mei.
Ook de luxe wagens zijn inmiddels beoordeeld, daar is de uitslag wel al bekend, vanavond in Noordwijk bekendmaking. Overigens, eerder al gezegd, ook daar zitten echt plaatjes van voertuigen bij, de jury had het niet gemakkelijk.
In slagorde, de corsoscooters

En dan gaan we nu rijden, de praalwagens zijn naar buiten, hebben een lekker douche gekregen (omdat het toch niet gaat regenen). En het multidisciplinair coördinatieplan testen. Aan de voorbereidingen ligt het niet. Vandaag de gehele dag allerlei betrokkenen bij dat deel van het corso over de vloer gehad. In de kantoren van de corso-opbouwhallen zijn diverse ruimten ingericht om van daaruit alles aan te sturen, ik noem het uiteraard geen crisiscentrum, maar meer een zenuwcentrum. Veel vrijwillige verkeersregelaars kwamen al even langs om geïnstrueerd te worden, de materialen te checken en te testen, ook goed voorbereid dus.

En laten we dan straks (neen, eigenlijk het gehele weekend) gewoon lekker genieten van een supermooi corso, dat van 2013. Die 13 slaat echt nergens op, is gewoon maar een getal.
Hier valt het dan nog wel mee (op dit moment)

Gewoon Lekker Werken

Een heerlijke donderdag, waarop we nu eens lekker aan de slag konden met dat waar we goed in zijn en wat we graag doen, een corso bouwen om straks te laten rijden. Een van de mensen zei vanavond toen we naar huis toe mochten: Eigenlijk komt het meeste toch uiteindelijk gewoon goed. En zo is het (en dat moeten we anderen ook maar eens laten merken en/of ervaren). En dat het goed komt is omdat er gewoon lekker gewerkt wordt.
Gewoon mooi geworden

Een groot gedeelte van de praalwagens is klaar. Wat zien ze er weer mooi uit. Nog enkele praalwagens met een uitdaging. Daar moeten nog wel wat handen aan besteed worden. Of een oplossing gevonden voor het feit dat er net van het ene soort hyacinten dan toch net te weinig is. Uithalen en hersteken met een ander soort of anderszins een oplossing vinden. Dat lukt, we zijn daarin heel creatief (geworden).
Zeker zo'n laatst steekavond, de donderdag is er echt sprake van het corsovirus. Veel handen die licht werk maken, leuke muziek van de straatklinkers en een erg enthousiast optreden van de Bollensteek band. Sprak nog een Duitse cameraploeg en die heeft wel vier keer gevraagd of het klopte dat we dit alles met een heel grote groep vrijwilligers doen. En of ik dat (op mijn beste Duits) ook nog in de camera wilde herhalen. Natuurlijk, want het is zo. Komt daarna een Amerikaan op me af die exact dezelfde vraag stelde. Leuk hè!
Niet vergeten, ook mooie luxe wagens
Jan Slagter van MAX was er nog, uiteraard bij zijn twee praalwagens, die heel mooi worden. Hij heeft ook alvast wat opnames gemaakt die gemonteerd worden in de zaterdag te maken opnamen van het bloemencorso, uit te zenden in het weekend daarna, op zondag 28 april om 17.05 uur op Nederland 2 (of is het al NPO 2 geworden?).

Nog nooit gebeurd dat we tot zo kort voor de afronding bloemen aan het snijden geweest zijn. Tot in de donderdagavond kwamen er nog verse bloemen binnen. En misschien is het zelfs nodig om vrijdagochtend nog een klein beetje bij te snijden. Hopelijk niet, maar als het nodig is, doen we het (uiteraard). De chauffeur die de kratten komen (brengen en) halen, is werkelijk een kunstenaar, over een smal bruggetje deze keer. Het gaat wel eens mis, want begin van de week draaide hij zich vast in het bollenland.

Het is net een echt bedrijf, met zelfs afvalscheiding. Gaat goed (op een paar stekersverenigingen na, best wel wat
Gewoon werken
jammer, omdat wij juist die verenigingen erg helpen).

Morgen afronden en allerlei officiële dingen voordat en tijdens dat het corso rijdt. Kreeg een heus protocoldraaiboek voor de opening in Noordwijk. Weten we wat ons te wachten staat. Een mooi corso dus.

woensdag 17 april 2013

Incident(eel)

Ik kan in deze editie van de weblog natuurlijk niet onderuit te verhalen over het incident dat vlak na de start van de eerste steekdag plaatsvond. Dus laat ik daar dan ook direct maar mee beginnen. In de cellen staan onze flessen opgeslagen waarin het purschuim zit waarmee de praalwagens worden gespoten. Dat purschuim is overigens een materiaal dat ook in de bouw en zo wordt gebruikt. Bouwvakkers weten maar wat goed wat purren is. Die flessen voldoen aan alle veiligheidseisen. Echter, dit keer ging het fout met een aansluiting waar de slangen aan vast gemaakt worden. Een aansluiting bleek (en dat bleek achteraf) slecht te zijn, waardoor deze bij het aankoppelen van de slang afbrak en het purschuim uit de fles ontsnapte. En dat ging niet zachtzinnig. Dit was voor het eerst in het bestaan van het product in deze vorm, 27 jaar, dat dit gebeurde, wist men ons later te vertellen. En dan natuurlijk bij ons. Corso 2013 dus! En bij zoiets treden dan allerlei veiligheidsmaatregelen in werking. Wij hebben de hulpdiensten uiteraard verwittigd en die nemen (en ook dat is weer terecht) geen risico. Dus er zijn metingen verricht en de plaats (de cel) werd vergrendeld. En de hal moest, ook weer voor de zekerheid en uit veiligheidsoverwegingen, worden ontruimd. Na diverse metingen, zoeken in logboeken en dikke boeken over de mogelijk aanwezige stoffen, bleek dat er geen sprake was van gevaar waarna de hal werd vrijgegeven. Wel moest de cel door een gespecialiseerd bedrijf worden schoongemaakt. Maar dat was niet eens zo erg, want het was gewoon een troep geworden in de cel.
En zo dus gezegd en gedaan.
Hoop gedoe, gelukkig op niets af. Maar we willen gewoon geen enkele risico nemen. Er was sprake van een licht gewonde. De man waarbij de slang afbrak is veiligheidshalve naar het ziekenhuis gebracht en uitgebreid onderzocht. Gelukkig niets aan de hand, alleen wat spierpijn (donderdag w.s. wat erger).
Zelf ben ik blij te kunnen constateren dat wanneer er zoiets gebeurt, wij (als vrijwilligersclub, wil ik dan nogmaals gezegd hebben) heel snel en professioneel kunnen opereren. De ontruiming van de hal ging ordentlijk en snel (we voldeden ruim aan de veiligheidsplannen). De woordvoering en berichtgeving was direct keurig geregeld. De samenwerking met de hulpdiensten ging goed. Kortom, wanneer echt iets gebeurt, wat we uiteraard nooit hopen, zijn we in staat adequaat te reageren.
Ook dat is corso 2013 dus.
Dit was dus echt de eerste steek
Maar verder, we zijn vandaag aan de slag gegaan. Rond een uur of acht gingen de eerste handjes aan het werk en kwam er al heel rap een kleurtje inde hal. En om 15.00 uur begonnen we dan echt (haha) met de eerste steek. Dit jaar door de gebroeders Van der Plas, kaasboeren op een hoog niveau en leuke mannen. Die eerste steek wordt georganiseerd door de gemeente Teylingen, omdat het opbouwen van de het corso op hun grondgebied plaatsvindt. En de praalwagen van Teylingen heet Streekproducten. Boerenkaas is zo'n streekproduct.
Er is hard gewerkt, bij mijn vertrek uit de hal naar huis (moest nog een weblog maken) zagen heel wat praalwagens er al heel aardig uit. En staan er luxe wagens te schitteren. Het wordt een mooi corso.
Ook de organisatie er omheen gaat goed. Bij een incident, maar ook verder. We werken samen met het ROC Mondriaan, die verkeersregelaars, beveiligers en wat dies meer zij levert. Zij doen dit voor hun opleiding. Konden goed oefenen vanmorgen, maar ook verder op de dag. En je kunt niet eens zien dat ze nog in opleiding zijn, soms een beetje, maar dat hoort ook en eigenlijk dus niet. (Wat een zin is dit.)

Mooi dat ook dit kan
En toen ik naar huis fietste, dus buiten was, zag ik dat de grote kranenboer uit Sassenheim weer een heel grote kraan had uitgeschoven, vol lampen had gehangen en daarmee de corsobuitenterreinen verlichtte. Dat doet me goed, dat iedereen op zijn manier betrokken is bij ons Bollenstreek-corso.

dinsdag 16 april 2013

Het weer

We hebben het veel over het weer bij het bloemencorso. En Piet Paulusma van het weer heeft het over het bloemencorso. Vanavond stond hij in de corsohallen om zijn voorspellingen voor onder meer het corsoweekend te doen. Dat ziet er op zich heel aardig uit. Droog, wat fris, maar met een lekker zonnetje en weinig wind. Hoe anders dan het vandaag was en morgen wordt.

Piet Paulusma met een van de "huismeesters"
Het weet dat, dat weer. Dankzij het weer zijn we dus "veroordeeld" tot Franse hyacinten. Overigens, we zijn met die Franse hyacinten helemaal niet ongelukkig, los van het georganiseer en de kosten. Het zijn goede hyacinten en toch ook met een Nederlands tintje. Geteeld door Nederlandse telers, uit Nederlandse bollen die ook weer naar Nederland terug komen. Ze hebben alleen een Frans tintje. Ook in Bretagne was het weer anders dan anders en daardoor ook daar het seizoen laat. Net als hier. Inmiddels is de natuur dus zo'n vier weken achter en hebben we koud en guur weer gehad. (In Frankrijk, tijdens ons verblijf aldaar, was het trouwens echt slecht. Storm, harde regen en koud, waardoor we veel wachttijd hadden, in een nat gewas mag je niet komen.)
We kijken dus al heel wat langer naar weerberichten, buienradar en andere app's. Staat daarnaast ook nog eens in het multidisciplinair coördinatieplan, dat we naar het weer moeten kijken. We willen dat natuurlijk zelf, kijken hoe onze mensen gekleed moeten worden en hoe het publiek kan genieten, met een dikke jas aan, een paraplu of een t-shirt. Maar we moeten scenario's hebben voor slecht weer, (te) mooi weer en noem maar op. Weer een hoofdstuk.
Het weet wat, dat weer.

Piet Paulusma dus (is een erg leuk item geworden). Maar de lijst met camera- en radioploegen is erg lang geworden voor woensdag en donderdag. Om 07.00 uur staat de eerste op de stoep. Om het begin mee te maken. En dat is dan niet de eerste steek, want die is des middags rond een uur of drie. Dan zijn we al een poosje bezig, maar ik schreef al eerder, de eerste steen komt ook op een hele laag eerste stenen. Dit jaar wordt de eerste steek gedaan door twee Sassenheimers, de gebroeders Van der Plas. Zij wonnen kaasprijzen, oftewel prijzen voor hun boerenkaas. En de eerste steek wordt traditiegetrouw gedaan op de praalwagen van Teylingen en laat die (Bon Appetit) nu over streekproducten gaan, met een grote koe en kaas voorop.

Van een aantal jaar geleden, bloemwerk en hyacinten
Inmiddels veel bloemen in de hal, voor het bloemwerk op de praalwagens en luxe auto's en zo. Het afval scheiden moeten sommigen nog aan wennen (thuis is het toch ook niet zo moeilijk), de verkeersregelaars hebben hun eerst uren buiten er al opzitten. En over de gele borden wordt erg veel gesproken. Vooral over het nuttig effect en de overkill waaraan gedaan wordt (moet worden).

Vanavond met "mijn" mensen nog even een borreltje (er was geen Spa rood, mag nog wel hersteld worden) als officiële aftrap van onze marathon van drie steekdagen en twee corsodagen en een marktdag in Haarlem.