dinsdag 18 april 2017

Zo'n tussendagje


Meer dan andere jaren was de dinsdag zo’n tussendagje. Nog niet aan het steken, een dag voor de laatste voorbereidimngen (want 2e paasdag afgevallen voor die voorbereidingen) en daardoor veel energie en hectiek.

Ook een betere afvalscheiding voorbereiden
De stekersverenigingen aan het schilderen op de wagens (waar moeten die hyacinten), de arrangeurs druk bezig met oasis plaatsen (waar moeten die bloemen), de technici druk bezig met geluid en licht plaatsen (waar komt die zangeres nu precies te staan, uhh zingen), voorstekers druk bezig met naalden om scherpe afscheidingen te krijgen tussen hyacinten (waar komt die tekst). Kortom, genoeg drukte.

Echt enthousiast dus
De vernieuwing bij de figuratie, die commissie heet tegenwoordig entertainment, levert een hoop enthousiasme op. Niet in de laatste plaats bij onze Hans Goes, die vol energie alles aan het regelen is geweest en bij de workshop voor de acteurs (ja, zo heten ze tegenwoordig) die energie en dat enthousiasme overbracht. Zie daar maar eens stil bij te blijven staan straks, op de praalwagens.

Wat worden die slingers mooi
Onze stekersvereniging van vorig jaar voor de laatste praalwagen, die praalwagen die na sluitingstijd dus werd opgeschreven, de Nieuwe Noordwijkerhouters, gaan hun handjes gebruiken bij diverse andere groepen. En vandaag en morgen (dinsdag en woensdag dus) zijn ze druk aan de slag voor een extra opdracht, het rijgen van narcissen(slingers) voor de versiering van de Haarlemse binnenstad. 200 stuks in getal worden er gemaakt. Weet je nog wel oudje, die slingers die vroeguh op de voorkant van de auto werd gehangen.

En de dag van de draaiboeken. We hebben er natuurlijk erg veel, maar vandaag werden er meer dan een paar nog aangepast aan de actuele situatie of gemaakt voor de laatste termijn klussen. Zo komt, hoorden we vorige week, een minister (van Toerisme en cultuur) van Maleisiƫ langs. En niet zo maar langs. Hij is er woensdagmiddag na de eerste steek, vrijdagochtend wanneer de praalwagens klaar zijn, vrijdagavond bij de opening in Noordwijkerhout en zaterdag bij de start van corsozaterdag in Noordwijk. Vervolgens gaan ze dan zaterdagmiddag nog lekker eten met de delegatie, waarvan dan weer een deel in het corso meerijdt. In de Nederzandt-bus achter hun eigen praalwagen. Nu heb ik hier al veel woorden voor nodig, moet je kijken wat dat allemaal voor regels en acties in het draaiboek oplevert. Wel leuk om te doen overigens, met mensen die dit wat vaker hebben gedaan.

De presentatie was sprankelender dan hier lijkt
Vervolgens kregen we nog een presentatie van een delegatie van de Feesten van Neuchatel, alwaar ook een corso bij hoort. En zij willen kijken hoe daarin meer samen te werken. Zo’n presentatie overigens, in het heetst van de strijd, het was goed dat hij niet zo lang was gemaakt. Want een beetje zaten we toch wel op hete kolen. Maar, er zitten wel aardige mogelijkheden in dat samenwerken, dus wordt wel vervolgd.


De avond eindigde met een aftrapborrel voor directbetrokkenen. Maar, velen hadden dat moment benut, zelfs ingepland om nog even een overlegje te houden, want iedereen was er toch. Scheelde mij tenminste weer een praatje, want ik kon volstaan met Proost, dit wordt weer het mooiste corso. Woensdag aan de slag, de echte slag.

maandag 17 april 2017

Pre/corso/week


Het is corsoweek geworden, we hebben er veel zin in en het gaat weer een mooi corso worden.

Maar voor het zover is zijn er veel mensen al een poosje aan de slag. Als bestuur bepalen we het thema voor een corso ruim voor het corso van het lopende seizoen, waardoor ik dat thema tijdens de opening (in Noordwijkerhout) bekend kan maken. Dan kan iedereen alvast gaan nadenken, tijdens het genieten van weer het mooiste corso ooit. Dus, ruim een jaar voordat een corso rijdt, wordt er al aan gedacht en g
ewerkt. Maar in het jaar zelf zijn we er een soort van continu mee bezig. Een vergunning aanvragen, begin maar op tijd. Alweer enkele jaren geleden hebben we afgesproken de vergunningsaanvraag (welke, want we hebben er diverse nodig, nou de grootste van het corsorijden zelf op de zaterdag (en vrijdagavond) door de Bollenstreek) begin september te doen. Dan heeft men tijd genoeg om die vergunning dan begin december te kunnen verlenen. En wij weer tijd genoeg om met alle zaken rekening te houden. Dit jaar kwam die vergunning trouwens ergens half maart, maar dat had weer alles van doen met de fusie van de ambtelijke organisatie van Teylingen, Lisse en Hillegom, want Teylingen is de penvoerder van de Bollenstreekvergunning. Genoeg daarover, we zijn allang blij dat dit vergunningsproces, nadat we zo’n tien jaar geleden plots met alle wijzingen werden geconfronteerd, redelijk vlotjes verloopt en in ieder geval in nauwgezet overleg met alle betrokkenen. Er is het nodige sturen in nodig, maar ook dat gaat inmiddels redelijk vlotjes, in het kader van Naar elkaar luisteren.
Al 13, the rest is yet to come
Deze twee deden het wel
Vele, vele meters tape
Laat ik de rest van die activiteiten in zo’n corsojaar voor dit moment dan verder maar even overslaan en me focussen op de pre-corsoweek. Want al denk je dat door die lange voorbereiding(stijd) er niet zo veel meer hoeft te gebeuren in de pre-corsoweek, niets is minder waar.  Allereerst moet er het nodige worden voorbereid voor de bouw zelf. De gehele hal, die in de winter tennishal is en in de zomer bollenexporthal, moet worden omgevormd tot corso-opbouwhal. Bijna 5000 meter-2 (vierkante meter dus) sappakkenmateriaal wordt uitgerold over die vloer, nadat er eerst een houten laag is neergelegd met daarover een laag plastic folie. Dat sappakkenmateriaal moet dan ook nog eens goed aan elkaar vastgeplakt worden, anders rolt het op en struikelt eenieder erover. De rollen sappakkenmateriaal waren dit jaar in plaats van 120 cm of 90 centimeter slechts 60 centimeter. Dus veel meer uitrollen en vastplakken. Maar liefst 20.000 m-1 (strekkende meter dus) plakband en duct-tape is uitgelopen. Dus 20 km lopen voor de plakband-jongens.
En maar lopen

Daarna kunnen dan de praalwagens naar binnen, hun positie innemen om straks door al die mensenhanden met bloemen gestoken te worden. Alle praalwagens verzamelen dus. Allemaal? Nou ja, als het goed is wel, maar het was niet helemaal goed. Daar waar we van 16-18 oude (Fiat’s uit de jaren 70) tractoren teruggegaan zijn naar nog maar drie (vanwege de nieuwe onderstellen die met moderne aggregaten worden aangedreven), juist een van die drie oude beessies begeeft het en staat zelfs nu nog buiten. Moet dinsdagochtend snel in de reparatie.
Vele handen...
Maar de rest staat er en de diverse stekersverenigingen zijn al bezig met hun voorbereidingen. Kleuren markeren, letters uitzetten met naalden, zijde bevestigen waar niet gestoken hoeft of kan worden, staal verven en niet te vergeten, de cateringhoek inrichten. Want die verenigingen denken ook echt aan alles om het hun vrijwilligers het zoveel mogelijk naar de zin te maken. En wij doen dat dan ook weer, hoewel we om alles in goede banen te leiden, best wel een beetje streng moeten zijn op een aantal gebieden. Veiligheid bijvoorbeeld, de beschikbaarheid van bloemen en daarmee dus het uitgiftebeleid van die bloemen, het parkeren (want ook al zijn we blij met alle hulp, we maken gebruik van een mooie hel waar ook nog gewerkt wordt door de eigenaar die er zijn brood mee verdient, plus dat we al die bezoekers ook de gelegenheid willen geven (dat parkeren is dus wel eens een “dingetje” dus)), etc.
Dan nog even over die bloemen zelf, altijd weer spannend, zeker in de pre-corsoweek. Een dag of tien voor de aanvang van het steken komen de eerste bloemen in de cel. J ). Het zag er allemaal erg voorspoedig uit, het seizoen liet geen gekke dingen zien. Totdat het erg lekker weer werd, voor de mensen dan. De bloemen gingen hard bloeien, te hard voor het mooie. En omdat het allang wat droog is, hadden ze niet zoveel droge-stof (jargon, ik weet het). Dus we hebben goed moeten selecteren, diverse velden moeten afwijzen en zijn stap voor stap naar boven gegaan, naar Kennemerland, de omgeving van Heemskerk, naar Bergen en omgeving en zelfs richting de Kop van Noord-Holland. Maar, erg is dat allemaal niet, want wat zijn afstanden nu in Nederland. Inmiddels staat een groot gedeelte van de bloemen in de cel, hebben we een paar mooie en bijzondere nieuwe soorten en hebben we nog een paar dagen in de echte corsoweek om aanvullend op dat we wat we al hebben nog bij te koppen.
Waar blijft het transport?
Ook dat gaat niet vanzelf, daar zijn weer veel handen bij nodig om ze van de planten/bollen te halen en in kratten te doen, waarna ze van het land kunnen worden gehaald. In die kratten staan ze dan rustig in de cellen te wachten op wat komen gaat. En er is altijd wel weer wat met die bloemen (en anders bedenken we wel wat.
Zo, die staan binnen.

Kortom, het wordt weer het mooiste corso ooit.


maandag 25 april 2016

En weer een


Prijswinnaar (3e) Noordwijk
die naar de annalen kan. Als geslaagde editie, Flowers & Fashion. Wanneer je zo’n thema bedenkt, heb je wel het idee dat het een mooie editie kan worden, maar dat moet nog wel waargemaakt worden. En het is zeker gelukt deze keer. Heel bijzondere wagens kwamen voorbij, met een knipoog of knipoogje naar het thema af en toe, maar kniesoor die daarop let. Over het algemeen was dat geen probleem (en ik denk sowieso niet zo graag in problemen). Ook bij de luxe wagens (ja, zelfs de vuilniswagen noemen we zo) mooie uitvoeringen, maar daar zou de link met het thema vaak toch wel wat nadrukkelijker kunnen. Waar je dat thema weer wel goed terug ziet komen, is in de diverse kindercorso’s. Soms subtiel, soms erg uitbundig, maar wel meestal meegenomen in de ontwerpen... Knap van al die kindjes (en soms hun ouders J ).

De Haarlemse bloemenmeisjes (in de ruststand) met kleding over de afgelopen 60 jaar
Vooral in Haarlem, waar ik zondag tussen de buitjes (het waren er niet zoveel maar dan wel echt effe heftig) door genoot, was er ook in de belendende activiteiten veel van het thema te zien: een etalagewedstrijd, een jurkenontwerpwedstrijd, de bloemenmeisjes (in kleding van 60 jaar terug tot nu).

We hebben een mooi corsojaar (en mooie corsoweek) achter de rug. De opbouwdagen waren gezellig, er is hard gewerkt en er kwamen veel mensen kijken. Vooral op vrijdagochtend was het eens gestage stroom van (bussen (Dolf zou ze touringcars noemen) en) mensen die de weg naar Sassenheim wisten te vinden. Met een goede kwaliteit en beschikbaarheid van de bloemen sta je al snel 1-0 voor. Het transport op de vrijdagmiddag naar Noordwijkerhout begon wat stroef, vanwege het feit dat enkele praalwagens moeite hadden op gang te komen. Dat verstoort dan wel het verkeer enigszins. Er wordt dan snel geroepen: liever nu dan rijden het corso, wat natuurlijk waar is, maar ik vind  toch dat we (met onze technische mensen) dit moeten gaan zien te voorkomen. Komt effe te vaak voor.

Het verlichte corso in Noordwijkerhout bracht een behoorlijke mensenmassa op de been, die de kou wist te trotseren. Want een beetje fris was het wel. Het verliep goed, geen auto’s die in de weg stonden (maar ja, die gele wegsleepjongens waren dan ook zo dreigend aanwezig, je laat het wel uit je hoofd (hoewel…)). Met een leuke openingsbijeenkomst, waar Edwin Oudshoorn met trots en enthousiasme over zijn afkomst en de Bollenstreek verhaalde. Hij had nog een hele klus aan het doorknippen van het lint. Er was dan ook een stevig doorkniplint in elkaar gedraaid. Was goed dat de gouden schaar die hij als couturier gebruikte goed scherp gemaakt was.

Tja, aan alles komt een einde, wachtend op hun sloop
En dan de zaterdag, beetje bang gemaakt voor het weer en door de weersverwachtingen, viel dat op zich nog wel mee (tenminste, wanneer je van dat erge uit ging). Het was best koud, daar niet van, maar daar was een ieder voor gewaarschuwd en op gekleed. Slechts een enkele korte (en ’s ochtends wel hevige) bui, die de pret niet mocht drukken. De mensen werden in grote getale op de been gebracht. Zodanig dat in de loop van de dag het bordje VOL aan de Bollenstreek werd gehangen. En da’s dan best weer jammer. Want het klinkt wel stoer, maar ik geef liever zo veel mogelijk mensen de gelegenheid te genieten van de Bollenstreek en het bloemencorso. Vandaar dat ik inmiddels in enkele interviews al heb aangegeven dat we aan drukte-management zullen moeten gaan doen. Vertellen dat het corso van vroeg tot laat mooi is. De mensen dus eerder de streek in krijgen (of later), om zo te spreiden, de wegen langer begaanbaar houden, meer parkeermogelijkheden benutten. En ook denk ik dat er veel meer OV-mogelijkheden zijn. Er zijn tenslotte niet voor niets drie treinstations in de Bollenstreek en ook al liggen die niet heel dicht bij de route (hoewel, die van Voorhout wel, want dat zorgt maar liefst 12 keer voor een verstoring van totaal 27 minuten van de route, door dichtgaande spoorbomen), je kunt op die manier redelijk eenvoudig in de buurt van het corso komen. Samenwerking met NS?
Drukte-management dus.

En verder, dus goed verlopen. Alles met betrekking tot de logistiek loopt en draait. Ambulance-inzet, voorheen verantwoordelijk voor stevige opstoppingen of gaten onderweg, gaat soort van vlekkeloos. En zo hebben we vele voorbeelden. Wij zullen wel zelf in de parade nog wat flexibeler moeten zijn en spelen met starten/stoppen, hem aaneengesloten krijgen/laten, kortom, een aandachtspunt.

Afsluitend, in Haarlem ook ondanks het weer en de voorspellingen grote getale mensen op de been. En best wel leuke, nieuwe initiatieven langs het stilstaand corso en in de omgeving. Hoorde veel ideeƫn om dat in 2017 verder uit te bouwen.

De figuratie ook op zondag een poosje op de wagens houden, is een goede zet geweest. De figuranten zelf genoten, hoefden niets eens zoveel te figureren, want werden enorm vaak op de foto gezet.

Kortom, we kunnen met een gerust hart richting 70ste corso, met nog wat verbeterpunten en met een mooi thema waar we zelf en de anderen veel mee kunnen:

DUTCH DESIGN.

zondag 24 april 2016

Beetje druk

Het was druk
Ook op onze eigen (succesvolle) tribune 
Beetje onaardig weer (maar viel later nog wel mee, brrr)

Mooi en druk dus
En genoeg voor onze eigen (inwendige) mens
Druk en feest in Haarlem
Druk in Noordwijk
In Hillegom al wat bloemen geleend.

zaterdag 23 april 2016

And the winners are

Hierbij de prijswinnaars 2016.

Praalwagens
1e Keukenhof met Delfts Blauw
2e Corsogroep De Zilk met Catwalk
3e Bloemenbadplaats Noordwijk met 150 jaar Badmode

Luxe wagens
1e Opel Admiral van Gebr. Langeveld
2e Audi A3 van Bloemenatelier Capri
3e Vuilniswagen van Meerlanden

En nog een paar plaatjes:

De prijswinnaar bij de luxe wagens, nog in de corsohal
De stoet moest wat lang wachten op de rondweg bij Voorhout, vanwege twee weigeraars. Beter toen dan straks onderweg
Ook kunst(ig), hier een gestileerd weefgetouw in bloemen, zie de Lakenhal, Leiden


En het thema voor 2017 alvast: Dutch design