dinsdag 19 april 2016

Van nieuwe dingen en zo

Een uitprobeersel, zo te noemen, is de introductie van zogeheten betaalde tribunes. Er staan langs de route van het bloemencorso op diverse plekken al tribunes, maar dat zijn, ik verzin maar een woord, doelgroeptribunes. Meestal van de gemeenten die hun gasten daarop verwelkomen of van organisaties die het aanbieden aan een bepaalde doelgroep. Is die term toch zo gek nog niet!
We krijgen bij het bloemencorso best wel veel vragen van mensen die informeerden of zij niet ook ergens op een tribune konden plaatsnemen en die moesten we dan meestal teleurstellen. En verder, bij zeker onze grote (qua tribune dan) corsobroer het corso van Zundert, staat zo ongeveer half Zundert vol met tribunes, waar men dan voor best nog wel stevige bedragen kaartjes moet kopen en waar je geen lege plekken meer ziet. En dat terwijl de bezoeker van buiten Zundert ook al entree moet betalen om Zundert in te komen en het corso te bekijken. Dat laatst, die entree, daar kijken we best wel eens verlekkerd naar, want daarmee zou onze penningmeester een heel andere invulling van zijn klus hebben. 65.000 betalende bezoekers, wie wil dat nu niet. En toch is dat geen optie voor ons. Wanneer we het overigens al zouden willen, want we willen eigenlijk toch een corso voor iedereen maken en laten rijden. Maar ook technisch gaat het niet lukken, want we kunnen moeilijk de streek afsluiten. En in een afsluitbaar dorp rondrijden, doet dan weer geen recht aan het inmiddels opgebouwde miljoenenpubliek. Overigens, om de mensen toch de gelegenheid te geven om een bijdragen aan het corso te geven of te betalen voor hun bezoek, is destijds de schooiwagen gegeven, waar de bezoeker vrijwillig zijn ondersteuning kan geven.
Bezoekers dragen vrijwillig bij aan corso via de schooiwagen


Maar, waarom zouden we dan niet toch kijken of we wat met tribunes kunnen doen. Ook daarin wel een verschil met Zundert, want daar is gewoon de helft van de route met tribunes gevuld en wil je het corso gewoon staand bekijken moet je “naar de achterkant van het dorp”. Maar, niet teveel naar anderen kijken en het verhaal zelf regelen. Eerst maar eens op kleine schaal uitproberen met een (1) tribune. We zijn na lang zoeken, nou ja, uitgekomen op een mooie vlakke parkeerplaats tegenover de opbouwhallen, aangeboden door onze overbuurman, kraanmachinist Verschoor. De dank daarvoor mag ook wel eens geblogged worden. Diezelfde kranenman zet overigens tijdens de opbouwdagen een van zijn grotere kranen overeind en heeft daar dan enorme schijnwerpers in die het terrein van de opbouwhal verlichten. Erg fijn. Maar goed, ik dwaal weer af. Daar dus de eerste probeertribune, ook omdat dan aan de overkant, bij die opbouwhal, de tribunebezoekers hun auto’s kunnen parkeren. Het concept van de tribune is daarbij ook dat we niet alleen “zo’n ding” neerzetten, er is ook een toiletvoorziening en catering geregeld. De gasten krijgen een kopje koffie of thee aangeboden en verder de gelegenheid bij de cateraar een broodje te kopen te worden. Iedereen krijgt dan ook nog eens de naam van de cateraar door om bijvoorbeeld vooraf iets meer dan alleen broodjes te regelen. En, ook niet onbelangrijk, er komt ook een opperspreekstalmeester bij te staan.
We doen het wel heel modern, want er is een digitaal ticketverkoopsysteem ingeschakeld (Eventbrite), dat tevens gebruikt wordt om de toegang te controleren, scannen van parkeerkaarten en de toegang zelf. Dat deel houd ik zelf goed in de gaten en ik moet zeggen, het werkt fantastisch, klantvriendelijk en strak.
Ook de vrienden ondersteunen het corso
Het concept werkt dus, want vanaf de bekendmaking in januari kwamen eerst mondjesmaat maar wel direct al de eerste bestellingen binnen en dat bleef zo door gaan. Ook werden er twee grote orders geplaatst en een bedrijfsuitje (met lunchbuffet). Alles kan dus. Telkenmale konden we de tribune weer wat vergroten, zodat we na begonnen te zijn met een tribune met 200 plaatsen, deze week de inschrijving moesten sluiten nadat de maximale 450 plaatsen van de tribune die er maximaal kan staan waren verkocht. Nog steeds komen er mails van mensen die kaarten willen kopen. Jammer, maar goed begin voor volgend jaar. Nu eerst de ervaring met de tribune zelf, het georganiseer en alles eromheen op doen en dan besluiten of we met deze en meerdere tribunes verder gaan. Want er komt dus best ook nog wel wat voor kijken.
De eerste lering is al, dat ging deze keer trouwens goed hoor, en wel dat we de tribune bij goed toegankelijke en grote parkeerplaatsen moeten zetten, want nagenoeg elke order is vergezeld gegaan van de aankoop van een parkeerplaats.

Leuke nieuwe aanpak in corso 2016!


maandag 18 april 2016

Best wel veel

te doen.

De rode loper, in natuurlijke kleuren, ligt uit





















Sinds we bezig zijn om van de oorspronkelijke corso-zaterdag een corsoweek te maken (dat doen we al wat langer hoor), zie je meer en meer leuke activiteiten in de Bollenstreek en Haarlem om het corso heen georganiseerd worden. En sinds we nog nadrukkelijker met een (of beter gezegd met het) thema werken, is ook die koppeling steeds zichtbaarder.
In de corsokrant uiteraard veel aandacht voor Fashion (en schoenen)
De (door de gemeente Teylingen georganiseerde) eerst steek bijvoorbeeld, altijd door iemand vanuit het thema erbij gezocht. Dit jaar Jacoba van Beieren. Vanuit het thema? Jazeker, want de titel van de praalwagen van de gemeente Teylingen is Fashion anno Jacoba van Beieren. Ze komt er dus speciaal voor in haar zondagse jurk.
Je ziet het thema ook terug in de diverse kindercorso’s die voorbij komen. Die in Lisse is al geweest, de andere zijn op corsozaterdag zelf. Het kindercorso in Voorhout, een van de grootste in zijn soort, rijdt vlak voor het grote corso uit (wilde eerste schrijven het echte corso, maar daarmee doe ik dat kindercorso tekort). En het thema van dat kindercorso is zelfs echt ook Flowers & Fashion. Reken maar dat je dat terug kunt zien. Ook leuk natuurlijk de mozaïeken die in de streek verschijnen, mooi om op de fiets (uiteraard) langs die bijzondere stukjes van huisvlijt te hobbelen. De mozaïekwedstrijd in Noordwijkerhout wordt op woensdagochtend zelfs geopend met (ook) een echte eerste steek, door de burgemeester van Noordwijkerhout (weet even niet wat dat dan met Fashion te maken heeft, hoewel ie altijd wel een mooi pak draagt J). De eerste steek vindt plaats in de tuin van De Witte Kerk, alwaar (in die Witte Kerk dus) op dat moment dan ook een schitterende bloemenshow aan de gang is. Vernam vandaag dat er een groot enthousiasme onder de bollentelers van dat Hart van de Bollenstreek is, waardoor het een erg mooie show belooft te worden. En het thema? Flowers IN fashion. Kijk, daar word ik blij van.
Aan de andere kant van de route, in de nieuwe Bavo aan de Leidsevaart in Haarlem, wordt eveneens een waar bloemenevenement, gerelateerd aan mode, georganiseerd. Onder de naam De Nieuwe Bavo Bloeit (www.denieuwbavobloeit.nl) worden er prachtige bloemen getoond, een bloemencreatie tot in de koepel en verzorgd door Hollands beste bloemstylist Sarah Dikker, met enorm veel lelies (Lily’s of life). En ook wonderschone bruidsjaponnen met de mooiste bloemmotieven. Een super evenement met bloemen en in het thema van het corso.
Angry birds in wording, in Haarlem ook in het echt
Datzelfde kun je overigens ook in Haarlem zelfs terug vinden. Een etalagewedstrijd in het kader van het thema. Een ontwerpwedstrijd voor de mooiste bloemenjurk. Feest op het Beleefplein op de Botermarkt (met een silent disco, ben benieuwd wat ik daar hoor, uhh zie…). The Angry birds maken hun opwachting, je kunt er mee op de foto, en er rijdt een tuktuk tussen het centrum en de nieuwe Bavo (die dus bloeit …).
In Noordwijk staan op de boulevard de nodige auto’s te pronken, in een file waarvan het niet zo erg is wanneer je er in staat: De mooiste file. Op zondag aangevuld met twee supermooie praalwagens, die van de gemeente Noordwijk (150 jaar badmode) en die van de Volksrepubliek China (Silkroad fashion). Op die laatste wordt overigens de gehele (avond in Noordwijkerhout en) zaterdag gefigureerd door operazangers en –zangeressen. Dat is dus eigenlijk geen figureren, maar echt performen en afzien.
En er is nog veel meer, maar daarover later meer (op de website, Facebook en andere kanalen).


zondag 17 april 2016

Corso-weekie begonnen

Op deze manier best lekker, zo op het land koppen
Het harde werken is begonnen (voor zover daar nog geen sprake van was…). Wat we vooral veel doen is naar de weerberichten kijken, uiteraard voor het corsoweekend zelf (blijft het droog (het belangrijkste), wordt het niet te koud (van belang voor de kleding), wordt het niet te warm (is ook weer problematisch, voor de bloemen en ook voor wat mensen)), maar zeker ook voor de heel korte termijn. Want een van de klussen die erg belangrijk is in deze aanloopdagen, is het snijden/koppen van de hyacinten, tulpen en narcissen op het land. Volgens mij heb ik al eens verteld dat die koppen, zo noemen we dat, een soort van afval is, althans bij die bloemen die op het land staan “voor de bol”. Vroeger, jazeker vroeger, werden alle bloemen (dus hyacinten, tulpen en narcissen) op het land en met de hand gekopt. Die koppen werden dan op grote hopen (purriehopen genaamd) aan de randen van de velden gegooid alwaar ze lekker verrotten. Oh, wat zonde, hoorde je dan wel eens, ook omdat de velden werden gekopt wanneer ze op hun mooist waren. Oh wat zonde, zeiden ook een aantal bollenboeren, uhh –telers, en ze bedachten de praalwagen en later het corso om wat met die bloemen, dat afval te gaan doen. Ook de mozaïeken zijn overigens zo ontstaan.
De curvers met hyacinten lekker in de koeling

Voor het corso was het overigens toen niet zo’n grote klus om aan die koppen te komen, want ze moesten er toch vanaf en we hoefden alleen aan de telers te vragen of zij de koppen niet wilden aanstampen in de (toen nog) bollenmanden, omdat ze anders zouden beschadigen. En de meeste telers wilden dat wel doen. Maar, tijden veranderen. De hyacinten en narcissen worden niet meer gekopt. En de tulpen wel, doch machinaal, waarbij de koppen gewoon in het pad worden achtergelaten. Gevolg voor de corso-organisatie is dat we de koppen dus zelf van het land moeten/mogen halen, tegenwoordig in curverkratten. En dat betekent weer een hoop handwerk, waarbij we gebruik maken van de mensen uit Polen en omgeving die ook onderdeel uitmaken van de Bollenstreek-maatschappij, die we zijn geworden. Alle overige vrijwilligers zijn straks druk met steken van de praalwagens, dus kunnen dit koppen er niet ook nog eens bij doen.
En terug naar het weer, want daar begon ik mee. We mogen, op straffe van een schot hagel (nou ja, bij wijze van spreken), het land niet op en zeker de hyacinten niet in wanneer het gewas nat is. De kans op besmetting van het gewas en het overbrengen van ziekten, met name geelziek is berucht en erg besmettelijk, is dan veel te groot. En bij narcissen en tulpen is dat dan niet het directe probleem, maar wel is de houdbaarheid van de koppen een stuk minder wanneer ze nat de curvers in gaan.
Tulpen moeten nog even
Gelukkig is het de afgelopen week doordeweeks grotendeels goed gegaan, waardoor inmiddels de helft van de circa 5000 benodigde curvers in de cel staan. Meest hyacinten, want die zijn wat langer houdbaar dan de andere gewassen. Plus dat zeker de tulpen nog even wat tijd nodig hebben om op kleur te komen. De tulpen brengen juist de wat fellere kleuren in het corso, maar zijn (dus) altijd wat later. De verwachting is, zeker met het groeizame weer dit weekend (toch mooi dat de weergoden juist het weekend uitzochten voor de zegening van de gewassen) en het lekker zonnetje daarbij, dat we vanaf dinsdag volop in de tulpen kunnen.

Nog zo'n klusje
Daarnaast is de gehele corsohal inmiddels corsohal geworden. Omgebouwd van tennishal om straks weer dooromgebouwd te worden tot bollenexporthal. Ook dat ombouwen tot corsohal is nog wel een heel dingetje. Over de tennisvloer komt eerst plastic, om wateroverlast aan de ondervloer te voorkomen. Daaroverheen komt een laag hout, underlayment voor de geïnteresseerden, en daaroverheen dan weer een laag met afgekeurd verpakkingsmateriaal voor sap-pakken, wat in grote repen wordt uitgerold en aan elkaar vastgetapet. Heel klusje dus…
Ter voorbereiding, een heuse Stekersworkshop


Maar, dan kunnen de praalwagen ook eindelijk naar binnen en kan iedereen aan de slag met de verdere voorbereidingen. En daarover later weer meer.

Oh ja. Mocht als corso-voorzitter vorig week nog de wandelaars en lopers van Hollen door de Bollen wegschieten. Weer zo’n mooi streek-event. En samen met Wim van Meerveld (en zijn hardwerkende zoon) Bloemenhof aan Zee @Nederzandt openen. Mooie combi van zand, zee en bollen(streek).
Wim, Stijn et moi hard aan het werk (!)

maandag 27 april 2015

Mode(rn)

De jeugd kijkt naar de jeugd
Steeds minder, maar zo af en toe hoor je nog wel eens de term oubollig en Voor oude mensen. Ik denk dat dit inmiddels wel is gelogenstraft, wanneer je ziet hoeveel jeugd en jonge mensen betrokken zijn bij het bloemencorso. Dat geldt natuurlijk sowieso voor de opbouw en in de opbouwhal, maar zeker ook voor het publiek. Langs de kant van de weg zie je echt wel veel jeugd staan en ook de activiteiten die naast en rondom het corso worden gevierd trekken veel jongeren. Kijk maar eens op het Vierkant in Lisse, wat een enorme hoeveelheid feestvierders dat trekt. Toen ik 13 jaar geleden het voorzittersstokje overnam, gaf ik aan dat we het publiek niet perse hoeven te verjongen, maar we moeten we zelf voldoende blijven vernieuwen en veranderen om de gemiddelde leeftijd hetzelfde te houden. Dus niet (nu 13 jaar later) die gemiddelde leeftijd 13 jaar hoger, maar hetzelfde als destijds. Ik denk dat we kunnen zeggen dat dit zeker geldt.
 
Veel belangstelling in Haarlem, ook na afloop
Ook op zondag gold dat adagium. Was nog even in Haarlem en ook daar loopt en is een grote massa op de been. Veel toeristen ook weer, alle (nou ja) talen wel zo’n beetje gehoord, en veel ouders met kinderen plus jongeren. Het weer zat ietwat tegen, maar dat kon je niet echt merken aan het bezoek. Het corso staat het liefst (weer) op de Grote Markt, maar de Gedempte Oude Gracht heeft toch ook wel wat. Een groot voordeel is wel dat alles bij elkaar staat, in een kleurig langgerekt lint. Stond trouwens een enorm beeldscherm met daarop de opnamen, gemaakt door Haarlem 105, van het rijdend corso de dag er voor. De verbinding tussen Haarlem en de Bollenstreek dus in feite. Leuk bedacht. Vond dat de sfeer er ook goed in zat in Haarlem, veel winkels open en druk bezochte horecagelegenheden. Goed voor alles in Haarlem.
 
Tja
En dan gaan we daar weg. Dat is altijd toch wel weer een bijzonder gebeuren. Zo aan het eind van de dag zie je langzamerhand steeds meer mensen naar de praalwagens komen die er wat omheen gaan dremmelen. Want ja, ze willen wel een bloemetje hebben en meenemen. We zijn maar gestopt dat tegen te houden, maar, het moet me wel van het hart, de manier waarop het gebeurt is wel een bijzondere. Neem nou gewoon een bloemetje mee, dan vinden we dat nog niet echt heel erg. Maar graaien, rauzen, duwen, dat hoeft toch allemaal niet? De praalwagens staan inmiddels allemaal op een grote parkeerplaats gebroederlijk te wachten op wat komen gaat, de ontmanteling. Normaal gaan we daar op maandag al mee aan de slag, maar Koningsdag verhindert dat dit jaar, dus vanaf dinsdag komen de onderstellen weer boven om terug te gaan naar de opslag. De bovenbouwen worden afgevoerd, dit jaar gaan we daarbij nog eens wat nadrukkelijker onderzoeken of we er nog wat mee kunnen en of er wat meer aan scheiding van de stromen gedaan kan worden.
Wachten op wat komen gaat, de sloop

Corso 2015 is ten einde, het was een mooi corsojaar dit jaar, in mei volop evaluaties, dan ietsje rust nemen om snel na de vakantie weer aan de slag te gaan met corso 2016. Van 20 tot 24 april is het dan corsoweek, op 23 april rijden we de mooie stoet van Noordwijk naar Haarlem. En dat alles met als thema: Flowers & Fashion. Ik weet nu al dat ik dan heel mooie schoenen mag dragen.