maandag 20 april 2015

Tekst

Vandaag beetje veel met woorden en teksten bezig geweest. Iedereen druk bezig met het corso natuurlijk, maar daar moet ook nog veel over en bij geschreven worden, met woorden gewerkt.
Zo zijn de laatste nieuwsbrieven voor dit corso de deur uit. Afgelopen (corso)seizoen voor het eerst (voorheen gebeurde het incidenteel nog wel eens) gestructureerd aan de slag met nieuwsbrieven. En dan direct ook maar in diverse edities. We maken er drieënhalf. Voor de vrienden (persoonlijke en bedrijfsvrienden, die zijn apart maar lijken uiteraard nogal veel op elkaar). Voor de vrijwilligers en andere betrokkenen. En dan nog een algemene, voor wie maar wil. Voor die laatste kun je je overigens via onze website inschrijven. Moet je doen, is best heel leuk. En we hebben er best wat werk aan, dus hoe meer we er mogen versturen, hoe liever we dat doen.
Een eenvoudige doch doeltreffende tekst
Andere teksten waar we druk mee waren, waren de teksten inzake alle deelnemers, bijvoorbeeld op de borden die op de deelnemende voertuigen komen. Dat moet er natuurlijk gelikt uit zien, dus even secuur alles doornemen. Ook hoe men vermeld wordt op onze website. En dat geldt dan ook weer voor al die nieuwe bedrijfsvrienden. We zetten ze allemaal, graag, op de website, waar mogelijk met logo. Maar ook dat moet natuurlijk secuur gaan en zijn. En we hadden er ineens zoveel tegelijk, was best even opletten.
Ook, maar dan vooral in mijn hoofd, met de speeches voor bij de diverse activiteiten bezig. Bij de eerste steek, bij de ontvangst van de diverse groepen die me graag wat willen horen zeggen (althans, dat zeggen ze…). En voor bij de opening op vrijdagavond, op zaterdagochtend, bij de start voor de medewerkers en noem maar op. Nu ik dat zo opschrijf: komt best wat voor kijken dus (ahum).
Dinsdag komt de Turkse staatstelevisie (dat –staats- zeggen ze er zelf telkens bij hoor) en gaan we naar de Hortus. Ook daar maar even wat tekst voor bedacht. Ook voor de uitzending van het corso door Omroep Max met de presentatrice, Mascha de Rooij, de teksten doorgenomen. En dan land ik als vanzelf aan bij de algemene tekst voor bij de diverse tribunes en ontvangsten. Normaal maakte onze Gerard de Wagt deze. Hij begon daar al mee voor de presentatie-avond uit, ook  ten behoeve van die presentatie-avond. Maar, het zal wel bekend zijn inmiddels, Gerard is geveld door een herseninfarct (het goede bericht is overigens dat hij vandaag definitief naar huis is gekomen, na een langdurig verblijf in het revalidatiecentrum Rijnland). En heeft dus niets meer voor het corso kunnen doen, ook niet de teksten maken. Gelukkig zijn we zo ver dat we vervangers hebben voor zijn spraakwaterval op die diverse plekken. En zijn we met een van die vervangers, Carla Kieft, die dan ook weer de achtergrond informatie bij de uitzending van Omroep Max verzorgt, druk doende de test te fabrieken. Ook best nog een klusje.
Het cateringplein op de stukloop-ondervloer


In zo’n corsoblog moet je ook een beetje creatief zijn, dus mijn laatste onderwerp over tekst gaat over de vloer van de corsohal. Huh? Ja, voor die ondervloer gebruiken we iets wat we stukloop noemen, ik heb die tekst niet bedacht. Dat is maar liefst 7,5 kilometer verpakkingsmateriaal, aangeboden door Elopak. Het zijn rollen bewerkt karton waar drinkpakken uit worden gemaakt. De tekst daarvan is afgekeurd vanwege misdrukken of anderszins. En aangezien wij de kant zonder tekst gebruiken, de tekst wordt naar onderen gedraaid, zijn we er erg mee gered.

 
Afgekeurde tekst

zondag 19 april 2015

Nevenactiviteiten

En –werkzaamheden. Dit zijn de drukke maanden waarin het moet en gaat gebeuren. Alle voorbereidingen rondom het corso natuurlijk en de bouw plus bloemenjacht. Maar er gebeurt natuurlijk zo veel meer in de Bollenstreek, in en rondom het corso en met ons unieke icoon, de bloembol.
Eerder verhaalde ik al over de kindercorso’s en daaraan gerelateerd de mozaïekwedstrijden. De eerste zijn geweest in Lisse. Bij de mozaïekwedstrijd zijn we nog wel behoorlijk betrokken, wij verzorgen in goed overleg de hyacinten. Zagen namelijk in het begin dat er, zeker in de jaren dat het met de hyacinten allemaal wat moeilijker verliep, een soort van strijd was en we elkaar wel eens in de weg liepen. Nu niet meer dus, op deze wijze heeft men er geen omkijken naar, wij hebben de expertise, de mensen en het materieel. Men betaalt er overigens wel wat voor, maar dat zijn dan de kosten die wij er zelf ook aan hebben.
In Sassenheim was vandaag de corso-lentemarkt (dat corso bedenk ik er een klein beetje bij), ook om de mensen te laten genieten van al het moois dat er op dit moment is te doen in de streek. De evenementen die worden georganiseerd konden dat verkondigen, er werden vrienden voor het corso geworven en er was ook een (1) mozaïek. (Het begin is er dus.) Ook daarvoor regelden wij de bloemen, graag gedaan. In Sassenheim wel een beetje jammer dat de winkeliers/ondernemers niet de gelegenheid te baat namen om er een leuke koopzondag aan te koppelen. Beetje gemiste kans.
Afgelopen week de start van een ander leuke bollenattractie. De Tulperij, enthousiaste ondernemers die hun bedrijf en de Bollen(streek) benutten om toeristen te vermaken, hielden de extra actie Bubbelen in de Bollen, om nog meer mensen enthousiast te maken. En al kwamen er dan niet al te veel in zwembroek op af, het maakt wel weer dat er de loop en de praat in zit.
Zelfs het luchtkussen was 200 jaar Koninkrijk
Nog een mooi gekoppeld evenement, tevens voor het goede doel, is de 2e Hollen door de Bollen. Team Bollenstreek van de Roparun gebruikt de mooie periode, de mooie velden en de mooie straatjes om een prestatieloop te organiseren. Vorig jaar al behoorlijk succesvol, dit jaar daarom naast de 5 en 10 km prestatieloop ook een wandeltocht (de route was toch vrij) en een kinderloop(je) (de ouders waren er toch). Ruim 800 deelnemers. Vorig jaar zelf nog wat behulpzaam geweest bij de organisatie, vooral daar waar het de regeltjes en vergunning betreft (de loop gaat door twee gemeenten en je weet, dat is dan altijd weer een extra uitdaging) en de verkeersregelaars. We hebben wat ervaring tenslotte. Hierbij overigens wel wat mensen die niet op tijd aanwezig konden zijn, want het verkeer stond al vroeg vast. Jammer, maar wellicht nog een pluspuntje, wanneer de mensen (die het voor het zeggen hebben) in de Haarlemmermeer het ook gemerkt hebben. Daar zijn ze namelijk van plan om een belangrijke toevoerweg naar Lisse en de Bollenstreek, de Lisserweg, drie weken (ja, precies de drukste bollenweken) af te sluiten voor werkzaamheden. Ik mag natuurlijk niet zeggen: Je verzint het toch niet, dus dan zeg ik dat maar niet... Wij 9 maanden bezig (en ook Keukenhof) over verkeer, routes, omleidingen op corsodag, verkeersstromen en dan krijg je dit.

In het corsoweekend zelf natuurlijk veel activiteiten, ook daar verhaalde ik al wat eerder over en later stip ik er wellicht nog wat aan. Nu wat over de startplek van het corso Noordwijkerhout: Op de vrijdag, voorafgaand aan het stilstaand en verlicht corso, doch ook parallel daaraan. Een stille fanfare (whatever that may be), toneelspelers, Sophie Warmerdam (van de musical). En zaterdag, ik kan er dus helaas zelf niet bij zijn, het optreden van een dansen zanggroep uit Holambra, de Nederlandse kolonie in Brazilië.
Leuk he!
Jongens en meiden uit achterstandswijken in klederdracht en op klompen doen de samba, op klompen dus. Ook daarmee een beetje geholpen, vooral met contacten waar op te treden en wat ervoor terug te krijgen. Ben tenslotte niet voor niets circa 25 keer in Brazilië geweest, in een vorig leven.

vrijdag 17 april 2015

Opbouwen

Er komt wat voor kijken, voordat het corso op de weg staat en kan gaan rijden. Natuurlijk is er een aantal mensen jaarrond mee bezig en een heel grote groep vanaf de jaarwisseling. Doch de grootste aantallen helpen uiteraard de paar dagen voorafgaand aan het corso, bij het steken en wat daar allemaal weer bij komt kijken. We noemen die dagen daarom al een heel tijdje: de opbouwdagen en soms ook wel de opbouwtentoonstellling. Dat  vind ik zelf dan weer een wat curieus woord, want werken is toch geen tentoonstelling (andersom misschien nog wel). Een aantal jaar geleden is ook daar een professionalseringsslag op los gelaten. Ten behoeve van de opbouwers en de werkzaamheden, maar ook voor de bezoekers. We zagen dat in dat bezoek de klad wat begon te komen.
Maar goed dat dit niet zo zichtbaar is
Overigens, vanuit de regelgeving werden ook aan de opbouwdagen steeds weer meer voorwaarden gesteld. Weer terecht, maar ook hier, soms toch wat aan het doorslaan. We willen zelf echt wel dat het goed en veilig verloopt. Als je het komend corso binnenstapt in de opbouwhal zal je merken dat we het allemaal weer een stap echter doen. Ook al is het voor een paar dagen, het lijkt net alsof we het langzamerhand bedrijfsmatig en professioneel doen. Petje af hoor, voor iedereen.
Afgelopen week is de hal, die ’s winters een tennishal is, omgebouwd: vloer over de tennisvloer, plastic laag eronder (tegen het water), waterafstotend karton er op (tegen het water en vuil) en aan de slag. Dit weekend de volgende fase, EHBO ruimte inrichten, cateringruimte inrichten, verkoopruimte inrichten, fietsenstalling (voor 300! Fietsen) inrichten, parkeren regelen, ontvangstruimte inrichten (komen namelijk best veel speciale gasten). Kortom, kortom.
We zien derhalve de bezoekersaantallen weer toenemen. De bezoekers moeten ook het gevoel hebben dat ze welkom zijn (ook al is het voor de werkers best wel eens lastig, ik weet het, maar het zijn onze klanten). Vorig jaar ook begonnen met het (gestructureerd) geven van rondleidingen. Van groepen, maar ook de individuele bezoeker kan daarbij aanhaken. Inmiddels hebben we daarom al vijf rondleiders en ze hebben allemaal een redelijk vol schema. Ook zijn er diverse netwerkbijeenkomsten voor ondernemersclubs of andere verbanden. Daar zal ik vooral ook mijn opwachting maken (en rondleidingen geven). Een van die clubs is het Radisson Blu Palace Hotel Noordwijk. Daar zal ik extra zorgvuldig aandacht aan geven. Palace namelijk is een belangrijke partner voor ons, met de presentatie-avond en het medewerkersfeest. We komen er graag en willen daarom graag wat terug doen.
Mag trouwens (w.s.) dinsdag nog op de TV en dan wel de Turkse staatstelevisie. Maakt een documentaire over de totstandkoming van het bloemencorso. In dat kader gaan we ook nog op bezoek bij de Hortus botanicus Leiden. De bolgewassen vinden namelijk gedeeltelijk hon oorsprong ook in Turkije en omgeving. Carolus Clusius, de stichter van deze hortus, was daarin de sleutelfiguur.
 
Zoveel zijn het er dan wel niet meer, maar blijft imposant 
En, de tractoren zitten onder de (oude) onderstellen. Altijd spectaculair om te zien.



donderdag 16 april 2015

Wie de jeugd heeft, ...

Al wat vaker heb ik aangegeven dat het bloemencorso echt iets van de streek is, maatschappelijk verankerd, bindend binnen en tussen verenigingen, maar ook hele families betrekt. Er staat wat dat betreft een heel mooi artikel in de corsokrant (die dit jaar in een oplage van maar liefst 220.000 wordt verspreid) over een familie die op heel veel manieren betrokken is bij het corso. Leuk om te lezen volgende week.
Ook bij de jeugd leeft het corso, we doen daar veel aan en ook in de diverse doorkomstplaatsen wordt er veel aan gedaan door plaatselijke groeperingen of enthousiastelingen.
We moeten er nog wel wat aan doen 
Zo komen er veel scholen naar de opbouwdagen in de Klinkenberghallen, in schooltijd of op woensdagmiddag. Voor die scholen hebben we dan ook speciale afspraken, tot aan het op bepaalde (ja, wel de wat minder drukke) momenten gratis binnenkomen. De gemeente Teylingen zelfs, die altijd de 1e steek organiseert (met Johan Vlemmix dit jaar dus), richt zich eveneens op de jeugd door er een wedstrijd aan te verbinden, ijsjes uit te delen of cup cakes te maken. Om de kinderen enthousiast te maken voor het corso, bloemen, bollen, de streek, maar dat worden ze eigenlijk “vanzelf al”.
In veel plaatsen worden inmiddels mozaïekwedstrijden georganiseerd, waarbij je steeds meer jeugd ziet, zeker daar waar straten of buurten zich met zo’n mozaïek bezig houden. En natuurlijk de vele kindercorso’s in de streek. Komend weekend al, en in het corsoweekend, van tevoren of kort voorafgaand aan het bloemencorso zelf. Dat is zo leuk om te zien. En niet om het een of ander (ik ben Voorhouter, voor wie het nog niet wist), maar het kindercorso in Voorhout spant daarbij toch wel de troon. Overigens, die andere kindercorso’s mogen er ook zijn en hebben hun charme, maar die in Voorhout is wel echt heel leuk en bijzonder. Een enorme optocht van versierde van-alles-en-nog-wat’s.  Kinderen vergezeld van papa, mama, opa en/of oma , met fietsen traptractoren, bolderkarren, zelf gefabriekte voertuigjes, kinderwagens, driewielers, nog veel meer. En allemaal mooi opgemaakt. De laatste jaren ook steeds vaker in het thema van het “grote“ corso. Of het het grootse kindercorso is, dat weet ik niet, het is in ieder geval erg groot en het al zeker het grootste zijn dat “zelf” wordt gemaakt. Bij een ander groot kindercorso worden namelijk de fietsen allemaal centraal door arrangeurs gemaakt. Her niet, hier maken de kinderen, soms een beetje geholpen door de grote mensen…, al die kunstwerken.
Dit gaat zo leuk worden ......

Ik zei al: steeds meer in het thema van het grote corso. Er zijn zelfs twee mini-kinderpraalwagens in de maak bij ons. Ik heb er stiekem foto’s van gemaakt, een al in de purschuim gezet, de ander nog in het karton. Leuk he!
Zal er nog een zwaailicht op komen…..?




woensdag 15 april 2015

Schijnbare rust

Niet zo veel gebeld (alleen midden in de nacht dus) en ook anderszins wat minder hectiek dan de afgelopen dagen. Er wordt wel volop gewerkt en gebouwd aan het corso. Alle praalwagens zijn inmiddels op de plek van de opbouw in Sassenheim en de laatste wordt in het purschuim gezet. Dan is dat klusje geklaard. Toch zijn ze nog niet helemaal klaar voor de start van het steken. Er wordt nog gewerkt aan de plekken waar de bloemwerken geplaatst moeten worden, hier en daar komt een stukje zijde (en dan niet omdat er niet genoeg bloemen zijn, maar omdat het op sommige plekjes echt onmogelijk is om te kunnen steken). Ook staan er al verfstreken op de eerste praalwagens, waarmee de kleurvlakken worden gemarkeerd.
De cel dus steeds voller met hyacinten, de geur komt je tegemoet. Ook de overige bloemen zijn inmiddels besteld (maar nog niet geleverd, dat komt volgende week pas), die voor het bloemwerk op de praalwagens, maar ook voor de diverse luxe wagens die meerijden in het corso. We noemen dat nog steeds luxe wagens, maar die lading wordt daarmee allang niet meer gedekt. Wel de nodige “echte” luxe auto’s, maar ook een Twizy, dat is volgens mij een elektrische brom/scooter/auto-achtig voertuig. Plus een grote groene tractor, die volop in de bloemen komt, forse vrachtauto’s (die dan ook wel voor het vervoer/optreden van muziekbands zijn: Kleintje Pils, de Blaskapelle en op vrijdagavond in Noordwijkerhout voor de jonge streekband Shaken not Stirred en de thuiswedstrijdpretband De Koetillers) en nog enkele media-auto’s van Haarlem 105 en Bollenstreek Omroep Bo.
Kleintje Pils in Duitsland

De arrangeurs zijn druk doende te bedenken hoe zij op al die bijzondere voertuigen op een bijzondere manier het bloemwerk kunnen plaatsen, want het worden stuk voor stuk weer ware kunstwerken.
Dinsdagavond had ik nog even tijd om een verhaal over het corso te houden voor de leden van de Vereniging Oud Lisse. Dat was leuk om te doen. Dat Oud slaat overigens op het feit dat ze zich bezig houden met vooral oude gebouwen (zo te zeggen), maar zegt ook iets over de gemiddelde leeftijd van het publiek (oeps). En dat was dus wel heel aardig, want velen hebben nog het nodige te vertellen over de corso’s van destijds. Zoals het steken in stro, het op de vuilnisbelt aan de Tespellaan (daar waar nu een golfbaan is) laten indrogen van de praalwagens en vervolgens in de brand steken van het stro en de verdroogde bloemen. Het kon toen allemaal nog en had ook zijn charme. En natuurlijk is het goed dat er ook heel veel veranderd is.
Zoek overigens nog wel een archivaris voor de 68-jarige geschiedenis van het Bloemencorso Bollenstreek.

En ook achter de schermen: een deel van de gele borden is geplaatst. 10 dagen voor de datum van het bloemencorso.
Daar is ie dan, ruim op tijd

dinsdag 14 april 2015

Media-aandacht

Vandaag de traditionele persconferentie van het Bloemencorso. Daar je bij tradities altijd goed moet kijken of ze nog passen bij het doel, ga ik daar volgend jaar w.s. toch iets anders mee om. Maar voor dit jaar was het weer een heel aardige bijeenkomst, waarbij we nog een aantal aspecten rondom het corso over het voetlicht hebben kunnen brengen. En ook vertegenwoordigers van alle corso-gemeenten en Keukenhof hebben nog even aangestipt wat het corso voor hen betekent en aan mogelijkheden biedt. Dat even was bij de een overigens letterlijk en bij de ander wat ruimer.

Normaal kijk ik niet zo streng
De dag begon direct al met veel mediageweld, ook voor mijzelf. Zoals gemeld ben ik maandag geïnterviewd door die grote landelijke ochtendkrant en was daar ook een mooie foto bij gemaakt. Met dat laatste te beginnen. De fotograaf heeft er heel veel geschoten, maar toch vooral vanuit de zelfde pose. Hij wilde er echter een bepaalde gelaatsuitdrukking bij, passend bij het artikel. Nu kijk ik meestal wel behoorlijk vrolijk, zeker op foto’s dus hij bleef maar knippen totdat er een wat “sombere” uit kwam. Want het artikel zelf had wel een wat sombere teneur. Ook al heb ik de journalist telkenmale aangegeven dat er op het gebied van de regeltjes (want daar ging het artikel voornamelijk over) wel een en ander te wensen heb en me ook wel eens verwonder, eufemistisch gezegd, is het zeker geen kommer en kwel, integendeel. De kop van het artikel deed daarbij het ergste vermoeden, doch gelukkig was het artikel wel ietsje genuanceerder. Want natuurlijk is het soms vreemd wat er gebeurt en natuurlijk hebben we daardoor best wel financiële uitdagingen te overwinnen, maar het lukt juist om met de inzet van velen om steeds meer te tackelen. Er komt op steeds creatievere manieren geld binnen (ik vertelde al over de bedrijfsvrienden), maar ook weten we ook de regelgeving regelmatig tot behapbare proporties terug te brengen. En ja, wanneer we na de vergunningverstrekking onverwacht nog een aanvullende lijst van 14 regels krijgen waaraan de praalwagens moeten gaan voldoen, dan ga je toch wel weer wat somberder kijken. Laten we daarom dan maar het aantal geschoten foto’s beschouwen als teken dat er altijd wel wat is, maar toch veel ook goed gaat.
Volop aan het koppen, mooie kleuren
Zo’n artikel in de Telegraaf (want dat was de krant natuurlijk) maakt wel veel los en daar maak ik dan wel weer dankbaar gebruik van. Om mijn verhaal, met de juiste nuance, ook op andere plekken te vertellen. Werd vandaag door diverse radioprogramma’s rechtstreeks in de uitzending gevraagd om ons verhaal te doen. En ja, dan gaat het voor de nachtrust ook wel eens mis. Voor ik er erg in had, zei ik Ja tegen een verzoek om om 03.45 uur (ja, je leest het goed) live op de radio nogmaals dat verhaal te doen.
De persconferentie. Met nieuwtjes en vernieuwtjes. Zo wist de wethouder van Teylingen te vertellen dat de eerste steek, waarmee het corso echt begint (net als bij de 1e paal of 1e steen…) dit jaar gezet gaat worden door Johan Vlemmix. Zal wel iets met Koninkrijk te maken hebben. In Voorhout ook weer het gigantische kindercorso voorafgaand aan het gigantische bloemencorso.
In Noordwijkerhout in het corsoweekend een optreden van Sophie Warmerdam met nummers uit mijn favoriete musical De zwarte tulp. Sophie zingt met haar band tijdens de officiële opening ook nog voor de genodigden de mooie Ode van de Bollenstreek.
Een deel van de schutterij
Meer muzieknieuws is dat de wereldbefaamde oranje band Kleintje Pils de gehele zaterdag meerijdt en –speelt in het corso. Ook de Duitse Blaskapelle Feldmoching uit München doet de gehele tocht mee. En in Haarlem de Schutterij 't Zandakker Gilde Sint Jan uit Venray. Onze wens en doel de muziek te opwaarderen begint heel goed uit te komen.

Oh ja, ik zou natuurlijk ook nog het aantal met de belactie geworven vrienden melden. We hadden vanuit vorig jaar 57 betalende vrienden, de prominenten bracht afgelopen vrijdag en de dagen daarna er 135 extra binnen (en inmiddels is er al weer een aan toegevoegd, dus still counting). Ik vind dat een supergoed resultaat en ook een goed bewijs dat het bedrijfsleven hevig betrokken is bij het bloemencorso van de Bollenstreek.