zondag 27 april 2014

Vrienden

Het bloemencorso van de Bollenstreek is natuurlijk gewoon een leuk evenement met bloemetjes. Maar het is ook een ding dat er echt bij hoort. Bij de Bollenstreek en bij de mensen in de Bollenstreek. Het is ook niet voor niets dat zo veel Bollenstrekers (en ook wat mensen van daarbuiten) zoveel energie in het corso stoppen. Het is daarmee maatschappelijk en economisch van belang. Denk maar eens aan al die stekers die dat allemaal in verenigingsverband doen. We noemen hen dan ook niet voor niets Stekersverenigingen. De meesten zijn er al heel lang mee bezig en zien het ook als een verenigingsding. Want natuurlijk, men krijgt er een vergoeding voor, voor de clubkas en die vergoeding wordt zelfs al een aantal jaren verdubbelt door Fonds 1818, maar alleen voor die vergoeding moet je het niet doen. Het is het corsovirus dat hen zo ver brengt. Was toevallig de aangelopen bij een aantal van deze verenigingen, voor diverse zaken, en zag hoe de betrokkenheid is, met eigen voorlichtingsbijeenkomsten, posters in kantines, nieuwsbrieven, flyers voor de overige vrijwilligers en folders, ook van de vrienden van het corso (en daarover straks meer).
Ook economisch (en dat is dan in feite ook weer maatschappelijk) is het corso van belang. Een globale over-de-duim-berekening geeft aan dat het economisch belang van het corso vele miljoenen is. Een getal van 22 miljoen zag ik pas geleden voorbij komen. En dat is dan het belang voor de streek, voor de sector (de bollensector) is er natuurlijk ook een fors belang.
Gelukkig zien velen dit belang ook. Een online enquete van het business magazine Into Business Bollenstreek liet zien dat 65 % van de ondernemers het economisch belang van het bloemencorso onderschrijft.
En hij gaat nog mooier worden
We zien ook in het deelnemen het belang terugkomen. Na een aarzelende start doen er inmiddels toch weer de nodige bedrijven mee met een zogeheten luxe wagen of anderszins met iets moois. We weten echter dat het voor veel ondernemers niet de uitgelezen weg is, via deelnemen het corso ondersteunen. En ook dat veel ondernemers, vanwege dat economisch belang, wel het corso willen ondersteunen. Vandaar dat we enkele maanden (pas) begonnen zijn met ons "concept" De Vrienden van het Bloemencorso Bollenstreek. Uiteraard om ook centen binnen te krijgen, maar ook om iedereen de gelegenheid te geven ons maatschappelijk te ondersteunen. Na een voorzichtige start is het echt gaan lopen met de aanmelding van vrienden, vooral bedrijfsvrienden. De afgelopen dagen komen er per dag nieuwe aanmeldingen binnen. De stand is, en dat is dus de stand van dit moment gegeven de binnenstromende aanmeldingen, ruim 60 bedrijfsvrienden. Zij krijgen daarvoor de gelegenheid om tijdens het corso te netwerken en er rijdt ook een bedankwagen mee. Het grote bord met alle logo's is in concept klaar, zie de foto. Ook dus een tussenstand, de witte vakjes kunnen (ik ga er vanuit zullen) allemaal nog gevuld worden.
Ook voor de inwoners van de Bollenstreek bestaat de mogelijkheid om het corso op deze wijze te ondersteunen, dan word je particuliere vriend. Niet het meest sexy woord, maar wel duidelijk. De aanmelding daarvan gaat ook lopen, maar ietwat stroever, we zitten op 40. En dat terwijl onder juist die vrienden, de particulieren dus, een echt mooie prijs wordt verloot. Meld je aan voor het corso (voor 2 mei dus) en ding mee naar twee tickets (retour, want we willen die vrienden wel terug zien!) Amsterdam - Singapore. Ook hebben we nog tien vouchers voor een midweek in een vakantiepark van Hoogenboom. Dus waarom nog aarzelen, je steunt er het corso mee. Kijk op de website of mail naar info@bloemencorso.info.

zaterdag 26 april 2014

(Om)bouwen

Normaal gesproken zouden we vandaag (26 april) hebben gereden. Inmiddels is genoegzaam bekend waarom dit niet gebeurt. Dus (vooral) vandaag was de dag van het nog meer klaar maken van alle faciliteiten die nodig zijn voor de komende corsoweek, om de wagens te maken en de stoet voor te bereiden.
Al weer voor de 11e keer worden de Klinkenberghallen te Sassenheim omgebouwd tot corso-opbouwhal. Daar starten we begin april mee, wanneer het tennisseizoen is afgelopen, door een houten vloer op de tennisvloer te leggen. Met daaronder plastic en daarop afdekmateriaal (dat normaal wordt gebruikt voor sapverpakkingen) om de vloer waterdicht te maken. Een hele klus, waarbij we veel hulp krijgen van onder meer de mensen van onze gastheer. De vloer is namelijk ook nodig voor de na het corso komende activiteiten in de hal, de export van bloembollen. Daar is de hal overigens primair voor.
Rustig in afwachting van wat komen gaat
Op corsovoorzaterdag wordt de hal verder ingericht. De praalwagens worden naar binnen gereden en neergezet op de plek waar ze later in de week mooi worden gemaakt. Daartussen ruimte voor de nodige luxe wagens (zo noemen we ze nog steeds) die of in de hal worden gebouwd of van buiten naar binnen komen. Maar er is nog veel meer nodig. Al die mensen die komen helpen en komen kijken, daar moet het nodige voor worden geregeld. Natjes en droogjes bijvoorbeeld. Dus er komt een horecaplein, omringd door gaasbakken en met de bedieningscorner.
Gaasbakken met een andere functie, barbakken dus

Ook de omroep van de Bollenstreek krijgt daar trouwens een plek. BO zendt tijdens de opbouwdagen uit vanuit de corsostudio te Sassenheim. De ingang wordt omgevormd tot een heuse sluis waar je niet zo maar doorkomt. Grapje, maar om bezoek en medewerkers goed binnen te loodsen is het wel van belang dat het bij de ingang goed is geregeld. Ook daar hebben gaasbakken een heel andere rol gekregen.
De toiletten worden ingericht om veel bezoek te verwerken, EHBO (en BHV) krijgt een plek. uitgiftepunt voor de te steken bloemen, ja van alles en nog wat. Geluid:
voor de achtergrond,
voor het kunnen beschreeuwen van de hal (je weet nooit waar het voor nodig is, maar ook voor de eerste steek (door de commissaris van de King overigens, op woensdag)) en
voor de muzikale optredens.
En daarvoor weer stoelen en andere faciliteiten voor muzikanten en zangers. De bijruimte van de hal is omgevormd tot de ruimte voor de arrangeurs, want naast de gestoken bloemen (ja, hyacinten, narcissen en tulpen) werken we ook met veel bloemen in de bloemstukken, wat op zich al een woord is dat de lading niet dekt, het zijn echte kunststukjes.
Ook is vandaag gewerkt aan de opbouw en inrichting van wat ik maar even noem het crisiscentrum voor tijdens corsozaterdag. Enorm veel apparatuur en moderne techniek. Vandaaruit kan de gehele stoet worden gevolgd, kunnen alle mensen worden aangestuurd, kan worden ingegrepen bij onverwachte zaken, kortom een crisiscentrum dus. Terwijl er echt geen sprake is van crisis, maar een gezellige (erge) drukte.
En, allemaal vrijwilligers weer, die behulpzaam zijn bij al deze voorbereidende werkzaamheden. Wat zouden we zonder hen beginnen.

donderdag 24 april 2014

Mensen

Het lijkt natuurlijk  wel eens dat het bloemencorso alleen maar over bloemen gaat (en regeltjes), doch er is veel meer. Mensen zijn bij het bloemencorso van de Bollenstreek ook van belang. Allereerst doen we het natuurlijk voor heel veel mensen, mensen die er van genieten en er naar uitkijken. In de streek en van over de gehele wereld. Maar ook mensen die er veel plezier aan beleven door mee te werken aan dit fenomeen. Laat ik er eens een aantal roepen (ik weet, dat is op zich gevaarlijk,, maar ik doe het toch) en dan vooral diegenen die we normaal niet zo nadrukkelijk zien. Want dat we heel veel stekers nodig hebben, dat wisten we natuurlijk al. En dat zijn mensen die we erg graag zien. Allemaal behept met het corsovirus. Maar ook er omheen lopen veel mensen.
Op de corsodag zelf (en natuurljk de vrijdagavond, het verlicht corso) van diverse pluimage. Zo lopen er bijvoorbeeld in de gehele stoet, verdeeld over diverse etappen, zo'n 30 muziekkorpsen. Al lang van tevoren melden al die korpsen zich, ze willen graag meelopen. Ik weet dat er nogal wat korpsen zijn die het bloemencorso hebben gebruikt om hun nieuwe tenue te showen aan de buitenwereld. En natuurlijk mooi om je kunsten zo te kunnen tonen aan dat veelkoppige publiek, die het enorm waardeert. Daarnaast willen we elk jaar ook wat andere muziek in de optocht. Op een aantal praalwagens mechanische, toepasselijke. En dit jaar rijdt (en speelt) de bekende Bollenstreek coverband All stars mee op een grote open vrachtauto. Als afsluiting, om de mensen met plezier terug te laten denken.
Andere categorie die we zien zijn de figuranten. Bij het ontwerpen van de praalwagens wordt nadrukkelijk rekening gehouden met die figuratie. Er zijn altijd enkele praalwagens waarvan we zeggen: "daar spreken vooral de bloemen", maar op de meeste wagens is het het totaalbeeld dat de praalwagen maakt. En daarin die figuranten dus van essentieel belang. We laten ze dan ook steeds beter onderdeel zijn van het corso. Natuurlijk, ze zwaaien nog af en toe en dat mag ook, maar verder spelen ze gewoon een goede rol. Voor de jury ook een meewegende factor bij de beoordeling. (En met zoveel musicalsterren in de Bollenstreek (De zwarte tulp), moet ook de figuratie wel steeds beter worden.) Dit jaar overigens twee bijzondere figuranten, van naam en faam. Op de praalwagen van Omroep MAX, die de toepasselijke titel heeft: Nederland in beweging, figureren de twee presentatoren. Olga Commandeur en Duco Bauwens maken de gehele stoet mee (alleen op zaterdag, dat dan weer wel). Ben ik best trots op.
Mense die we niet zien, zijn de tractorchauffeurs (tegenwoordig praalwagenchauffeurs, want de nieuwe onderstellen hebben geen tractor meer.). Zij moeten die gevaartes toch maar veilig in Haarlem zien te krijgen, een heel klusje. En voor dag en dauw aanwezig en tot ver na het avondgloren in de weer. Het is al zondag waneer zij hun bed zien. Enne, de meeste worden inmiddels ook aangekleed en uitgedost als figurant (alleen zij zwaaien nog wel erg veel ....).
Ook catering is natuurlijk erg van belang. Op zo'n lange dag, met altijd bijzondere omstandigheden al is het maar qua weer, moeten al die medewerkers en deelnemers wel van voldoende en goed eten en drinken worden voorzien. Mensen van ons, maar ook instellingen, scholen en organisaties verzetten daarbij veel werk. Er moeten bijvoorbeeld maar liefst 2000 broodjes worden klaargemaakt.
We werken met een relatief klein bestuur en veel uitvoeringscommissies, die zijn allemaal ook op de corsodag druk in de weer. Zorgen dat de chauffeurs door kunnen, de verkeersregelaars hun werk kunnen doen, de mensen kunnen eten, kortom druk bezig met het gehele logistieke proces, want dat is het dan vooral. En, ook daarheen ik trots op, bijna alles gaat dan ook erg goed, waardoor al die mensen aan de kant en achter de televisie(s) blijvend kunnen genieten.
Zo maar houden en telkenjare weer iets verbeteren.
Gelukkig kon hierbij de machine goed hulp bieden
Enne, het bloemencorso heeft ook iets met bloemen. Vandaag is een heel grote hoek dubbele tulpen gekopt, die we al geruime tijd in het snotje hadden. Ze moesten er nu toch echt af en dat is ook gelukt. Nu maar hopen dat ze het even uithouden in de koelcel. De teler heeft zijn uiterste best gedaan om ons daarbij zo veel als mogelijk behulpzaam te zijn. Ook die mensen moet ik daarom natuurlijk noemen, de telers die ons door dit lastige voorjaar heen helpen. (Komt overigens zelfs nog een hoek narcissen in aanmerking om te figureren op de praalwagens, echt.)

woensdag 23 april 2014

De bouw

Je zou het haast niet zeggen, maar naast de bloemen en de verkeersregels, moet er ook nog veel anders gedaan worden, onder meer moet er een corso gebouwd worden.
Dat begint al in het najaar. Na het rondje langs de deelnemers om te inventariseren welk onderwerp hun praalwagen binnen het thema dient te krijgen, gaat de ontwerper (art director) aan de slag. Of zelf (een aantal praalwagens ontwerpt ze zelf, in samenspraak met de deelnemer) of dit jaar voor het eerst via zogeheten ontwerpteams. Die teams bestaan uit mensen van diverse pluimage. Vanuit de opdrachtgever (die hun idee hebben en vaak ook een creatieveling die dat gaat "verbeelden"), de stekersvereniging, mensen van de bouw, mensen van de figuratie, mensen van de communicatie. En in enkele sessies ontstaan dan de meest mooie en creatieve (en vaak ook vernieuwende) ontwerpen van praalwagens.
Wanneer de ontwerpen klaar zijn, wordt er een zogeheten technische tekening gemaakt. Die dan dienst doet voor de bouwers, door ons ook wel lassers genaamd. Want zij maken van die technische tekeningen met veel betonijzer en ander staal het geraamte van de praalwagen. Op oude of nieuwe onderstellen. We hebben overigens, dankzij een zeer gulle gever die er zomaar twee doneerde, inmiddels 10 van die nieuwe, moderne, duurzame en ruim opgezette nieuwe onderstellen. Nog maar een aantal te gaan. Die bouwers zijn in het dagelijks leven constructiebedrijven uit de Bollenstreek die het lassen van die wagens tot een kunst hebben verheven. Overigens wel hun vak en werk, dus het mag wel ook ...
De stalen karkassen gaan dan stuk voor stuk naar de opbouwhal aan de Rijksstraatweg te Sassenheim, onder begeleiding van gele autootjes. Want nog lang niet klaar voor het echte steekwerk. Eerste moeten ze worden gewikkeld en/of gekartond (wel erg vakjargon, nietwaar). Om het stalen geraamte wordt dan dus plastic folie gewikkeld en bepaalde delen worden met golfkarton omwikkeld. Want daarop wordt dan weer purschuim, uit de bouw, gespoten, waarin later de naalden met bloemen kunnen worden geprikt, vakjargon daarvan is dan weer Gestoken.
Inmiddels as we speak zijn alle praalwagens gewikkeld en is een groot gedeelte van hen van purschuim voorzien. Maar Mike, onze purman (jaha), heeft er nog wel een aantal te gaan. Na het schuimen ga je aardig zien hoe de praalwagens zich tonen. En zijn we bijna klaar. De afwerking kan beginnen. In het zicht blijvende stalen steunen en andere constructiedelen worden geschilderd. Sommige stukken schuim, waar we met steken niet bij kunnen (of hoeven te kunnen) worden van zijde voorzien, plaatsen voor de figuranten worden gereed gemaakt en de plekken waar het bloemenarrangement komt worden gereed gemaakt.
Zo valt het nog wel mee, maar het zijn er veel
En dan, dan staan ze klaar en te wachten om voorzien te worden van de bloemen en de naalden. Die naalden zijn overigens vandaag binnengekomen. Een hele pallet vol, want we gebruiken er wel een paar.

dinsdag 22 april 2014

Bloemenvoorlichting

Het thema van het bloemencorso 2014 is Energie! En dat hebben we geweten, wat een energie gaat er in dit corso zitten. Altijd al, natuurlijk, ik weet het. Maar door diverse omstandigheden nu net weer een tikkie meer. Het mooie is dan wel dat iedereen die energie er ook in stopt. Mooie club mensen toch, die corsomensen. Een belangrijke energievreter was dat ik nogal wat tijd heb gestopt in de organisatie, vooral de bestuurlijke organisatie. Met vervanging van bestuursleden en het opvullen van een door ziekte geslagen gat. En wanneer de vervanger dan ook nog een keer vervangen moet worden, dan weet je het wel. Ben trots dat dit gaat lukken, trots op al die mensen dus.
Andere energiepunt is natuurlijk de bloemvoorziening. Toen we begin 2013 voor het besluit over de datum voor 2014 stonden, vertelden we al tegen elkaar: "Welke datum we ook kiezen, het is altijd een uitdaging". Nog even kort, volgens schema zouden we rijden op 26 april (op zich al een late corsodatum). Maar ZM Willem Alexander viert dan zijn verjaardag. Weekje naar voren (afgelopen weekend dus) Pasen, nog een week naar voren (12 april) erg vroeg. Zou het vroegste corso ooit worden. En jawel, juist dit jaar zou het gegaan zijn. Dus we zijn, het is inmiddels bekend, uitgekomen op 2 en 3 mei. Nogmaals, wetende dat dit een stevige uitdaging zou worden. En jawel, het is het dus geworden. Hoewel velen al erg vroeg riepen dat het voorjaar erg voorlijk was, werd dat pas in maart duidelijk (overigens). Want in het begin liep het allemaal helemaal niet zo snel als werd gemeld. Maar ja, gelijk hebben en gelijk krijgen. Daarna ging het snel, erg snel dus.Vooral de hyacinten hadden er de sokken in. Het mag ook bekend verondersteld worden dat een (ons) corso voor zo'n 85 % uit hyacinten bestaat. Het is het mooiste om te verwerken, (ze ruiken lekker), er zijn bijzondere kleuren in, ze zijn redelijk lang houdbaar.

Dus, hyacinten gaan een beetje snel, wij dan maar roepen dat we het wel met (dubbele) tulpen gaan oplossen. Want dat is meestal ook het geval. Mar ook die gaan er snel in 2014. En, nadeel van tulpen is dat je er meer van nodig hebt, wat dus meer (steek)werk betekent, ze zijn minder houdbaar dus je kunt er later in (terwijl ze op het veld wel doorgaan). Komt ook nog bij dat hyacinten normaal niet gekopt worden, dus wanneer het nodig is laten we ze gewoon nog even een paar daagjes staan, bijvoorbeeld omdat ze nog vochtig zijn. Tulpen worden wel gekopt en waneer telers zien dat er slecht weer aan komt, de bloemen behoorlijk op kleur zijn en nagelopen (= gecontroleerd op ziekten en afwijkingen) dan willen ze ze er graag afhalen. Het weet dus wat.
Met man en macht

Maar je weet, er bestaan geen problemen, alleen maar uitdagingen (hoewel ik wel een enkele keer toch in, uhh aan problemen heb gedacht). En daarmee zijn er dan wel weer een paar oplossingen voorhanden. De grootste oplossing lag in Den Helder, inmiddels bekend. Een teler kon in het najaar door problemen, uhh uitdagingen met het planten pas heel laat zijn bollen de grond in krijgen. En daarmee bloeiden ze erg laat dit voorjaar. We merken dat velen meedenken met onze uitdagingen, dus werden getipt over deze betreffende hoek. Afgelopen donderdag en vrijdag zijn ze er dus ALLEMAAL afgehaald en inmiddels staan er 3000 kratten met hyacinten in de koelcel bij de opbouwhallen te wachten. Normaal kunnen we ze een week of twee goed houden. Daar gaan we dit jaar ook vanuit. Maar is wel een uitdaging gelet op tijdstip van koppen en stand van het gewas.
Ook zijn we getipt inzake een grote hoek narcissen (ja echt), beetje laat ook, maar bruikbaar. De naam van de narcis is 'Mainly'. Verdere uitleg overbodig. En vlak in de buurt van de opbouwhal. Zo daar ook in de buurt nog een grote hoek dubbele tulpen in zeer diverse kleuren staat. Met de teler afgesproken dat hij ze zo lang mogelijk probeer te laten staan, waardoor/-na we ze kunnen gebruiken. Mooi dat er zo mee gedacht en gewerkt wordt. Want de rest van de tulpen, die worden het dan dus echt voor het staartje, gaan we snel na het weekend binnenhalen. Er komen veel tips binnen van hoeken die dan op hun best zouden zijn.

Daar staan ze dan, rustig af te wachten
En dan komt er weer een mooi corso, waar veel energie in de bloembedekking is gaan zitten.

maandag 22 april 2013

(Meer dan) het meeste ging goed

En natuurlijk vraagt een journalist dan: Wat niet. Daar kom ik nog wel op.

We hebben weer een mooi corsoweekend gehad, met goed weer (wat koud op de vrijdagavond en fris in de ochtend en avond van zaterdag en heerlijk weer op zondag). In Haarlem kon je echt over de hoofden lopen. Het is wel een mooi concept zo, op de Grote Markt en het Spaarne. Gezellig, met al die druk bezette terrassen en veel winkels die open zijn. Best wel jammer dat ik mekt schrijven Veel winkels, want er was toch nog wel een behoorlijk aantal dicht. Kom op ondernemers, onderneem en benut zo'n bloemenweekend en corsofeest. Ik kwam in Haarlem de bloemenmeisjes weer tegen, zij waren de gehele dag bezig geweest met het bebloemen van mensen. weer eens iets anders dan het steken van praalwagens. Effect hetzelfde, een mooie bloem van een speld voorzien.
Het 's avonds wegrijden van de praalwagens was een uitdaging op zich, getuige de foto hier. We moesten druk aan de slag met het verwijderen van een parkerenlastigmakend paaltje. Van alle markten thuis, dat bloemencorso.
Dan kun je nog zo'n stevig paaltje zijn!
En dan zit het er op en gaan we evalueren. Altijd een belangrijk onderdeel. Ik zeg wel eens dat ik erg van de evaluaties ben. Niet om te mopperen of zo, maar om vooral verbeterpunten te zoeken. Goed kan altijd beter. Ik begin dan altijd wel met alle zaken die goed zijn gegaan. Want dat is toch het meeste. Het is een enorme klus, zo'n stoet van A naar B te brengen, vooral met het steeds meer er omheen organiseren van allerlei side-events (vakjargon, ik weet het), Want zo gek weg worden we daar ook verantwoordelijk voor, voor wat betreft maatregelen en gevolgen die het heeft.
De titel van deze blog had ook kunnen zijn: Er had nog meer goed kunnen gaan. Want dat gevoel bestaat hier en daar wel bij onze mensen met betrekking tot de samenwerking met de vele partijen waarmee we samen willen werken. Zonder arrogant te willen klinken, weten we inmiddels best wel waar we het over hebben en kunnen we die kennis (en inzet, want er is keihard gewerkt) met anderen delen, in het kader van 1 plus 1 is 2 en niet anderhalf of ook 1. Een klein voorbeeldje mag zijn dat de "externen"  in het coördinatieteam (team met centralisten en de overheidsdiensten zat in Sassenheim in een kantoor van de opbouwhallen langs de route) best er wel straks in zaten. Toen echter de stoet halverwege de zaterdag voorbij kwam, werd er ineens veel heel wat duidelijker en snapte men meer waar het over ging en wat de corsomensen bedoelden met hun handelen. Het samenwerken voor en na de langskomst was toch wel merkbaar anders, werd geconstateerd. Dat geeft reden tot die alternatieve koptekst: Er had nog meer goed kunnen gaan. En dan lopen de corsomensen wellicht ook iets minder op hun tandvlees.
Zo denken we ook dat we met de inzet van ambulances (zoals gezegd, geen enkele moeite mee uiteraard) meer te kunnen samenwerken. De voorbeelden stonden vanmorgen in een regionale krant. En dan zodanig dat ze er misschien zelfs nog wel sneller en efficiënter kunnen komen. Mooi toch, dat soort nieuwe plannen!
De drukte bij Keukenhof nog een keer, voor doorkomst
En dan kom ik toch op de vraag die de journalist dan zou gaan stellen: Wat ging er niet goed of wat kan beter (hij stelt hem meestal op de eerste wijze, vermoed ik). We moeten nog meer bedenken hoe we goed, snel, efficiënt en veilig door de mensenmassa in Lisse en bij Keukenhof kunnen komen. Voor de situatie daar zelf, maar ook voor het vervolg in Hillegom. Daar moet men niet of weinig kunnen merken. Corso moet aaneengesloten zijn (en bij voorkeur op tijd, maar wanneer dat eerste wordt geregeld, ten koste van enige vertraging, is daar begrip voor, merk ik). De eerste evaluaties zijn dus al geweest, telefonisch en via mailberichten. Er volgen er nog velen, vooral fysiek, als goede voorbereiding op corso 2014.

Op 3 mei 2014 met als thema: Energie!

zondag 21 april 2013

Hoeveel Leo's zijn er

Het zit er op, corsozaterdag 2013. Wat een succes. Ik heb het corso 7 keer (inclusief de vrijdag, to be honest) mogen zien (en daarnaast nog heel veel keer delen of opgesteld of wat dan ook). Dat liet iemand dus verzuchten, uh opmerken: hoeveel van jou zijn er eigenlijk. Nu, gewoon maar een, maar ik wil gewoon het corso zo veel mogelijk keer zien en er zo veel mogelijk keer bij zijn. Uiteraard vanuit mijn functie op officiële momenten, maar ook om bij de mensen, "onze"mensen, te zijn.
We starten in Noordwijk met een nog wat dun windje, maar wel met de zon die zijn best al deed De ambassadeur van China, net twee dagen daarvoor als laatste ambassadeur zijn geloofsbrieven aan de Koningin aangeboden, liet samen met de burgemeester, de bloemenkoningin et moi het zaterdagdeel van corso 2013 van start gaan. In Noordwijk al drukker dan anders, hadden we het idee. (Overigens, net wie je spreekt: schreef ik vrijdag dat mijn mensen aangaven dat het in Noordwijkerhout eigenlijk vergelijkbaar druk was tov voorgaande jaren bij het verlichte corso, schrijft een lokale website dat het minder was. En dat was dan ook de speaker van de schooiwagen. Maar bij navragen houdt men vol dat het vergelijkbaar is. Wie geloof ik dan? De meest voorkomende opmerking dan maar.)
Door het mooie Voorhout (haha), met de altijd lastige spoorbomen of spoorwegovergang zoals het officieel heet. Het leek iets minder erg dan voorheen, totdat er ruimte gemaakt moet worden voor de ambulance, vanwege een onwelwording. We hadden dit jaar wel wat meer "last" van de ambulance. Veel uitrukken, voor mensen in het publiek of in de plaatsen waar we dan net waren. Uiteraard helpen we dan graag mee, niet slechts omdat we moeten. Ik denk wel dat er wat mogelijkheden zijn om het wat efficiënter en minder overlastveroorzakend kan, daar gaan we het in de evaluatie dan wel over hebben. In deze weblog verder weinig over de evaluaties, dat komt nog.
De hele goegemeente eet dan in de Bernardus te Sassenheim. Altijd leuk om te zien dat de vrijwilligers van de Bernardus, die voor de bewoners daar heel actief zijn, ook graag helpen bij het lunchen van de corsomeute. Je kon in Sassenheim over de hoofden lopen. Van de bezoekers aan het staande corso dan, maar ook van het talrijke publiek langs de route.
Beetje druk is het wel

Door naar Lisse, altijd spannend, ook dit jaar weer. Voor het gemeentehuis van Lisse maakte Jan Slagter en zijn mensen de registratie van het bloemencorso voor de uitzending op zondag 28 april om 17.05 uur op Nederland 2. Ik denk dat het weer leuk geworden is, eigenlijk weet ik het wel zeker. Zal nog wel twitteren tegen die tijd. En dan door het centrum en nog lastiger langs Keukenhof. Daar zijn we soms wat slachtoffer van ons eigen succes. Maar wat was het er weer druk. Je kon over de hoofden lopen en daar hoefde je niet eens moeite voor te doen. Evaluatiepuntjes komen later, heb ik net geschreven. Dus voor nu van belang dat onze chauffeurs hun uiterste best moeten doen om door de menigte te manoeuvreren. Dat kost tijd, meer tijd dan we inplannen blijkt. Dus vandaar dat we langzamerhand wat uitlopen (na al door wederom een ambulance-stillegging een kwartier achterop te raken) op het schema. En daardoor steeds ietsje later richting Hillegom komen. Uiteindelijk passeren we Hillegom met vertraging van een goed half uur tot 40 minuten. En ook wat uiteengevallen. Da's dan best jammer, eigenijk erg jammer. Niet zo erg als in onze "slechte" jaar, maar best jammer dus. Het zal lastig zijn dit op te lossen, maar we gaan er wel voor. Voor de evaluatie! Qua drukte weer druk, ook in Hillegom.
Het gaat natuurlijk om het corso: de winnende praalwagen
Dus te laat bij onze avondeten plek, maar na overleg besloten toch schematijd weg te gaan. Beste even een afweging, want de mensen moeten wel voldoende tijd hebben om even bij te komen, hapje te ten en zich voor te bereiden op het laatste deel. Toch gedaan, want anders wordt het allemaal zo laat de avond in. Het werkte want aaneengesloten naar Haarlem, toen de volgende pech ons overviel, een aantal lekke banden tegelijkertijd. Het was allemaal snel verholpen maar leverde een vertraging van 10 minuten op. We worden ervaren, want het waren maar tien minuten en we bleven aaneengesloten. De toer kwam keurig in colonne Haarlem binnen, met mooie muziek voorop (de rest van de dag ook hoor!). Het stond allemaal op tijd op de Grote Markt en de terugkeerders, luxe auto's en drie praalwagens die naar Noordwijk gaan, ging keurig op tijd in met gezwinde spoed naar de Bollenstreek retour.
En toen was het klaar en het rijdend deel van corso 2013 historie. Met heel mooie praalwagens, vele monden vielen open, filmrolletjes werden volgeschoten, applaus alom, dat was echt fantastisch. Ook dit jaar reed weer het mooiste corso!

Nog een mooie zondag in het verschiet, met het voorspelde mooie weer. Maar daarover later meer, plus wat evaluatiepuntjes.