zaterdag 20 april 2013

Eerste ronde

De nieuwe vrijdagavond zit er op, het ging goed. Beetje wennen, omdat er anders gestart wordt en zo en dat leverde een hilarische situatie op. De luxe wagens bleven achter de praalwagens aan rijden terwijl ze voor het invoegen een andere weg hadden moeten nemen. Maar creatief als we zijn, lossen we dat weer op en stond uiteindelijk alles in de juiste volgorde klaar voor de show in Noordwijkerhout. Ietsje later dan bedoeld, maar goed. En wat leuk was, toen we er nog niet waren, waren de mensen er ook nog niet. En toen we er waren kwamen de mensen ineens ook uit alle hoeken en gaten. Het was dus best lekker druk al bij het stilstaande deel van Noordwijkerhout-corso. En, volgens onze mensen in de stoet, in Noordwijkerhout toch wel een vergellijkbaar bezoekersaantal. Het waaide best nog wel wat stevig, waardoor het frisjes (of gewoon erg fris) was.

Wilden we weg, mochten we niet weg (stonden we dus eigenlijk toch nog een aardig tijd in Noordwijkerhout te pronken). Was een dingetje gebeurd (niet in de stoet) waardoor een ambulance nodig was. Netjes gewacht, prima geregeld, die hulpverlening, en daarna dus weg. De achterstand die we hadden liepen we langzamerhand in.

Daardoor reden we op tijd (en aaneengesloten) Noordwijk binnen, ook op tijd bij de Hotels van Oranje, waar de officiële opening was (als in: de eerste paal of steen is ook nooit echt de eerste). Dus in feite het officiële moment, is misschien een betere term. Minister Blok had heel aardig woorden en ook belangrijke woorden. Hij benadrukte het belang van het bloemencorso en het evenement voor de gehele streek. Het zet de Bollenstreek op de kaart en houdt de sector en het toerisme levendig. Dat alles in belang van de (algehele) economie.
Hoe moet je nu flamberen?
Samen met de minister mocht ik het corso flamberen (Bon Appetit). Met beide een fakkel staken we met een grote pan op een joekel van een hyacintenfornuis het corso de weg op. De minister genoot en de mensen er om heen ook. Het was wel (erg) koud en een stevige wind.

Een succesvolle avond, een goede start om zaterdag met vertrouwen tegemoet te zien. Het mooiste corso is bezig. En de weersverwachtingen vertrouw ik volledig. Zonnig, wat fris, doch weinig wind en geen regen. Wat willen we nog meer. (Ietsje warmer?)

Oh ja, we hebben ook de prijswinnaar nog bekend gemaakt. Prijsuitreiking half mei, inclusief motivering. Maar hier de winnaars.


Luxe wagens 2013
1e prijs  Volkswagen Beatle Cabria (deelnemer: Kasteel Keukenhof & Roeland Juweliers)
2e prijs  Renault Traffic (deelnemer: AB)
3e prijs Jaguar XF Sportbrake (deelnemer: Kimman Amsterdam-Haarlem BV)
Stekersprijs 2013
1e prijs Corsogroep KAVB Hillegom-Haarlem en omstreken (praalwagen: Apen eten Bananen)
2e prijs Corsogroep De Zilk (praalwagen: Proost!)
3e prijs Scouting Lisser Kaninefaten (praalwagen: Strawberry Fields Forever van de Gemeente Hillegom)
Mooiste praalwagen 2013
1e prijs Apen eten bananen (Corsogroep KAVB Hillegom-Haarlem en omstreken)
2e prijs High Tea (Bloemententoonstelling Keukenhof)
3e prijs Appeltje voor de dorst (Rabobank Bollenstreek)


vrijdag 19 april 2013

Af

Klaar voor de start? Af!
Het is vrijdagmiddag en alle praalwagens zijn klaar/af. Met drie was het nog (erg) spannend, want die kwamen de donderdagnacht niet compleet door. Daar moest vrijdagochtend nog behoorlijk wat werk aan verricht worden. Alle drie de groepen echter zeiden vol vertrouwen: Dat gaat lukken. En het lukt (met eentje ongeveer een half uur voordat we naar buiten zijn gaan rijden). En wat een mooi corso staat er weer. Het mooiste corso ooit (uiteraard, of zei ik de afgelopen jaren ongeveer hetzelfde? Maar dit keer is het weer zo). Het was spannend en we moesten creatief zijn, vooral met bloemen, maar ook met veel andere zaken. En we zijn bijzonder creatief. Denk daarbij zeker aan de stekersverenigingen en hun coördinatoren. Zij doen steeds meer mee in het bedenken van oplossingen en verbeteringen. Zoals het corso niet meer slechts van A naar B rijdt en veel meer betekent, doet een stekersvereniging allang niet meer alleen maar het op de praalwagens prikken van veel hyacinten en andere bloemen (narcissen en tulpen). Het is een "totaalconcept".
Een hele klus hoor, zo'n praalwagen
Daar gaan we dan zo ook mee om. Ook met het beoordelen van alle praalwagens. Dit jaar gaat de jurering wat anders dan anders. Hadden we vroeger 2 prijzen plus de bekroning tot stekersvereniging van het jaar, we voegen dat nu samen. Dus naast de beoordeling van het werk en de kwaliteit, neemt de jury mee hoe dat is gedaan, hoe wordt gewerkt, hoe wordt mee gedacht. Maar eveneens gaan we breder dan alleen het in de hal beoordelen van de praalwagens. Alles wordt buiten ook nog een keer beoordeeld en zelfs nog een keer, rijdend met de figuranten er op. Voor de juryleden zo dus een heel klusje geworden. De bekendmaking van de prijzen gebeurt tijdens de opening in Noordwijk, dan worden ook alle prijsborden op de praalwagens (en luxe wagens) geplaatst. De echte prijsuitreiking is tijdens het bedankfeest, half mei.
Ook de luxe wagens zijn inmiddels beoordeeld, daar is de uitslag wel al bekend, vanavond in Noordwijk bekendmaking. Overigens, eerder al gezegd, ook daar zitten echt plaatjes van voertuigen bij, de jury had het niet gemakkelijk.
In slagorde, de corsoscooters

En dan gaan we nu rijden, de praalwagens zijn naar buiten, hebben een lekker douche gekregen (omdat het toch niet gaat regenen). En het multidisciplinair coördinatieplan testen. Aan de voorbereidingen ligt het niet. Vandaag de gehele dag allerlei betrokkenen bij dat deel van het corso over de vloer gehad. In de kantoren van de corso-opbouwhallen zijn diverse ruimten ingericht om van daaruit alles aan te sturen, ik noem het uiteraard geen crisiscentrum, maar meer een zenuwcentrum. Veel vrijwillige verkeersregelaars kwamen al even langs om geïnstrueerd te worden, de materialen te checken en te testen, ook goed voorbereid dus.

En laten we dan straks (neen, eigenlijk het gehele weekend) gewoon lekker genieten van een supermooi corso, dat van 2013. Die 13 slaat echt nergens op, is gewoon maar een getal.
Hier valt het dan nog wel mee (op dit moment)

Gewoon Lekker Werken

Een heerlijke donderdag, waarop we nu eens lekker aan de slag konden met dat waar we goed in zijn en wat we graag doen, een corso bouwen om straks te laten rijden. Een van de mensen zei vanavond toen we naar huis toe mochten: Eigenlijk komt het meeste toch uiteindelijk gewoon goed. En zo is het (en dat moeten we anderen ook maar eens laten merken en/of ervaren). En dat het goed komt is omdat er gewoon lekker gewerkt wordt.
Gewoon mooi geworden

Een groot gedeelte van de praalwagens is klaar. Wat zien ze er weer mooi uit. Nog enkele praalwagens met een uitdaging. Daar moeten nog wel wat handen aan besteed worden. Of een oplossing gevonden voor het feit dat er net van het ene soort hyacinten dan toch net te weinig is. Uithalen en hersteken met een ander soort of anderszins een oplossing vinden. Dat lukt, we zijn daarin heel creatief (geworden).
Zeker zo'n laatst steekavond, de donderdag is er echt sprake van het corsovirus. Veel handen die licht werk maken, leuke muziek van de straatklinkers en een erg enthousiast optreden van de Bollensteek band. Sprak nog een Duitse cameraploeg en die heeft wel vier keer gevraagd of het klopte dat we dit alles met een heel grote groep vrijwilligers doen. En of ik dat (op mijn beste Duits) ook nog in de camera wilde herhalen. Natuurlijk, want het is zo. Komt daarna een Amerikaan op me af die exact dezelfde vraag stelde. Leuk hè!
Niet vergeten, ook mooie luxe wagens
Jan Slagter van MAX was er nog, uiteraard bij zijn twee praalwagens, die heel mooi worden. Hij heeft ook alvast wat opnames gemaakt die gemonteerd worden in de zaterdag te maken opnamen van het bloemencorso, uit te zenden in het weekend daarna, op zondag 28 april om 17.05 uur op Nederland 2 (of is het al NPO 2 geworden?).

Nog nooit gebeurd dat we tot zo kort voor de afronding bloemen aan het snijden geweest zijn. Tot in de donderdagavond kwamen er nog verse bloemen binnen. En misschien is het zelfs nodig om vrijdagochtend nog een klein beetje bij te snijden. Hopelijk niet, maar als het nodig is, doen we het (uiteraard). De chauffeur die de kratten komen (brengen en) halen, is werkelijk een kunstenaar, over een smal bruggetje deze keer. Het gaat wel eens mis, want begin van de week draaide hij zich vast in het bollenland.

Het is net een echt bedrijf, met zelfs afvalscheiding. Gaat goed (op een paar stekersverenigingen na, best wel wat
Gewoon werken
jammer, omdat wij juist die verenigingen erg helpen).

Morgen afronden en allerlei officiële dingen voordat en tijdens dat het corso rijdt. Kreeg een heus protocoldraaiboek voor de opening in Noordwijk. Weten we wat ons te wachten staat. Een mooi corso dus.

woensdag 17 april 2013

Incident(eel)

Ik kan in deze editie van de weblog natuurlijk niet onderuit te verhalen over het incident dat vlak na de start van de eerste steekdag plaatsvond. Dus laat ik daar dan ook direct maar mee beginnen. In de cellen staan onze flessen opgeslagen waarin het purschuim zit waarmee de praalwagens worden gespoten. Dat purschuim is overigens een materiaal dat ook in de bouw en zo wordt gebruikt. Bouwvakkers weten maar wat goed wat purren is. Die flessen voldoen aan alle veiligheidseisen. Echter, dit keer ging het fout met een aansluiting waar de slangen aan vast gemaakt worden. Een aansluiting bleek (en dat bleek achteraf) slecht te zijn, waardoor deze bij het aankoppelen van de slang afbrak en het purschuim uit de fles ontsnapte. En dat ging niet zachtzinnig. Dit was voor het eerst in het bestaan van het product in deze vorm, 27 jaar, dat dit gebeurde, wist men ons later te vertellen. En dan natuurlijk bij ons. Corso 2013 dus! En bij zoiets treden dan allerlei veiligheidsmaatregelen in werking. Wij hebben de hulpdiensten uiteraard verwittigd en die nemen (en ook dat is weer terecht) geen risico. Dus er zijn metingen verricht en de plaats (de cel) werd vergrendeld. En de hal moest, ook weer voor de zekerheid en uit veiligheidsoverwegingen, worden ontruimd. Na diverse metingen, zoeken in logboeken en dikke boeken over de mogelijk aanwezige stoffen, bleek dat er geen sprake was van gevaar waarna de hal werd vrijgegeven. Wel moest de cel door een gespecialiseerd bedrijf worden schoongemaakt. Maar dat was niet eens zo erg, want het was gewoon een troep geworden in de cel.
En zo dus gezegd en gedaan.
Hoop gedoe, gelukkig op niets af. Maar we willen gewoon geen enkele risico nemen. Er was sprake van een licht gewonde. De man waarbij de slang afbrak is veiligheidshalve naar het ziekenhuis gebracht en uitgebreid onderzocht. Gelukkig niets aan de hand, alleen wat spierpijn (donderdag w.s. wat erger).
Zelf ben ik blij te kunnen constateren dat wanneer er zoiets gebeurt, wij (als vrijwilligersclub, wil ik dan nogmaals gezegd hebben) heel snel en professioneel kunnen opereren. De ontruiming van de hal ging ordentlijk en snel (we voldeden ruim aan de veiligheidsplannen). De woordvoering en berichtgeving was direct keurig geregeld. De samenwerking met de hulpdiensten ging goed. Kortom, wanneer echt iets gebeurt, wat we uiteraard nooit hopen, zijn we in staat adequaat te reageren.
Ook dat is corso 2013 dus.
Dit was dus echt de eerste steek
Maar verder, we zijn vandaag aan de slag gegaan. Rond een uur of acht gingen de eerste handjes aan het werk en kwam er al heel rap een kleurtje inde hal. En om 15.00 uur begonnen we dan echt (haha) met de eerste steek. Dit jaar door de gebroeders Van der Plas, kaasboeren op een hoog niveau en leuke mannen. Die eerste steek wordt georganiseerd door de gemeente Teylingen, omdat het opbouwen van de het corso op hun grondgebied plaatsvindt. En de praalwagen van Teylingen heet Streekproducten. Boerenkaas is zo'n streekproduct.
Er is hard gewerkt, bij mijn vertrek uit de hal naar huis (moest nog een weblog maken) zagen heel wat praalwagens er al heel aardig uit. En staan er luxe wagens te schitteren. Het wordt een mooi corso.
Ook de organisatie er omheen gaat goed. Bij een incident, maar ook verder. We werken samen met het ROC Mondriaan, die verkeersregelaars, beveiligers en wat dies meer zij levert. Zij doen dit voor hun opleiding. Konden goed oefenen vanmorgen, maar ook verder op de dag. En je kunt niet eens zien dat ze nog in opleiding zijn, soms een beetje, maar dat hoort ook en eigenlijk dus niet. (Wat een zin is dit.)

Mooi dat ook dit kan
En toen ik naar huis fietste, dus buiten was, zag ik dat de grote kranenboer uit Sassenheim weer een heel grote kraan had uitgeschoven, vol lampen had gehangen en daarmee de corsobuitenterreinen verlichtte. Dat doet me goed, dat iedereen op zijn manier betrokken is bij ons Bollenstreek-corso.

dinsdag 16 april 2013

Het weer

We hebben het veel over het weer bij het bloemencorso. En Piet Paulusma van het weer heeft het over het bloemencorso. Vanavond stond hij in de corsohallen om zijn voorspellingen voor onder meer het corsoweekend te doen. Dat ziet er op zich heel aardig uit. Droog, wat fris, maar met een lekker zonnetje en weinig wind. Hoe anders dan het vandaag was en morgen wordt.

Piet Paulusma met een van de "huismeesters"
Het weet dat, dat weer. Dankzij het weer zijn we dus "veroordeeld" tot Franse hyacinten. Overigens, we zijn met die Franse hyacinten helemaal niet ongelukkig, los van het georganiseer en de kosten. Het zijn goede hyacinten en toch ook met een Nederlands tintje. Geteeld door Nederlandse telers, uit Nederlandse bollen die ook weer naar Nederland terug komen. Ze hebben alleen een Frans tintje. Ook in Bretagne was het weer anders dan anders en daardoor ook daar het seizoen laat. Net als hier. Inmiddels is de natuur dus zo'n vier weken achter en hebben we koud en guur weer gehad. (In Frankrijk, tijdens ons verblijf aldaar, was het trouwens echt slecht. Storm, harde regen en koud, waardoor we veel wachttijd hadden, in een nat gewas mag je niet komen.)
We kijken dus al heel wat langer naar weerberichten, buienradar en andere app's. Staat daarnaast ook nog eens in het multidisciplinair coördinatieplan, dat we naar het weer moeten kijken. We willen dat natuurlijk zelf, kijken hoe onze mensen gekleed moeten worden en hoe het publiek kan genieten, met een dikke jas aan, een paraplu of een t-shirt. Maar we moeten scenario's hebben voor slecht weer, (te) mooi weer en noem maar op. Weer een hoofdstuk.
Het weet wat, dat weer.

Piet Paulusma dus (is een erg leuk item geworden). Maar de lijst met camera- en radioploegen is erg lang geworden voor woensdag en donderdag. Om 07.00 uur staat de eerste op de stoep. Om het begin mee te maken. En dat is dan niet de eerste steek, want die is des middags rond een uur of drie. Dan zijn we al een poosje bezig, maar ik schreef al eerder, de eerste steen komt ook op een hele laag eerste stenen. Dit jaar wordt de eerste steek gedaan door twee Sassenheimers, de gebroeders Van der Plas. Zij wonnen kaasprijzen, oftewel prijzen voor hun boerenkaas. En de eerste steek wordt traditiegetrouw gedaan op de praalwagen van Teylingen en laat die (Bon Appetit) nu over streekproducten gaan, met een grote koe en kaas voorop.

Van een aantal jaar geleden, bloemwerk en hyacinten
Inmiddels veel bloemen in de hal, voor het bloemwerk op de praalwagens en luxe auto's en zo. Het afval scheiden moeten sommigen nog aan wennen (thuis is het toch ook niet zo moeilijk), de verkeersregelaars hebben hun eerst uren buiten er al opzitten. En over de gele borden wordt erg veel gesproken. Vooral over het nuttig effect en de overkill waaraan gedaan wordt (moet worden).

Vanavond met "mijn" mensen nog even een borreltje (er was geen Spa rood, mag nog wel hersteld worden) als officiële aftrap van onze marathon van drie steekdagen en twee corsodagen en een marktdag in Haarlem.

maandag 15 april 2013

Weer geel

Maar dan nu niet van de narcissen, doch van de borden. Voor het weekend zijn er in de streek een paar borden geplaatst met informatie over de verkeersmaatregelen, afsluitingen en andere informatie voor weggebruikers. En een paar betekent wel dat het er redelijk veel zijn (200). De bedoeling is dat hiermee van tevoren wordt aangegeven dat er in het corsoweekend wat overlast is vanwege ons mooie evenement. Ik heb zo maar het gevoel dat de meeste mensen dat wel al weten. We worden na het plaatsen van die borden overspoeld met vragen erover. Of wat er op staat klopt (tja), maar ook veel vragen, die veroorzaakt worden door het feit dat er geen hele lappen tekst op kunnen.
Deze is toch wel duidelijk?
En veel van die borden komen in een woud van borden (gele borden) die er al staan. Er wordt op nogal wat plekken aan de weg gewerkt en ook daar verschijnen dan weer van die gele borden. Misschien in de evaluatie maar even mee nemen wat het doel van de borden is en of dat zo wordt bereikt.

In de opbouwhal begint het langzamerhand een kleine mierenhoop te worden. Veel stekersverenigingen lopen al om hun praalwagen heen te dansen en voorbereidingen te treffen voor de grote steekdagen, woensdag en donderdag. Stellingen plaatsen, koffieapparaat installeren, staal schilderen, wat zijde verwerken op die plekken waar het steken niet lukt, zand strooien, bollen prikken, boomtakken plaatsen, en nog wat van dat soort dingen. Je gaat heel langzaam zien hoe de praalwagens gaan worden. Heel langzaam, want met de bloemen er op wordt het pas echt duidelijk (uiteraard). De eerste narcissen zijn vanmiddag gekopt en komen de cel in. En hyacinten, ach, wat zullen we daar nog van zeggen. Hoe lief de woorden ook zijn die we spreken, het gaat echt weinig worden.
Een vis, eh praalwagen in wording
Die stekersverenigingen, overigens, doen al het werk voor het corso omdat het zo ontzettend leuk is, het corsovirus heeft toegeslagen en de verenigingsband wordt verstevigd. En ook omdat er een leuke vergoeding voor de clubkas tegenover staat, geen topbedragen maar toch aardig. Meestal gebruikt men dat dan voor iets speciaals, in plaats van het op de grote hoop te gooien. En dat is ook wel slim, want sinds enkele jaren is er een goede-doelen stichting, in ons geval Fonds 1818, die in dat soort gevallen het bedrag dat de verenigingen verdienen, verdubbelt. Maar dan alleen wanneer er er met dat geld wat extra wordt gedaan. Denk aan een AED, nieuwe kostuums, een mengpaneel, en meer van dat soort dingen. Toevallig vanmiddag de papieren voor deze zogeheten steekverdubbelaar ondertekend. Dus ook voor corso 2013 geregeld.

Het zit hem in de details. Eerder gaf ik al aan dat we met de figuranten bezig zijn om hen nog meer onderdeel van het corso en hun praalwagen te laten zijn. We proberen ook met de aankleding op de praalwagens daar rekening mee te houden. De kleding van de figuranten uiteraard, maar ik bedoel nu meer de attributen. Zo hebben we bij de kringloopwinkel tafels en stoelen weggehaald voor de terrasjes, eettafels en chique stoelen. Van alle markten thuis, ook deze.
De tafel voor een Bourgondische maaltijd

zondag 14 april 2013

Haarlem

Ik zeg wel eens, het is het Bloemencorso van de Bollenstreek en Haarlem. Alleen dat is zo'n lange term, dus we houden het meest op Bloemencorso Bollenstreek. Maar Haarlem is wel degelijk een (belangrijk) onderdeel van ons corso. We hebben dat bevestigd door in maart voor weer 5 jaar de afspraken met Haarlem te maken en herbevestigen. En daar zijn we erg blij mee. Haarlem doet al jaren met twee praalwagens mee, we rijden zaterdagavond een vrolijk en druk bezochte stad binnen, met onze verlichting aan en met mooie muziekkorpsen. Meest rijden (en lopen) de twee top Haarlemse bands, Damiate Band en Marching & Cycling Band HHK, mee in de stoet. En zo cirkelen we door Haarlem om laat in de avond op de Grote Markt onze parkeerplaats te zoeken.

In de avond worden er nog veel activiteiten, vaak iets met muziek, georganiseerd. Vervolgens wordt op de zondag als corsozondag op de Grote markt en omgeving een fantastische corsoweek afgerond. Veel inwoners van en bezoekers aan Haarlem genieten dan van de pracht en praal en ook van de eromheen georganiseerde evenementen en activiteiten. Wederom een enorme mensenmassa, wat meehelpt aan het zijn van een topevenement in Nederland. Kreeg vorig jaar, toen ik er uiteraard ook was en op een terrasje zat te genieten een goed gevoel van het enthousiasme. Ook leuke ideeën om er nog meer speelse elementen in te zien.
De (onze) corsovlag fier in top in Haarlem
Haarlem is niet voor niets de Bloemenstad. Voor de bollen, overigens, is Haarlem in de geschiedenis erg van belang geweest. De bollenteelt in en om Haarlem floreerde levendig, om daarna pas af te zakken naar wat nu de Bollenstreek is. De beroepsvereniging van de bollentelers, de (K)AVB is gestart in Haarlem. Veel bedrijven, nog steeds van naam en faam, vinden hun oorsprong in Haarlem. En ook de Godfather van de bollen, de heer Krelage, heeft Haarlemse roots.
Haarlem heeft de ontvangst van het Bloemencorso alweer 19 jaar geleden geadopteerd, dus in 2013 rijdt het corso voor de 20e keer Haarlem binnen.
Ook in Haarlem zie je dat er, net als in de Bollenstreek (zelf), meer met het bloemencorso wordt gedaan. Zo mocht ik aan zitten bij een diner ter gelegenheid van 100 jaar Frans Hals museum en dat diner had als onderwerp: Bon Appetit. Was ik best een beetje trots op (ook dat ik uitgenodigd werd). En, er is op de zaterdag 20 april een speciaal evenement georganiseerd voor de betrokken gemeenten en provincies, ook gekoppeld aan ons thema. De colleges van de 5 Bollenstreekgemeenten en de twee provincies gaan gezellig met elkaar eten in Noordwijk, Bon Appetit, en vervolgens gezamenlijk de binnenkomst van het corso in Haarlem bekijken. Bij het eten ben ik (met mijn andere pet op) niet aanwezig (heb wat anders te doen), bij de binnenkomst wel. Ook daar kijk ik naar uit.