woensdag 17 april 2013

Incident(eel)

Ik kan in deze editie van de weblog natuurlijk niet onderuit te verhalen over het incident dat vlak na de start van de eerste steekdag plaatsvond. Dus laat ik daar dan ook direct maar mee beginnen. In de cellen staan onze flessen opgeslagen waarin het purschuim zit waarmee de praalwagens worden gespoten. Dat purschuim is overigens een materiaal dat ook in de bouw en zo wordt gebruikt. Bouwvakkers weten maar wat goed wat purren is. Die flessen voldoen aan alle veiligheidseisen. Echter, dit keer ging het fout met een aansluiting waar de slangen aan vast gemaakt worden. Een aansluiting bleek (en dat bleek achteraf) slecht te zijn, waardoor deze bij het aankoppelen van de slang afbrak en het purschuim uit de fles ontsnapte. En dat ging niet zachtzinnig. Dit was voor het eerst in het bestaan van het product in deze vorm, 27 jaar, dat dit gebeurde, wist men ons later te vertellen. En dan natuurlijk bij ons. Corso 2013 dus! En bij zoiets treden dan allerlei veiligheidsmaatregelen in werking. Wij hebben de hulpdiensten uiteraard verwittigd en die nemen (en ook dat is weer terecht) geen risico. Dus er zijn metingen verricht en de plaats (de cel) werd vergrendeld. En de hal moest, ook weer voor de zekerheid en uit veiligheidsoverwegingen, worden ontruimd. Na diverse metingen, zoeken in logboeken en dikke boeken over de mogelijk aanwezige stoffen, bleek dat er geen sprake was van gevaar waarna de hal werd vrijgegeven. Wel moest de cel door een gespecialiseerd bedrijf worden schoongemaakt. Maar dat was niet eens zo erg, want het was gewoon een troep geworden in de cel.
En zo dus gezegd en gedaan.
Hoop gedoe, gelukkig op niets af. Maar we willen gewoon geen enkele risico nemen. Er was sprake van een licht gewonde. De man waarbij de slang afbrak is veiligheidshalve naar het ziekenhuis gebracht en uitgebreid onderzocht. Gelukkig niets aan de hand, alleen wat spierpijn (donderdag w.s. wat erger).
Zelf ben ik blij te kunnen constateren dat wanneer er zoiets gebeurt, wij (als vrijwilligersclub, wil ik dan nogmaals gezegd hebben) heel snel en professioneel kunnen opereren. De ontruiming van de hal ging ordentlijk en snel (we voldeden ruim aan de veiligheidsplannen). De woordvoering en berichtgeving was direct keurig geregeld. De samenwerking met de hulpdiensten ging goed. Kortom, wanneer echt iets gebeurt, wat we uiteraard nooit hopen, zijn we in staat adequaat te reageren.
Ook dat is corso 2013 dus.
Dit was dus echt de eerste steek
Maar verder, we zijn vandaag aan de slag gegaan. Rond een uur of acht gingen de eerste handjes aan het werk en kwam er al heel rap een kleurtje inde hal. En om 15.00 uur begonnen we dan echt (haha) met de eerste steek. Dit jaar door de gebroeders Van der Plas, kaasboeren op een hoog niveau en leuke mannen. Die eerste steek wordt georganiseerd door de gemeente Teylingen, omdat het opbouwen van de het corso op hun grondgebied plaatsvindt. En de praalwagen van Teylingen heet Streekproducten. Boerenkaas is zo'n streekproduct.
Er is hard gewerkt, bij mijn vertrek uit de hal naar huis (moest nog een weblog maken) zagen heel wat praalwagens er al heel aardig uit. En staan er luxe wagens te schitteren. Het wordt een mooi corso.
Ook de organisatie er omheen gaat goed. Bij een incident, maar ook verder. We werken samen met het ROC Mondriaan, die verkeersregelaars, beveiligers en wat dies meer zij levert. Zij doen dit voor hun opleiding. Konden goed oefenen vanmorgen, maar ook verder op de dag. En je kunt niet eens zien dat ze nog in opleiding zijn, soms een beetje, maar dat hoort ook en eigenlijk dus niet. (Wat een zin is dit.)

Mooi dat ook dit kan
En toen ik naar huis fietste, dus buiten was, zag ik dat de grote kranenboer uit Sassenheim weer een heel grote kraan had uitgeschoven, vol lampen had gehangen en daarmee de corsobuitenterreinen verlichtte. Dat doet me goed, dat iedereen op zijn manier betrokken is bij ons Bollenstreek-corso.

dinsdag 16 april 2013

Het weer

We hebben het veel over het weer bij het bloemencorso. En Piet Paulusma van het weer heeft het over het bloemencorso. Vanavond stond hij in de corsohallen om zijn voorspellingen voor onder meer het corsoweekend te doen. Dat ziet er op zich heel aardig uit. Droog, wat fris, maar met een lekker zonnetje en weinig wind. Hoe anders dan het vandaag was en morgen wordt.

Piet Paulusma met een van de "huismeesters"
Het weet dat, dat weer. Dankzij het weer zijn we dus "veroordeeld" tot Franse hyacinten. Overigens, we zijn met die Franse hyacinten helemaal niet ongelukkig, los van het georganiseer en de kosten. Het zijn goede hyacinten en toch ook met een Nederlands tintje. Geteeld door Nederlandse telers, uit Nederlandse bollen die ook weer naar Nederland terug komen. Ze hebben alleen een Frans tintje. Ook in Bretagne was het weer anders dan anders en daardoor ook daar het seizoen laat. Net als hier. Inmiddels is de natuur dus zo'n vier weken achter en hebben we koud en guur weer gehad. (In Frankrijk, tijdens ons verblijf aldaar, was het trouwens echt slecht. Storm, harde regen en koud, waardoor we veel wachttijd hadden, in een nat gewas mag je niet komen.)
We kijken dus al heel wat langer naar weerberichten, buienradar en andere app's. Staat daarnaast ook nog eens in het multidisciplinair coördinatieplan, dat we naar het weer moeten kijken. We willen dat natuurlijk zelf, kijken hoe onze mensen gekleed moeten worden en hoe het publiek kan genieten, met een dikke jas aan, een paraplu of een t-shirt. Maar we moeten scenario's hebben voor slecht weer, (te) mooi weer en noem maar op. Weer een hoofdstuk.
Het weet wat, dat weer.

Piet Paulusma dus (is een erg leuk item geworden). Maar de lijst met camera- en radioploegen is erg lang geworden voor woensdag en donderdag. Om 07.00 uur staat de eerste op de stoep. Om het begin mee te maken. En dat is dan niet de eerste steek, want die is des middags rond een uur of drie. Dan zijn we al een poosje bezig, maar ik schreef al eerder, de eerste steen komt ook op een hele laag eerste stenen. Dit jaar wordt de eerste steek gedaan door twee Sassenheimers, de gebroeders Van der Plas. Zij wonnen kaasprijzen, oftewel prijzen voor hun boerenkaas. En de eerste steek wordt traditiegetrouw gedaan op de praalwagen van Teylingen en laat die (Bon Appetit) nu over streekproducten gaan, met een grote koe en kaas voorop.

Van een aantal jaar geleden, bloemwerk en hyacinten
Inmiddels veel bloemen in de hal, voor het bloemwerk op de praalwagens en luxe auto's en zo. Het afval scheiden moeten sommigen nog aan wennen (thuis is het toch ook niet zo moeilijk), de verkeersregelaars hebben hun eerst uren buiten er al opzitten. En over de gele borden wordt erg veel gesproken. Vooral over het nuttig effect en de overkill waaraan gedaan wordt (moet worden).

Vanavond met "mijn" mensen nog even een borreltje (er was geen Spa rood, mag nog wel hersteld worden) als officiële aftrap van onze marathon van drie steekdagen en twee corsodagen en een marktdag in Haarlem.

maandag 15 april 2013

Weer geel

Maar dan nu niet van de narcissen, doch van de borden. Voor het weekend zijn er in de streek een paar borden geplaatst met informatie over de verkeersmaatregelen, afsluitingen en andere informatie voor weggebruikers. En een paar betekent wel dat het er redelijk veel zijn (200). De bedoeling is dat hiermee van tevoren wordt aangegeven dat er in het corsoweekend wat overlast is vanwege ons mooie evenement. Ik heb zo maar het gevoel dat de meeste mensen dat wel al weten. We worden na het plaatsen van die borden overspoeld met vragen erover. Of wat er op staat klopt (tja), maar ook veel vragen, die veroorzaakt worden door het feit dat er geen hele lappen tekst op kunnen.
Deze is toch wel duidelijk?
En veel van die borden komen in een woud van borden (gele borden) die er al staan. Er wordt op nogal wat plekken aan de weg gewerkt en ook daar verschijnen dan weer van die gele borden. Misschien in de evaluatie maar even mee nemen wat het doel van de borden is en of dat zo wordt bereikt.

In de opbouwhal begint het langzamerhand een kleine mierenhoop te worden. Veel stekersverenigingen lopen al om hun praalwagen heen te dansen en voorbereidingen te treffen voor de grote steekdagen, woensdag en donderdag. Stellingen plaatsen, koffieapparaat installeren, staal schilderen, wat zijde verwerken op die plekken waar het steken niet lukt, zand strooien, bollen prikken, boomtakken plaatsen, en nog wat van dat soort dingen. Je gaat heel langzaam zien hoe de praalwagens gaan worden. Heel langzaam, want met de bloemen er op wordt het pas echt duidelijk (uiteraard). De eerste narcissen zijn vanmiddag gekopt en komen de cel in. En hyacinten, ach, wat zullen we daar nog van zeggen. Hoe lief de woorden ook zijn die we spreken, het gaat echt weinig worden.
Een vis, eh praalwagen in wording
Die stekersverenigingen, overigens, doen al het werk voor het corso omdat het zo ontzettend leuk is, het corsovirus heeft toegeslagen en de verenigingsband wordt verstevigd. En ook omdat er een leuke vergoeding voor de clubkas tegenover staat, geen topbedragen maar toch aardig. Meestal gebruikt men dat dan voor iets speciaals, in plaats van het op de grote hoop te gooien. En dat is ook wel slim, want sinds enkele jaren is er een goede-doelen stichting, in ons geval Fonds 1818, die in dat soort gevallen het bedrag dat de verenigingen verdienen, verdubbelt. Maar dan alleen wanneer er er met dat geld wat extra wordt gedaan. Denk aan een AED, nieuwe kostuums, een mengpaneel, en meer van dat soort dingen. Toevallig vanmiddag de papieren voor deze zogeheten steekverdubbelaar ondertekend. Dus ook voor corso 2013 geregeld.

Het zit hem in de details. Eerder gaf ik al aan dat we met de figuranten bezig zijn om hen nog meer onderdeel van het corso en hun praalwagen te laten zijn. We proberen ook met de aankleding op de praalwagens daar rekening mee te houden. De kleding van de figuranten uiteraard, maar ik bedoel nu meer de attributen. Zo hebben we bij de kringloopwinkel tafels en stoelen weggehaald voor de terrasjes, eettafels en chique stoelen. Van alle markten thuis, ook deze.
De tafel voor een Bourgondische maaltijd

zondag 14 april 2013

Haarlem

Ik zeg wel eens, het is het Bloemencorso van de Bollenstreek en Haarlem. Alleen dat is zo'n lange term, dus we houden het meest op Bloemencorso Bollenstreek. Maar Haarlem is wel degelijk een (belangrijk) onderdeel van ons corso. We hebben dat bevestigd door in maart voor weer 5 jaar de afspraken met Haarlem te maken en herbevestigen. En daar zijn we erg blij mee. Haarlem doet al jaren met twee praalwagens mee, we rijden zaterdagavond een vrolijk en druk bezochte stad binnen, met onze verlichting aan en met mooie muziekkorpsen. Meest rijden (en lopen) de twee top Haarlemse bands, Damiate Band en Marching & Cycling Band HHK, mee in de stoet. En zo cirkelen we door Haarlem om laat in de avond op de Grote Markt onze parkeerplaats te zoeken.

In de avond worden er nog veel activiteiten, vaak iets met muziek, georganiseerd. Vervolgens wordt op de zondag als corsozondag op de Grote markt en omgeving een fantastische corsoweek afgerond. Veel inwoners van en bezoekers aan Haarlem genieten dan van de pracht en praal en ook van de eromheen georganiseerde evenementen en activiteiten. Wederom een enorme mensenmassa, wat meehelpt aan het zijn van een topevenement in Nederland. Kreeg vorig jaar, toen ik er uiteraard ook was en op een terrasje zat te genieten een goed gevoel van het enthousiasme. Ook leuke ideeën om er nog meer speelse elementen in te zien.
De (onze) corsovlag fier in top in Haarlem
Haarlem is niet voor niets de Bloemenstad. Voor de bollen, overigens, is Haarlem in de geschiedenis erg van belang geweest. De bollenteelt in en om Haarlem floreerde levendig, om daarna pas af te zakken naar wat nu de Bollenstreek is. De beroepsvereniging van de bollentelers, de (K)AVB is gestart in Haarlem. Veel bedrijven, nog steeds van naam en faam, vinden hun oorsprong in Haarlem. En ook de Godfather van de bollen, de heer Krelage, heeft Haarlemse roots.
Haarlem heeft de ontvangst van het Bloemencorso alweer 19 jaar geleden geadopteerd, dus in 2013 rijdt het corso voor de 20e keer Haarlem binnen.
Ook in Haarlem zie je dat er, net als in de Bollenstreek (zelf), meer met het bloemencorso wordt gedaan. Zo mocht ik aan zitten bij een diner ter gelegenheid van 100 jaar Frans Hals museum en dat diner had als onderwerp: Bon Appetit. Was ik best een beetje trots op (ook dat ik uitgenodigd werd). En, er is op de zaterdag 20 april een speciaal evenement georganiseerd voor de betrokken gemeenten en provincies, ook gekoppeld aan ons thema. De colleges van de 5 Bollenstreekgemeenten en de twee provincies gaan gezellig met elkaar eten in Noordwijk, Bon Appetit, en vervolgens gezamenlijk de binnenkomst van het corso in Haarlem bekijken. Bij het eten ben ik (met mijn andere pet op) niet aanwezig (heb wat anders te doen), bij de binnenkomst wel. Ook daar kijk ik naar uit.

zaterdag 13 april 2013

Een hoop geregel

Op zo'n zaterdag als vandaag zijn de bestuursleden van het corso vooral bezig met het regelen van allerlei zaken.
Zo werden er stapels portofoons en ander communicatiemateriaal binnengebracht. In het kader van Aaneengesloten en op tijd, maar ook van ons (jawel) Multidisciplinair coördinatieplan is het van belang dat we kort, goed en snel kunnen schakelen en communiceren. En dat is dan gemakkelijk gezegd, maar ook dat kost een hoop energie. Zo is het bijvoorbeeld nodig om enkele steunzenders te plaatsen om de gehele route te bestrijken. Goed dat er (bijvoorbeeld) watertorens in de Bollenstreek staan. En het is ook wel een beetje grote jongens speelgoed, al dat leuke spul.
Gypsophilia (het witte)
Elders in de hal stond een van onze mannen in het zweet Gyps uit te pakken, ja Gyps met een Y, dus geen gips. We kregen een behoorlijke partij Gypsophilia aangeboden, moesten het wel halen en uitpakken en op water zetten. Dat deden we dan dus ook. Wel leuk om een product, geen bolbloem zijnde, dat zijn oorsprong in de Bollenstreek kent wat meer in het corso te kunnen gebruiken.

En natuurlijk zijn onze Hyacinten-007's door de Bollenstreek aan het rijden om te zoeken naar velden die we dinsdag of woensdag kunnen gebruiken, dat is: snijden. Dat mooie weer, dat voor zondag voorspeld is, is dan wel echt hard nodig (en ik heb er nog een klein beetje een hard hoofd in). En, ook voor de narcissen blijft het spannend, maar daar is wel een aantal velden in het snotje. Voor een praalwagen moeten we nog wel even nadenken. Kunnen we meestal wel wat creatief met kleuren spelen, voor de normaal gesproken rode aardbeien wordt dat wel een uitdaging. Rood hoort bij tulpen en die zijn er echt niet. Misschien moeten we daarom de aardbeiden maar een echt andere kleur geven, dus gewoon knalblauwe aardbeien maken!

Weer anderen zijn druk bezig geweest om de toch wel leuke van de werkvloer komende ideeën over het schooien (zie gisteren) uit te werken. We hebben nog 6 dagen! Zijn bijvoorbeeld op zoek naar een bakkersfiets, met chauffeur (ik niet, wil wel graag fietsen, maar heb die corsodag wat anders te doen) in bakkerskostuum. Ik gok dat zelfs dat nog gaat lukken.
Ik zag timmerlieden de bar in elkaar zetten en de cateringhoek verder opbouwen (weer nieuwe vrijwilligers, chapeau). Hele stapels gaasbakken werden heen en weer gereden om routes uit te stippelen.
Laten we hopen dat deze te groot is (voor restafval)
We doen dit jaar weer nadrukkelijker aan afvalscheiding, we moeten en willen het goede voorbeeld geven en het is ook een (terechte) voorwaarde van onze sponsor Meerlanden. Er komen diverse afvalhoeken (eigenlijk dus milieuparkjes), waar we groenafval (daar hebben we wel wat van), plastic, papier en (dus niet zo veel) restafval apart houden. Duurzaamheid voorop.
En, we denken aan alles, ik zag een groot spandoek in corsokleuren met verwijzing naar de toiletten.

Kortom, er komt wat kijken voordat we aan de slag gaan met die 1000 paar handen die de praalwagens mooi gaan maken.

vrijdag 12 april 2013

Leren collecteren

Al weer wat langer geleden constateerden we dat er best een grote groep mensen bereid is om iets bij te dragen aan het corso, alleen ze wisten niet hoe. We hebben wel eens over allerlei donateurschapsystemen gedacht, maar dat is veel werk voor wat het oplevert. Ook een Vrienden-van concept zet je niet zo maar op, althans voor zoiets als een corso.
Daarnaast constateerden wij dat het helemaal niet zo gek is dat er voor een evenement op deze schaal een bijdrage wordt gevraagd. Enkele andere corso's kunnen dat prima regelen, omdat ze op een afgesloten terrein (al is dat een geheel dorp) rijden. Dan zet je een paar entreeplekken neer, wil je naar binnen, dan betaal je (zelfs voor het parkeren). Deze optie is voor ons niet uitvoerbaar (wanneer we dat al zouden willen overigens). De gehele Bollenstreek is een groot open gebied, gelukkig wel, dus dat lukt niet. En we willen het sowieso vrijwillig houden. Daarom en nog wel vanwege wat andere redenen, zijn we alweer wat langer geleden begonnen met het fenomeen Schooiwagen. Daarmee en daarbij vragen we om een vrijwillige bijdrage aan het corso, dus of en hoeveel je bijdraagt, het is aan jezelf.
Een schooier hard aan het werk (nou ja)

Dat bijdragen gaan we dan wel zo gemakkelijk mogelijk maken, dat snap je. Dus we hebben de schooiwagen uitdagend gemaakt met grote schatkisten waar je je geld in kwijt kunt, daartoe uitgenodigd door enkele van onze figuranten. Daaromheen lopen weer andere figuranten, de scouts uit Noordwijkerhout met collectezakken aan stokken, om overal bij te kunnen. Beetje afgekeken van de kerk, zo te zeggen. We halen er een stevig bedrag mee op, dat we goed kunnen gebruiken om ons evenement mogelijk te houden, sterker nog, het is inmiddels hard noodzakelijk.
Om die reden zoeken we naar mogelijkheden om het nog gemakkelijker te maken, dus om de mens nog meer te prikkelen om bij te dragen. Dat begint al met het bekend maken dat we schooien en waarvoor dat dan is. In elke dorp hebben we daarom een lokaal bekende speakerman (en sinds vorig jaar 1 vrouw), die wel zijn/haar talen spreekt gelet op de toeristen, voorafgaand aan het corso voor de uitleg. Een van hen spreekt zelfs een aardig woordje Japans (nou ja, een paar geleerde zinnen), tot grote hilariteit van de Japanners.
De schooiwagen in vol ornaat
De figuranten op de schooiwagen (door mij omgedoopt tot praalwagen van het publiek, dit jaar dus de 20e praalwagen) worden steeds meer onderdeel van het gebeuren, zoals alle andere figuranten (zie mijn weblog van gisteren). En de scouts, die echt een stevige klus uitvoeren (je zult maar 40 kilometer lang lopend moeten collecteren) proberen we daar ook verder bij te helpen. Vrijdagavond hielden we zelfs voor de eerste maal een "schooiwagen-workshop". Scouts, figuranten, een van de speakers (ook fervent toneelspeler), samen hebben we goed doorgenomen waar nog mogelijkheden liggen. En dat natuurlijk binnen de allerlei beperkingen. Die 40 kilometer, het feit dat het corso door moet blijven rijden, (aaneengesloten en op tijd, nietwaar!), de enorme mensenmassa's bij tijd en wijle waar je de weg door moet vinden. Ik had al veel respect voor deze ook weer vrijwilligers, maar na de workshop nog meer. En zeker omdat ze lekker meededen in het nadenken over verbeteringen, als doel een hogere opbrengst. Sprekende kleding, interactie met het publiek, geinige dingen als een pollepel (ik noem maar wat, Bon Appetit), allerlei leuke ideeën. Dat gaat echt goed komen.

En ook nog weer/meer media-aandacht. De laatste praalwagen helemaal gereed voor de opbouw. De tractoren ondergebouwd. Hal volledig ingericht, vloer afgedekt (oh dat was al zo). De bloemenmensen naar buiten, op jacht naar (binnenkort) bruikbare hyacinten en narcissen. Weer een productief dagje voor alle corsomensen.




donderdag 11 april 2013

Aan het werk

We stomen op naar de corsoweek, een week waarin er een hoop moet gebeuren om weer een mooi (het mooiste corso van alle jaren uiteraard) op de weg te zetten. Het is natuurlijk bekend dat dit met heel veel handjes vanuit de Bollenstreek gebeurt. Om dat werk in de corsoweek en op de corsodagen steeds beter te laten verlopen, organiseren we vaker workshops. Vandaag maar liefst twee, allereerst die voor de stekersverenigingen. Vanuit diverse invalshoeken wordt er informatie gegeven over de steekdagen en het steken.
Waar komen de hyacinten vandaan (neen, niet uit Frankrijk (ook wel), maar uit welke cel).
Hoe krijg je ze en houd rekening met partij en kleurverschillen.
Hoe werk ik de verlichting goed weg zodat we ze niet zien en wel het licht zien.
Werk mee aan de afvalscheiding.
En natuurlijk: hoe kun je het best steken voor het mooiste resultaat.
We gaan het werk van de stekersverenigingen ook anders beoordelen en waarderen. Om nog meer recht te doen aan de inzet van allen.
Druk aan het oefenen voor het beste resultaat
Tweede workshop was die voor de figuranten. Veel jonge meiden dit keer, die acteerles kregen met als rode draad: hoe maak ik contact met het publiek en ben ik onderdeel van de praalwagen. En je mag best een keer zwaaien (daar ben ik weer) maar blijf zoveel mogelijk in je rol. Maar ook wat tips om de best wel lange toch lichamelijk vol te houden, met wat oefeningen en kunstjes (van Oefening baart kunst). En niet SMS'en, Whats-appen, twitteren, niets voor mij dus.

De schooiwagen achter een Agilla op de melkpakken
De hal is klaar, de vloer is gelegd. Er komt over de tennisvloer altijd eerst een plastic folie en vervolgens een grote houten vloer. Die beide zijn ook nodig voor de rest van het seizoen, wanneer de opbouwhallen weer gewoon exporthallen voor bloembollen zijn. Maar daarop wordt nog een extra laag gelegd om alle rommel en vooral water tegen te houden. Daarvoor gebruiken we melkpakken, maar dan nog op de rol. Grote rollen melkpakkenmateriaal, overschotten en afkeur, worden uitgerold. Nog een heel klusje. Komt wat voor kijken, bij een corso bouwen, da's wel duidelijk.

De mannen uit Frankrijk zijn terug, de helft van de hyacinten ook. Het gaat weer lekker ruiken in de cellen en straks in de hal. Vandaag overigens groeizaam weer, een zacht regentje. Dit weekend zon en dan gaan de narcissen en misschien ook hyacinten lekker groeien zodat we nog wat kunnen gebruiken. Maar ook dat blijft nog steeds spannend.

Ze zijn er!
Zo spannend dat dit inmiddels nationale aandacht trekt. Ik denk dat we vandaag zo'n beetje op alle nationale radiozenders geweest zijn. Oh neen, dat zijn er inmiddels zo veel, dat kan niet. Maar wel op veel van die nationale zenders. En veel kranten en digitale media pakken het ook op. Twee landelijk ochtendbladen besteedden er aandacht aan (en dat zorgt dan weer voor extra radioaandacht, zo werkt het). We zetten het corso op de kaart, want hierdoor wordt wel steeds bekender dat er op 19 en 20 april het mooiste corso, van de Bollenstreek, gaat rijden. Want dat vertellen we natuurlijk er wel bij, hierdoor wordt het juist weer grandioos. En de streek trouwens ook, want in het corsoweekend zal het overal genieten van de velden zijn.

De trekkers staan bij de hal, de meeste praalwagens in de hal, de laatste praalwagen wordt vrijdag met purschuim voorzien, er wordt hard gewerkt.