zaterdag 13 april 2013

Een hoop geregel

Op zo'n zaterdag als vandaag zijn de bestuursleden van het corso vooral bezig met het regelen van allerlei zaken.
Zo werden er stapels portofoons en ander communicatiemateriaal binnengebracht. In het kader van Aaneengesloten en op tijd, maar ook van ons (jawel) Multidisciplinair coördinatieplan is het van belang dat we kort, goed en snel kunnen schakelen en communiceren. En dat is dan gemakkelijk gezegd, maar ook dat kost een hoop energie. Zo is het bijvoorbeeld nodig om enkele steunzenders te plaatsen om de gehele route te bestrijken. Goed dat er (bijvoorbeeld) watertorens in de Bollenstreek staan. En het is ook wel een beetje grote jongens speelgoed, al dat leuke spul.
Gypsophilia (het witte)
Elders in de hal stond een van onze mannen in het zweet Gyps uit te pakken, ja Gyps met een Y, dus geen gips. We kregen een behoorlijke partij Gypsophilia aangeboden, moesten het wel halen en uitpakken en op water zetten. Dat deden we dan dus ook. Wel leuk om een product, geen bolbloem zijnde, dat zijn oorsprong in de Bollenstreek kent wat meer in het corso te kunnen gebruiken.

En natuurlijk zijn onze Hyacinten-007's door de Bollenstreek aan het rijden om te zoeken naar velden die we dinsdag of woensdag kunnen gebruiken, dat is: snijden. Dat mooie weer, dat voor zondag voorspeld is, is dan wel echt hard nodig (en ik heb er nog een klein beetje een hard hoofd in). En, ook voor de narcissen blijft het spannend, maar daar is wel een aantal velden in het snotje. Voor een praalwagen moeten we nog wel even nadenken. Kunnen we meestal wel wat creatief met kleuren spelen, voor de normaal gesproken rode aardbeien wordt dat wel een uitdaging. Rood hoort bij tulpen en die zijn er echt niet. Misschien moeten we daarom de aardbeiden maar een echt andere kleur geven, dus gewoon knalblauwe aardbeien maken!

Weer anderen zijn druk bezig geweest om de toch wel leuke van de werkvloer komende ideeën over het schooien (zie gisteren) uit te werken. We hebben nog 6 dagen! Zijn bijvoorbeeld op zoek naar een bakkersfiets, met chauffeur (ik niet, wil wel graag fietsen, maar heb die corsodag wat anders te doen) in bakkerskostuum. Ik gok dat zelfs dat nog gaat lukken.
Ik zag timmerlieden de bar in elkaar zetten en de cateringhoek verder opbouwen (weer nieuwe vrijwilligers, chapeau). Hele stapels gaasbakken werden heen en weer gereden om routes uit te stippelen.
Laten we hopen dat deze te groot is (voor restafval)
We doen dit jaar weer nadrukkelijker aan afvalscheiding, we moeten en willen het goede voorbeeld geven en het is ook een (terechte) voorwaarde van onze sponsor Meerlanden. Er komen diverse afvalhoeken (eigenlijk dus milieuparkjes), waar we groenafval (daar hebben we wel wat van), plastic, papier en (dus niet zo veel) restafval apart houden. Duurzaamheid voorop.
En, we denken aan alles, ik zag een groot spandoek in corsokleuren met verwijzing naar de toiletten.

Kortom, er komt wat kijken voordat we aan de slag gaan met die 1000 paar handen die de praalwagens mooi gaan maken.

vrijdag 12 april 2013

Leren collecteren

Al weer wat langer geleden constateerden we dat er best een grote groep mensen bereid is om iets bij te dragen aan het corso, alleen ze wisten niet hoe. We hebben wel eens over allerlei donateurschapsystemen gedacht, maar dat is veel werk voor wat het oplevert. Ook een Vrienden-van concept zet je niet zo maar op, althans voor zoiets als een corso.
Daarnaast constateerden wij dat het helemaal niet zo gek is dat er voor een evenement op deze schaal een bijdrage wordt gevraagd. Enkele andere corso's kunnen dat prima regelen, omdat ze op een afgesloten terrein (al is dat een geheel dorp) rijden. Dan zet je een paar entreeplekken neer, wil je naar binnen, dan betaal je (zelfs voor het parkeren). Deze optie is voor ons niet uitvoerbaar (wanneer we dat al zouden willen overigens). De gehele Bollenstreek is een groot open gebied, gelukkig wel, dus dat lukt niet. En we willen het sowieso vrijwillig houden. Daarom en nog wel vanwege wat andere redenen, zijn we alweer wat langer geleden begonnen met het fenomeen Schooiwagen. Daarmee en daarbij vragen we om een vrijwillige bijdrage aan het corso, dus of en hoeveel je bijdraagt, het is aan jezelf.
Een schooier hard aan het werk (nou ja)

Dat bijdragen gaan we dan wel zo gemakkelijk mogelijk maken, dat snap je. Dus we hebben de schooiwagen uitdagend gemaakt met grote schatkisten waar je je geld in kwijt kunt, daartoe uitgenodigd door enkele van onze figuranten. Daaromheen lopen weer andere figuranten, de scouts uit Noordwijkerhout met collectezakken aan stokken, om overal bij te kunnen. Beetje afgekeken van de kerk, zo te zeggen. We halen er een stevig bedrag mee op, dat we goed kunnen gebruiken om ons evenement mogelijk te houden, sterker nog, het is inmiddels hard noodzakelijk.
Om die reden zoeken we naar mogelijkheden om het nog gemakkelijker te maken, dus om de mens nog meer te prikkelen om bij te dragen. Dat begint al met het bekend maken dat we schooien en waarvoor dat dan is. In elke dorp hebben we daarom een lokaal bekende speakerman (en sinds vorig jaar 1 vrouw), die wel zijn/haar talen spreekt gelet op de toeristen, voorafgaand aan het corso voor de uitleg. Een van hen spreekt zelfs een aardig woordje Japans (nou ja, een paar geleerde zinnen), tot grote hilariteit van de Japanners.
De schooiwagen in vol ornaat
De figuranten op de schooiwagen (door mij omgedoopt tot praalwagen van het publiek, dit jaar dus de 20e praalwagen) worden steeds meer onderdeel van het gebeuren, zoals alle andere figuranten (zie mijn weblog van gisteren). En de scouts, die echt een stevige klus uitvoeren (je zult maar 40 kilometer lang lopend moeten collecteren) proberen we daar ook verder bij te helpen. Vrijdagavond hielden we zelfs voor de eerste maal een "schooiwagen-workshop". Scouts, figuranten, een van de speakers (ook fervent toneelspeler), samen hebben we goed doorgenomen waar nog mogelijkheden liggen. En dat natuurlijk binnen de allerlei beperkingen. Die 40 kilometer, het feit dat het corso door moet blijven rijden, (aaneengesloten en op tijd, nietwaar!), de enorme mensenmassa's bij tijd en wijle waar je de weg door moet vinden. Ik had al veel respect voor deze ook weer vrijwilligers, maar na de workshop nog meer. En zeker omdat ze lekker meededen in het nadenken over verbeteringen, als doel een hogere opbrengst. Sprekende kleding, interactie met het publiek, geinige dingen als een pollepel (ik noem maar wat, Bon Appetit), allerlei leuke ideeën. Dat gaat echt goed komen.

En ook nog weer/meer media-aandacht. De laatste praalwagen helemaal gereed voor de opbouw. De tractoren ondergebouwd. Hal volledig ingericht, vloer afgedekt (oh dat was al zo). De bloemenmensen naar buiten, op jacht naar (binnenkort) bruikbare hyacinten en narcissen. Weer een productief dagje voor alle corsomensen.




donderdag 11 april 2013

Aan het werk

We stomen op naar de corsoweek, een week waarin er een hoop moet gebeuren om weer een mooi (het mooiste corso van alle jaren uiteraard) op de weg te zetten. Het is natuurlijk bekend dat dit met heel veel handjes vanuit de Bollenstreek gebeurt. Om dat werk in de corsoweek en op de corsodagen steeds beter te laten verlopen, organiseren we vaker workshops. Vandaag maar liefst twee, allereerst die voor de stekersverenigingen. Vanuit diverse invalshoeken wordt er informatie gegeven over de steekdagen en het steken.
Waar komen de hyacinten vandaan (neen, niet uit Frankrijk (ook wel), maar uit welke cel).
Hoe krijg je ze en houd rekening met partij en kleurverschillen.
Hoe werk ik de verlichting goed weg zodat we ze niet zien en wel het licht zien.
Werk mee aan de afvalscheiding.
En natuurlijk: hoe kun je het best steken voor het mooiste resultaat.
We gaan het werk van de stekersverenigingen ook anders beoordelen en waarderen. Om nog meer recht te doen aan de inzet van allen.
Druk aan het oefenen voor het beste resultaat
Tweede workshop was die voor de figuranten. Veel jonge meiden dit keer, die acteerles kregen met als rode draad: hoe maak ik contact met het publiek en ben ik onderdeel van de praalwagen. En je mag best een keer zwaaien (daar ben ik weer) maar blijf zoveel mogelijk in je rol. Maar ook wat tips om de best wel lange toch lichamelijk vol te houden, met wat oefeningen en kunstjes (van Oefening baart kunst). En niet SMS'en, Whats-appen, twitteren, niets voor mij dus.

De schooiwagen achter een Agilla op de melkpakken
De hal is klaar, de vloer is gelegd. Er komt over de tennisvloer altijd eerst een plastic folie en vervolgens een grote houten vloer. Die beide zijn ook nodig voor de rest van het seizoen, wanneer de opbouwhallen weer gewoon exporthallen voor bloembollen zijn. Maar daarop wordt nog een extra laag gelegd om alle rommel en vooral water tegen te houden. Daarvoor gebruiken we melkpakken, maar dan nog op de rol. Grote rollen melkpakkenmateriaal, overschotten en afkeur, worden uitgerold. Nog een heel klusje. Komt wat voor kijken, bij een corso bouwen, da's wel duidelijk.

De mannen uit Frankrijk zijn terug, de helft van de hyacinten ook. Het gaat weer lekker ruiken in de cellen en straks in de hal. Vandaag overigens groeizaam weer, een zacht regentje. Dit weekend zon en dan gaan de narcissen en misschien ook hyacinten lekker groeien zodat we nog wat kunnen gebruiken. Maar ook dat blijft nog steeds spannend.

Ze zijn er!
Zo spannend dat dit inmiddels nationale aandacht trekt. Ik denk dat we vandaag zo'n beetje op alle nationale radiozenders geweest zijn. Oh neen, dat zijn er inmiddels zo veel, dat kan niet. Maar wel op veel van die nationale zenders. En veel kranten en digitale media pakken het ook op. Twee landelijk ochtendbladen besteedden er aandacht aan (en dat zorgt dan weer voor extra radioaandacht, zo werkt het). We zetten het corso op de kaart, want hierdoor wordt wel steeds bekender dat er op 19 en 20 april het mooiste corso, van de Bollenstreek, gaat rijden. Want dat vertellen we natuurlijk er wel bij, hierdoor wordt het juist weer grandioos. En de streek trouwens ook, want in het corsoweekend zal het overal genieten van de velden zijn.

De trekkers staan bij de hal, de meeste praalwagens in de hal, de laatste praalwagen wordt vrijdag met purschuim voorzien, er wordt hard gewerkt.

woensdag 10 april 2013

Persco

Raak steeds meer thuis in allerlei werelden. Ik heb zo bijvoorbeeld de afgelopen dagen geleerd dat vakjargon voor een persconferentie is persco (althans bij 1 omroep, verder weet ik het niet). Woensdag/vandaag de gebruikelijke persconferentie, laat ik het woord traditioneel nu niet gebruiken, daar raken we nu net wat van af. Op Keukenhof, met alle doorkomstgemeenten en Keukenhof zelf aan het woord. En veel media. Schrijvende, digitale, radio en TV.
De gemeenten hadden de gelegenheid om even kort (en dat lukte dus niet bij iedereen) te verhalen over de corso-acticvititen binnen hun gemeente. Want, ik vertelde het al eerder, van een eigenstandig evenement dat van A naar B rijdt, is het corso uitgebouwd naar een breder ingezet, gedragen en goed benut evenement. 5 dagen bloemenfestijn, niet alleen het corso, maar ook allerlei gerelateerde activiteiten. Immers, wanneer er zoveel mensen, toeristen en streekgenoten, voor het corso op de been komen, daar kun je wat mee. Dat vinden steeds meer partijen, de gemeenten dus, maar ook ondernemers, organisaties en noem verder nog maar op.
Op websites, die van ons, maar ook die van gemeenten zelf, wordt uitgebreid verhaald over dit moois:

  • Het verlichte corso in Noordwijk, met daaraan gekoppeld de mooiste file;
  • De avondopstelling in Noordwijkerhout gevolgd door een mooie taptoe van The Band of Liberation
  • De opbouwdagen in Sassenheim en het (enorme) kindercorso in Voorhout,
  • De opnamen voor Omroep MAX in Lisse en de steeds succesvollere Keukenhofcorsoboulevard.
  • De markt in Hillegom en de bijeenkomst voor nieuwe inwoners, plus de pauze bij Fordmuseum en opgestelde praalwagens aldaar.
  • De intocht in Haarlem, de corsoshow op zondag op de Grote Markt, met veel vertier.

Natuurlijk, deze lijst is niet uitputtend.
Alle sprekers (dus partijen) bijeen
Ook zelf uiteraard nog het nodige verteld over corso 2013. Het was het echte verhaal, van hoe te komen tot wederom het mooiste corso. Stilgestaan bij de hyacintenproblematiek (daar was mediaal de meeste aandacht voor, dat zal duidelijk zijn, het is ook even onze grootste uitdaging) en bekend gemaakt dat Minster Stef Blok van Wonen en Rijksdienst de officiële aftrap in Noordwijk op vrijdagavond doet. En veel dank uitgesproken naar alle vrijwilligers, waaronder deze keer heel nadrukkelijk "mijn" bestuursleden. En terecht, zonder hen zouden we het niet redden.

Trots met de cheque voorop
Keukenhof verraste ons met een fors financiële bijdrage (maar liefst 5000 euro). Dat kunnen we goed gebruiken voor de onverwachte Frankrijk-kosten. Maar ik vind het signaal dat Keukenhof hiermee afgeeft erg belangrijk. Ons corso is belangrijk voor de streek, de economie, het op de kaart zetten en de gemeenschapszin. Dat wilde Keukenhof op deze wijze nog maar een keer goed onderstrepen. Veel dank ook vanaf deze plek nog een keer.

En, ik had me voorgenomen om niet zoveel meer te vertellen over de regels en dan vooral de soms hilarische of overspannen invulling daarvan. Want te veel aandacht daarvoor leidt af van de goede zaken, want inmiddels is er wel een stevig plan ontstaan waarmee we het corso goed en veilig van A naar B krijgen. Ondanks al mijn gezever: daar hebben velen hard aan gewerkt. Na het corso gaan we dat goed evalueren en kijken hoe we er nog meer uit kunnen halen en nog praktischer kunnen krijgen.
Dan is het eigenlijk jammer van het smetje van vandaag, waarbij 8 dagen voor het corso er van een van die netwerkpartners nog anderhalve pagina opmerkingen op het multidisciplinair coördinatieplan komt. Met gevolgen in dat plan, de afspraken (en ook weer financieel).


dinsdag 9 april 2013

Geel

De eerste praalwagens zijn de Klinkenberghallen ingereden. Ze zijn nog slechts in purschuim gehuld (vandaar Geel), doch er wordt hard gewerkt aan het schilderen van nog zichtbare stalen delen en ook wordt er zijde gewikkeld over die stukken en stukjes waar we met steken niet bij kunnen komen. Straks moet er wellicht nog wat meer zijde komen wanneer we te weinig bloemen hebben, maar dat is van later zorg (en lossen we (hopelijk met bloemen) wel weer op). De zelfrijdende nieuwe onderstellen kunnen al op hun plek gezet worden. De achterwagens van de oude onderstellen ook. Onder de oude voorwagens moeten natuurlijk nog de tractoren worden gezet, dat gaat vrijdag of zaterdag gebeuren. En zo ziet het er dus nu uit, langaam maar zeker wordt duidelijk hoe het straks allemaal komt te staan.
Ze staan nog wat schots en scheef

Vertelde ik eerder dat het laswerk klaar is, ze (de praalwagens) zijn nog niet allemaal in plastic gewikkeld en voorzien van purschuim. Nog een paar, dat wordt nog even aanpezen.
Ook hier weer regels en voorschriften. De verkeersdienst van de politie wil alle praalwagens controleren, want hoewel we dankzij alle maatregelen en voorschriften op een afgesloten evenemententerrein rijden en een ontheffing van de Rijksdienst voor wegverkeer hebben, moeten de praalwagens toch nog aan allerlei voorschriften voldoen. Bijvoorbeeld, op de foto een praalwagen met al grote ogen (gaten) maar die volstaan niet. Er moet nog een gaatje bijkomen. Dat gaan we dan maar weer doen. Ook mogen er inmiddels op de luxe auto's geen toeven op de motorkap meer komen, want dat belemmert het uitzicht van de chauffeur te veel. Als ze nu niets zouden kunnen zien, dan snap ik dat nog, maar onder begeleiding en met voldoende zicht moet het toch kunnen. Maar ik houd er over op, is misschien het slimste.
Aardig gaatje toch?

Onze mensen in Frankrijk zijn druk bezig met het snijden, verzamelen en transportklaar maken van voldoende bloemen voor ons corso. Zondag zijn er 800 kratten gesneden, maandag 1300 en vandaag (men kon door regen en storm pas in de loop van de ochtend een beetje en na de middag echt beginnen) toch nog zo'n 900 krat. Woensdag nog een goede 1000 en dan kunnen de mannen naar huis. De eerste vrachtauto is al onderweg naar de opbouwhallen, met 900 kratten achter de chauffeur. ETA is woensdag net na de middag. We zullen een erehaag maken. De tweede vrachtauto is geladen en gaat elk moment rijden, komt donderdag aan, de derde vertrekt nadat onze mensen vertrekken, dus w.s. woensdagavond, en is dan tegen het weekend in Sassenheim.

We zijn erg druk bezig met de media, ik meldde het al eerder. Steeds meer nieuws(gierigen) melden zich, onder meer voor de persconferentie, schrijven al stukken en artikelen en maken met ons planningen voor tijdens de opbouwdagen en/of tijdens het corso.
Zo stonden er vandaag in De Telegraaf in een mooie Keukenhof-special een hoop woorden over het corso. Omroep West staat woensdagochtend vroeg (vind ik niet erg en zij gelukkig dus ook niet) op het  veld om eens met ons door te praten over de hyacinten. Moet zeggen, even tussendoor, dat de afgelopen dagen vooral een aantal grote hyacintenhoeken "snel" is gegaan. Wellicht dat we volgende week dan toch nog mooie verse hyacinten kunnen vinden. Dat zullen er niet veel zijn en op een laat moment, maar genoeg om de gaatjes te vullen. Ook met de narcissen zou het nog wel eens goed kunnen komen. Toch dat wat gelere corso dan wellicht. En we hebben nog nooit zo vaak naar alle weerberichten(sites) gekeken.
Echt, in The New York Times

Terug naar de media. We hebben zondag de grootste kwaliteitskrant van de wereld gehaald, de New York Times.

En we halen frequent De Teylinger, maar daar heb ik het later wel eens over. Daar komen we niet zelf aan het woord, wordt over ons geschreven.

Doe nog maar een workshop

We zitten nu echt in de aanloop naar het corso met volop voorbereidingen. Ik heb daarom de vlag maar uitgehangen, kijk er vanaf mijn werkkamer bovenop. Er zijn trouwens nog voldoende vlaggen beschikbaar (te koop). Interesse, stuur een mail naar info@bloemencorso.info.

Om mensen met het corsovirus te helpen, organiseren we deze week maar liefst drie heuse workshops. We beginnen met de "steekworkshop". Daarin krijgen de stekersverenigingen een stukje uitleg en ondersteuning hoe de praalwagen nog mooier te maken dan ze vaak al zijn. Dat doen we met echte bloemen. Huh, ja die moeten we dan nog wel ergens vandaan fietsen, want uit Frankrijk zijn ze er nog niet. Extra uitdaging. Zal wel uit een kas vandaan gehaald gaan worden, we hebben er voor die opleiding niet zo veel nodig.
Dit jaar is het overigens ook mogelijk om als"losse steker" te komen helpen bij het bloemencorso. Aan twee praalwagens kan door mensen die het leuk vinden om te steken meegewerkt worden, ook al zijn ze geen lid van een vereniging die een praalwagen onder zijn beheer heeft. We kregen zo vaak vragen van mensen die graag wilden helpen, dat we dit nu zo een keer willen proberen. Heb je interesse, mail even en kom woensdag- en/of donderdagavond naar de corsohal. Wel voor een aantal uren graag :-).
De tweede workshop is die voor onze figuranten. We zijn al wat langer bezig om de figuranten wat meer onderdeel van de praalwagen en het onderwerp dat wordt uitgebeeld te laten zijn. Een soort totaalbeeld, zo te zeggen. De figuranten worden daar bij geholpen in die workshop die door een echte begeleider van artiesten wordt gegeven.
Workshop nummer drie is voor de mensen die bezig zijn om onze financiën op peil te houden en rondom en op de schooiwagen bezig zijn. Collecteren kun je leren, moet je maar denken. Ook dit wordt gedaan door iemand die goed thuis is in de wereld van acteren en toneel.
Beetje ruime interpretatie van het begrip workshop
Zit me net te bedenken dat we min of meer nog een vierde workshop hebben, die voor journalisten, alleen noemen we dat dan persconferentie. Op woensdag rond de middag worden de media bijgepraat rondom het corso en alle andere activiteiten die er in dat weekend in de Bollenstreek en Haarlem worden georganiseerd. Want, het corsoweekend is meer dan alleen een corso, er wordt enorm veel gedaan voor bewoners en toeristen. Tijdens de persconferentie krijgen van alle gemeenten vertegenwoordigers de gelegenheid daar iets over te vertellen. Het is een hele lijst kan ik verklappen. En zelf heb ik nog wat wetenswaardigheden, zo praten we live met "onze man in Frankrijk" om uit de eerste hand te horen hoe de hyacintenvlag er bij hangt.

Genoeg te doen dus weer en nog.

zondag 7 april 2013

Van bloemen en regels

Corso 2013 komt er aan en ik begin weer aan mijn dagelijkse corsoblog. Corso 2013 staat, in ieder geval op dit moment (maar dat zal wel blijven), in het teken van bloemen en regels dus.

Het is een bijzonder voorjaar, zullen we maar zeggen. Op dit moment, 7 april en twee weken voor het corso, bloeit er nog nagenoeg niets in de Bollenstreek. Hier en daar een hoekje erg vroege tulpen met hier een daar een bloem. De narcissenvelden worden wat geel, maar dat zijn vaak nog maar de kleine potnarcissen tete-a-tete. En hyacinten bloeien nog nergens. Vanmorgen zag ik een hoekje waar wat waarschijnlijk blauw wordende hyacinten hun kopje uit de bladeren steken.
Dit zagen we drie weken geleden al aankomen, dus zijn we al gaan onderzoeken in Frankrijk wat daar de mogelijkheden zijn. Ik weet het, tijdens de presentatie-avond heb ik geroepen dat Frankrijk geen optie zou zijn voor een vroeg corso (in verband met de verplaatsing in 2014 vanwege Koningsdag). Maar dat was dus wanneer in een redelijk normaal jaar, met een redelijk vroeg corso, de hyacinten in Frankrijk al lang "weg" zijn op het moet dat we ze nodig hebben. En 2013 is dus geen normaal jaar (ook niet vanwege die regels, hoop ik, maar daar kom ik nog wel op).
Dus, onderzocht wat de mogelijkheden in Frankrijk zijn en gelukkig, daar ook erg laat en dus een optie om in Bretagne (het mooie plaatsje Plomeur) hyacinten te halen. In het paasweekend zouden de eerste mensen al gaan. Maar, nogmaals gezegd, ook in Frankrijk geen normaal jaar, want in het paasweekend waren ook de hyacinten in Frankrijk nog niet ver genoeg. Gelukkig overigens, want anders hadden we ze wel erg lang moeten bewaren. Vanmorgen, zondag, om 05.00 uur, zijn de drie mannen van de bloemencommissie vertrokken naar Plomeur waar ze eind van de middag aankwamen. Dit weekend zijn er ook wat handjes van de stekersvereniging uit De Zilk ter plaatse gekomen en komen er mensen uit Noordwijkerhout helpen, onder meer voor het mozaïekgebeuren aldaar. Verder wordt hulp geboden door Fransen. Ik heb er maar een foto bij gezet. Daaruit blijkt overigens niet dat het zo spannend is, want zo zie je de kratten ook in de cellen alhier staan. Maar er komt dus wel wat meer voor kijken. In een volgende weblog meer. En woensdag, tijdens de persconferentie proberen we een live verbinding met Frankrijk te krijgen.
In een volgend weblog (waarschijnlijk volgende weblogs) ook meer over de regels en alle (verkeers)maatregelen waar het corso in 2013 voor geplaatst wordt. En dan ga ik proberen niet te veel te mopperen, maar dat zal niet al te gemakkelijk zijn. Ik zal af en toe eens een voorbeeld geven van datgene waar we tegenaan lopen. En dan bouw ik op naar het verhaal dat, wanneer hier geen ommekeer in gevonden gaat worden, het steeds lastiger (en dat is dan een eufemisme) wordt om het corso nog te kunnen laten rijden. Ik ben, en met mij velen, veel meer bezig met dat soort aspecten dan met de bloemen (hoewel, misschien even niet het goede voorbeeld) en echte corso-aangelegenheden.
Oh ja, ik zou een voorbeeld geven en volsta daar dan voor deze eerste keer mee. Je weet (waarschijnlijk inmiddels) dat we een (1) vergunning krijgen voor de gehele Bollenstreek. Dat is heel mooi. En daar zit dan een veiligheidsplan en een multidisciplinair coördinatieplan bij van circa 4,5 cm. Een onderdeel is hoe om te gaan met die grote hoeveelheid touringcars die de Bollenstreek op beide corsodagen aan doen. Goed ideetje, we geven ze allemaal een flyer met parkeerplaatsen, goede uitkijkpunten, tijdschema en meer van dat soort zaken. Die flyer gebruiken we dan misschien nog wat meer. Heel aardig bedacht, maar vervolgens wel onderdeel geworden van het multidisciplinair coördinatieplan en daarmee van de vergunning. En daar komt ie. Krijgen we op een gegeven ogenblik een berichtje als volgt: Jullie denken er toch wel aan om een vergunning aan te vragen om die flyers uit te kunnen delen. Wat! Het staat toch al in de vergunning? Ik zeg niets meer.

Afgelopen donderdag is het laswerk (de bouw dus) van de laatste praalwagen afgerond. Ook spannend, want de laatste deelnemer meldde zich pas drie weken geleden. Maar dat soort dingen kunnen we, met een behoorlijke inspanning, dus best wel. Wij zijn namelijk van het corso bouwen en laten rijden.