Dit was 2010

Het zit er weer op, het belangrijkste evenement voor de Bollenstreek, van wereldformaat. Als je ziet waar alle mensen vandaan komen, echt van wereldformaat. Uit veel landen heb ik mensen gesproken (en gezien en gehoord). Het bevestigt nogmaals hoe belangrijk de bollen zijn voor de Bollenstreek en het toerisme, de economie krijgt er een oppepper van. Gelukkig beseffen we ons dat steeds meer, zowel bij de overheid als in het bedrijfsleven, die toch steeds meer moeten/willen/kunnen samenwerken.

En dat dan, ik wil het nog een keer herhalen, met zoveel inzet van Bollenstrekers, vrijwilligers en mensen die het doen voor hun vereniging, dan dus ook weer vrijwillig. BTW (by the way), we hebben het veel over alle handjes van de stekers die al die bloemen er op zetten, maar het aantal vrijwlligers dat anderszins bezig is met het corso is ook fors. Zo delen we dus op zaterdag tijdens de lunch in de Bernardus en het avondeten in het Ford-museum ongeveer 300 maaltijden uit.

In Haarlem ging het ook goed, ook daar was het lekker weer, hoewel iets minder dan voorspeld. Het werd wat somberder, de lucht betrok wat en zelfs een drupje aan het eind van de dag. Maar dat drukte de pret niet, de verwachte mensenmassa was er ook echt. Het staand corso dient dus ook een doel. We hebben het meestal alleen over de (vrijdagavond en) zaterdag, maar de zondag pleziert (heel) veel mensen. In de ochtend fietste ik nog evn een rondje (doe ik elke zondag) en bij mijn bijtankplaats hoorde ik mensen al over het bloemencorso in Haarlem praten. Deed me goed.

We kregen nog een foto van de reparatie-activiteiten bij de Bernardus (foto: C. de Jong). Ik heb nog niet gemeld dat een van de praalwagens (Turkse dans) in Voorhout door zijn hoeven ging. Iets met de as. Vandaar dat op het laatste stukje in Sassenheim er een lange tussenpauze was. De wagen, eerst provisorisch gerepareerd, is vervolgens gesleept naar de Bernardus en werd daar met man en macht door de mensen van Agro Techniek hersteld. Dat lukte en hij kwam zelfs weer op zijn eigen plek terug in de stoet. Heel leuk en goed om te zien dat zoiets dan lukt, met lasmachines en blusapparaat, een krik en veel entousiasme en zweet.

We gaan nagenieten, evalueren en het volgende corso voorbereiden. Dat rijdt lekker vroeg op 16 april 2011 en het thema is MUSICAL PARADE.

Wauw

Hier spreekt een trotse voorzitter.

Wat een fantastisch corsoweekend hebben we met zijn allen neergezet. Uiteraard helpt het weer daarbij een handje (of hand). Voor het vierde jaar op rij schitterend weer, dit jaar van begin tot eind. Zelfs in Noordwijkerhout op de tribune viel het nog wel mee (of niet tegen). De mensenmassa die er op af is gekomen, is enorm. Ik heb het zelf hier en daar gezien, zie het corso wel 7 keer dus op veel plekken zie en spreek in mensen, maar natuurlijk niet overal.

Dus een fotootje van de Keukenhof corsoboulevard, voorheen Westelijke Randweg.

Het was ook een mooi corso. Prima ontworpen, goed gestoken, perfecte kwaliteit bloemen, zorgvuldig afgewerkt, juiste techniek en muziek, plus wat ik dan nog vergeet. Eigenlijk kan ik niets vergeten, gewoon prima. De slag met de figuranten lijkt te lukken. Natuurlijk, we zijn er nog niet, maar we hebben een heel grote stap gezet.

Na de opening op vrijdagavond op zaterdagochtend de aftrap van de zaterdag in Noordwijk. Onze minister-president zou daar bij aanwezig zijn en hij was razendenthousiast. Uiteraard moet ie dat ook wel zijn, maar het was echt gemeend, merkte ik., Ik heb diverse woorden met hem gewisseld, het was gewoon duidellijk dat het echt was. Een leuke doop en de premier zag nog een groot deel van de stoet aan hem voorbij trekken. Door de politieke omstandigheden, diverse partijcongressen waaronder die van het CDA, moest hij toen toch wel haasjerepje weg.

Ik zet gewoon weer lekker veel foto's in die blogbericht, want een corso moet je zien. Veel mediabelangstelling, natuurlijk Omroep Max die in Lisse de opnames maakte. Dat ging heel goed en men raakte allengs enthousiaster, kijk allemaal op drie mei. Heel veel regionale en lokale media-aandacht, maar ook internationaal en landelijk. Het "kwam zelfs in het NOS journaal en bij RTL".

Het draagvlak is ook politiek nog steeds groeiende getuige alle activiteiten die door de overheden worden opgepakt en georganiseerd. Hopelijk doen bijvoorbeeld de beide provincies Noord- en Zuid-Holland met een heuze praalwagen mee. Zou zo maar kunnen. Op de tribune in Voorhout schreef ik de eerste praalwagen voor 2011 op. En veel belangstelling van bedrijven en instanties voor informatie over deelname. Gaat het helemaal goed komen? Het gaat helemaal goed komen!

En ook de schooiwagen was weer een succes.

Even naar Haarlem over de hoofden lopen en dan sluiten we het supercorsoweekend af.

(Ver)licht

Wat een mooie corsodag. Overdag schitterend weer reeds, helder en licht, als voorloper van het weekend. Dat dreigt namelijk heel erg mooi en licht te worden. Opbouw ging eigenlijk gewoon goed. Bijna iedereen was al klaar, paar afmaakklusjes en gewoon opruimen en voorbereiden.

En het avondcorso was schitterend, niet eens echt helder en koud, want dat gaat vaak samen n het voorjaar, maar helder en fris. En een heel mooi corso. Iedereen enthousiast, zeker ook onze openaars en de burgemeester, die in zijn welkomstwoord uitgebreid verhaalde over eenwording. Ja, de burgemeester van Noordwijkerhout.

Bij de foto's de openaars, tyconen uit de reiswereld, Dolf Beuk en Martin Schröder. En de winnaar, de praalwagen De Portugese haan. Ik ga corsokijken.

Kwaliteit

Met de kwaliteit zit het wel goed dit jaar. De bloemen zijn van bijzondere kwaliteit, zeker de hyacinten zijn mooi vol, lekker fris en vers en goed op kleur. Ze steken daardoor goed, hoor ik overal. Ook de narcissen zijn mooi, erg geel, ze komen je echt tegemoet. Alleen wat tulpen in de kleur rood zouden er nog bij mogen komen, maar ja, je kunt ook niet alles hebben. Er is overigens donderdagavond nog gekopt in het land om voldoende en goede bloemen binnen te krijgen.
Door die kwaliteit is de kwaliteit van het steekwerk ook prima. Maar ook omdat de stekersverenigingen op een steeds hoger niveau weten te komen. Steeds dichter bij elkaar, maar dan wel bij de bovenste spelers, oh neen stekers.

Kwaliteit van het corso qua ontwerp spreekt ook iedereen aan, het ontwerpteam is duidelijk op elkaar ingespeeld en weet een mooi op elkaar afgestemde serie praalwagens neer te zetten. Zeer aansprekend bij het publiek en de opdrachtgevers.


De bloemstukken zijn echt mooi, waarbij we dus het geluk hadden van de zending bloemen die niet naar Amerika kon vliegen en dus van Aalsmeer naar Sassenheim reisde. Gewoon lekker veel bloemen die we lekker konden gebruiken om lekker volle bloemstukken te maken.

Het was trouwens erg gezellig in de hal, een inmiddels traditioneel concert van de Bollenband Bollenstreek, met zelfs nummers van Nick en Simon (wie?). En de straatklinkers bliezen er op los dat het een lieve lust was. En dan te bedenken dat enkele van hen ook al heel lang hadden staan steken. Trompetspelen met beurse vingers, ga er maar aan staan. Werd nog een feestje ook, want van onze Limburgse steekploeg (het AOC uit Heerlen, dat voor de zoveel en twintigste keer ons komt helpen) vierde de verjaardag van een van de leerlingen. Zij op de trap, de straatklinkers toeteren en de medeleerlingen in polonaise.

De mannen van omroep Max waren enthousiast over de opbouwtentoonstelling, zoiets hadden ze nog nooit gezien. Veel leuker dan een corso in de plaats tegen de Belgische grens aan. Natuurlijk, dat weten wij al lang (ahum). Maar natuurlijk altijd leuk, zo'n compliment.
De aparte ingang, via de tent met restauratie werkt trouwens uitstekend. Beter gestructureerd en de catering komt beter tot zijn recht.
En we hebben een omroepster die goed tot haar recht komt. Probeer maar niet je auto verkeerd te parkeren (helaas gebeurt dat nog wel regelmatig), in niet mis te verstane bewoordingen wijst ze de hele goegemente erop dat er weer een auto verkeerd staat. Je moet maar even via een zijuitgang wegsluipen om je auto te verplaatsen.
Wat te denken van ons nieuwo logo: Live!

Meer dan 1000 woorden

Het kleurt

Zo'n eerste dag zie je heel snel de kleur in de hal komen. Het zakt de hal in, zei ik vorig jaar. De meeste stekers beginnen namelijk bovenaan de praalwagen en werken dan naar beneden , dus de kleur gaat ook van boven naar beneden. En er is wat dat betreft al veel gedaan de eerste steekdag. Het gaat inderdaad hard, de woensdag is echt een volwaardige dag geworden wat dat betreft. En de ambassadeur van Italië deed dus de "eerste" steek. Hij was reuze enthousiast en wist van geen ophouden. Dat gebeurt telkens bij onze 'eerste steekgasten', overigens ook bij andere hoogwaardigheidsbekleders die zich in de hal melden en zien wat er allemaal komt kijken voor zo'n mooi corso. Wie weet een nieuwe deelnemer! Want zo ging het ook bij Azerbeidzjan, waarvan de ambassadeur donderdag ook langs komt.

Ook het publiek blijft enthousiast en wil mee doen. Afgelopen weekend in het programma van Paul de Leeuw nog. Een inwoner van Haarlem had als wens om eens mee te rijden als figurant. En wensen van Paul de Leeuw vervul je natuurlijk. Dus deze dame (ja, de meeste figuranten zijn nog steeds dames), rijdt zaterdag in Haarlem een stuk mee als figurant. Ze komt, wanneer we Haarlem binnen rijden, als terrasbezoeker op de wagen van de gemeente Haarlem (Gastvrij Europa) te zitten. Mag ze af en toe nog even zwaaien, want dat doen terrasbezoekers!

Ook al onze stekers weer enthousiast, tot en met de nieuwe clubs aan toe. Helemaal nieuw is de voetbalvereniging Foreholte, die het steken aan het leren is. Maar wat vinden ze het ook al leuk. Ze zijn daarbij denk ik de enige of een van de weinige, omdat ze nieuw zijn, die nog niet in een eenduidige tenue rondlopen. De meeste stekersverenigingen hebben inmiddels steekkleuren. Dezelfde outfit om herkenbaar te zijn. Het heeft wel wat. En dat vrijwillig, want ze doen het nog steeds allemaal vrijwillig. Ik vind dat zo mooi, al die honderden mensen weer.

De grote kraan van Verschoor bungelt ook weer boven het buitenterrein met grote spots om alles te verlichten. Enthousiast en vrijwillig dus, de man van de kranen.

Ik houd over het algemeen altijd wel een beetje het weer in de gaten, maar nu uiteraard helemaal. En wat ziet het er goed uit! De voorspellingen zien er prima uit. Nu nog wat regen, tegen het stuiven zogezegd, want het is erg droog overal. Maar in het weekend helder, droog, zonnig, lekkere temperatuur en geen wind. Wat willen we nog meer? Niets eigenlijk, gewoon een mooi corso rijden met veel publiek. En dat gaat lukken.

6135

Zoveel kratten met bloemen staaan er inmiddels in de cel. En daar moeten er dan nog een paar honderd bij komen, maar het merendeel hebben we wel. Lekker ruikt het wel in de cel, want het overgrote deel van de bloemen is hyacinten. Die steken zo lekker weg, hebben mooie en aparte kleuren (kijk maar eens om je heen hoe weinig bloemen er in de natuur blauw van kleur zijn) en ruiken inderdaad lekker. En dan ook wat tulpen (dubbele tulpen noemen we dat, meest in de kleur rood of roze, soms wat geel) plus narcissen, vaak ook dubbele (gele dan), alleen dit keer tevens narcissen met mooie grote koppen voor het maken van de slingers, trompetnarcissen genaamd.
Een enorme vracht bloemen was dat, die vrachtwagen vol met bloemen die het luchtruim niet in konden. Zelf hebben we er het nodige van kunnen gebruiken en met name de kindercorso's van Voorhout en Noordwijkerhout maakten we er blij mee. De Voorhouters gingen met een afgeladen aanhangwagen terug naar het Voorhoutse.
De vele opnames door (binnenlandse en buitenlandse) filmploegen zijn begonnen. Woensdag al een heel aantal, donderdag de meeste en vrijdag dan ook nog van de gereedstaande stoet. Natuurlijk vrijdagavond en zaterdag overdag erg veel van die jongens en meisjes. Zoals gezegd komen we voor het eerst sinds lange tijd semi-live bij de publieke omroep Max. Dinsdag nogvan alles geregeld voor de tussendooropanmes bij de opbouw (donderdag half 10 beginnen ze) en ook voor wat live shots in Keukenhof, waar ze daarna nog even langs gaan.
Woensdag: het gaat beginnen. Alle voorbereidingen zijn klaar en vanaf een uur of 8 (de vroege jongens van de volkostuinvereniging), een uur of tien (veel jongens en meisjes van allerlei verenigingen) een uur of 1 (de jongens en meisjes van veel andere clubs, bijvoorbeeld de zelfbouwers) en een uur of 2 (de ambassadeur van Italië) worden de eerste bloemen op de praalwagens gestoken. De ambassadeur van Italië doet de de officiële eerste steek. Je weet, de eerste steen is ook nooit echt de eerste steen (zou daarbij al niet eens kunnen). Deze activiteit wordt met name door de gemeente Teylingen georganiseerd, de gemeente waar de Klinkenberghallen in liggen en een van de gemeenten die erg veel rondom het corso organiseert. Italië en Venetië (vroeger ook een "land") staan centraal bij de corsowagen van Teylingen, met name ook vanwege de doorkomst van de Giro d'Italia, op 10 mei. Na het corso begint een heuze Italiaanse week (van 14 dagen).
En zo zie je, als je enthousiast bent kun je allerlei zaken mooi uitwerken en voor mensen tot plezier maken.