Tussen mal en dwaas

Deze dagen (alles staat klaar, maar we kunnen nog niet steken) ben je met allerlei kleine zaken bezig, regeldingen zogezegd. Die overigens wel veel impact kunnen hebben dan wel zijn ontstaan vanuit de wereldimpact. Zo kregen we van een grote exporteur heel veel bloemen aangeboden. Hij kon ze namelijk niet versturen, vanwege het stilgelegde vluchtverkeer. Blij natuurlijk, maar of we wel zelf even regelen dat de bloemen vervoerd werden, ze stonden al een poosje droog, dus moesten snel op het water en het was veel zat. Mooi daarom dat we er kindercorso's mee blij kunnen maken. Die kindercorso's namelijk worden steeds mooier en leuker. Zeker die in Voorhout kent langzamerhand zijn weerga niet. Heel veel kinderen en ouders zijn er druk mee bezig. Het is altijd een genot te zien op zaterdag hoe er mooi met bloemen versierde "rijdingen" voorbij trekken, voorafgaand aan wat ze zelf noemen het grote corso. En allemaal zelf opgemaakt, gearrangeerd met een duur woord, door de trotse ouders en ook al door kinderen zelf. Dus heel mooi dat we daar met bloemen aan bij kunnen dragen.
Ook even tussendoor nog geregeld dat we heel wat narcissenslingers kunnen gaan rijgen. In de jaren 60 en ook 70 een fenomeen in de Bollenstreek, ik heb ze zelf veel gemaakt en verkocht langs de kant van de weg (toen waren er gelukkig nog niet zo veel vergunningen nodig, dat mocht gewoon!). Nu willen we er iets leuks mee doen in het kader van reizen door Europa. Veel toeristen hadden in die tijd zo'n mooie slinger op de auto zitten, een apart gezicht.
Een ander regelding is dat ik de agenda heb gepland. Het zal niet verbazen dat ik het corso in het corsoweekend een paar keer zie (meestal zo'n 7 keer voorbijtrekkend en dan ook nog hier en daar opgesteld). Maar ook ik kan me niet in stukken verdelen, dus moet altijd een keuze maken waar ik het corso bekijk en welke officiële gelegenheden ik met mijn aanwezigheid "vereer". Meestal toch wat passen en meten ofwel verdelen en heersen (ahum).
Wat wordt het mooi in de streek overigens. Het is lekker weer en als je zo rond fietst, schieten alle velden steeds meer in kleur, het ruikt heerlijk en ook het groen begint overal opgeld te doen. Steeds meer bomen, struken en planten krijgen hun mooie frisse voorjaarskleuren. Ik vind het wel wat hebben, de lente.

Weer wat klaarder

Weer een stap gezet. Alle praalwagen in schuim staan in slagorde opgesteld in de opbouwhal. Zoals gezegd, altijd weer een heel spectakel op zich om alle tractoren onder de geraamtes te krijgen en de wagens op de goede plek te zetten. Die plek wordt mede bepaald door de plaats in de stoet die de praalwagen krijgt. Want bij het opstellen wordt al rekening gehouden met wanneer de praalwagen eruit moet rijden om in de goede volgorde te komen. Ja, zo houden we alles in de gaten. De opstelling in de hal is in feite al voor de presentatieavond in februari bepaald, want dan is ook de volgorde van de praalwagens in het corso bepaald. Jazeker. Bij deze editie van dit digitale geschrijf een paar foto's van kale wagens, dus in de gele uitvoering van het spuitschuim. Daar gaan dus de bloemen op in de loop van de week. Met duizenden naalden. En bloemen. En pijnlijke duimen. Herkennen we de landen al: Venetië, Holland('s glorie) en Azerbeidjan?

De indeling en -richting van de hal is overigens redelijk ondersteboven gegooid, want de ingang is helemaal aan de andere kant gemaakt. Alle "gewone" gasten/bezoekers komen straks via het voet- en fietspad langs de vijver het terrein op en gaan door een grote, ook nieuwe, tent naar binnen. De tent doet dienst als ontvangstruimte, cateringlocatie en kassa. Weer wat professioneler dus.

De cellen staan inmiddels grotendeels vol met bloemen, vooral hyacinten. Omdat we die hyacinten het meest gebruiken, maar ook omdat de benodigde tulpen er nog niet zijn, te vroeg en te koud geweest, en de narcissen dit weekend hun kopjes lieten hangen. Want het was mooi weer, heldere lucht en lekker fris. En door die heldere lucht was er nachtvorst en tja, dan mogen we het gewas niet in. Dus iedereen startklaar op zaterdagochtend, maar effe niets te doen. Gelukkig knapte het weer en de temperatuur snel op (het was eigenlijk gewoon heel erg lekker, we hadden gewoon dit weekend al moeten rijden (wat we volgend jaar dus doen!)), waardoor we uiteindelijk toch nog lekker aan de slag konden.

Iemand zei vorige week: het is net als met Sinterklaas, onderweg altijd problemen, maar uiteindelijk komt hij toch aan. Zo gaat het met het corso ook (meestal!).

Opening

We proberen de opening van het corso in Noordwijkerhout, en vroeger de officiële ontvangst op zaterdagmiddag in Lisse, altijd te laten doen dan wel op te laten luisteren door iets bekendere Nederlanders. En dan bij voorkeur met een relatie naar en link met het thema. Zo hebben we bij mijn eerste corso de staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat, Melanie Schultz Verhaege-Maes Geesteranus (echt!), uitgenodigd. Het thema was Nederland Waterland en het was heeeeel erg nat die middag. Vorige jaar was cultuurminister Plasterk bij het corso "beroemde boeken" onze gast en eerder deed minister Verburg van Landbouw (plus NV) de aftrap. Ook sportmensen viel de eer te beurt alsmede Erica Terpstra als voorzitter NOC/NSF.
Voor dit jaar hebben we twee heel fijne mensen gevonden die gerelateerd aan het thema Reis door Europa het corso op weg helpen. Dolf Beuk van (het reizen met) de bus en Martin Schröder van (het reizen met) het vliegtuig zullen in Noordwijkerhout onze speciale gasten zijn. Heel leuk en we zullen daarbij ook nog een toepasselijke openinghandeling bedenken.

Morgen gaan we de tractoren plaatsen, altijd een spectaculaire actie. Sowieso mooi om alle 17 oudjes van tractoren (de meeste veertig jaar inmiddels) op een rijtje te zien om een voor en te verdwijnen onder de toekomstige praalwagens. En natuurlijk de twee nieuwe onderstellen.

Media? Media!

Je kunt echt merken dat het corso er aan komt. De koorts neemt steeds meer toe, temperaturen stijgen, om het zo maar te noemen. Dus ook steeds meer media besteden aandacht aan het corso of treffen voorbereidingen voor de corsoweek en het corso zelf. Ik vertelde al eerder dat de teller voor film/camaraploegen in de opbouwhal op 7 stond, althans dat waren de meldingen. Er komen er altijd ook zonder aankondiging. En de teller loopt op. Net weer de ploeg uit Azerbeidzjan opgeschreven. Nu is dat natuurlijk geen verrassing. En ook omroep Max komt in de hal opnamen maken. Die opnamen gebruiken ze wanneer ze het corso zelf uitzenden. Jawel, we komen met het gehele corso op de buis, bij de publieke omroep. Omroep Max maakt opnamen van het mooiste evenement van het jaar op zaterdagmiddag in Lisse voor het Gemeentehuis aldaar. De uitzending is dan op maandagmiddag/avond 3 mei. En daar zitten dan ook wat shots van de opbouwtentoonstelling in.
We maken trouwens ook zelf een film. Hobbyisten van de filmclub Bollenstreek uit Hillegom zijn al weken bezig om shots te maken van de tot standkoming van het corso. Van ontwerpen, lassen, wikkelen, schuimen, het ombouwen van de hal (klaar overigens, ook een hele klus), steken, arrangeren, rijden tot en met de sloop: alles komt in beeld. We willen daar dan een DVD van maken voor fans en een (youtube? moderne media!) filmpje voor op de website. De website wordt trouwens stevig onder handen genomen en in mei/juni hebben we een heel mooie, in de nieuwe huisstijl. Ik heb toevallig pas geleden wat nieuwe ontwerpen gezien.
Vond overigens nog een filmpje uit 1948, da's lachen, maar ook heel leuk om zo eens te bekijken. Hij staat inmiddels op DVD. En ik kreeg van iemand een heel mooi (echt) Delfts Blauw bord met een praalwagen van het corso van 1954. Toen was het thema: Melodie in bloemen.

Volgende week ben ik "prominent van de week" (ik heb het niet zelf verzonnen) bij Unity FM, het vroegere Holland Centraal, de lokale omroep van een aantal gemeenten in de regio. Elke werkdag krijg ik dan wat zendtijd in de middaguitzending van 16.00 tot 19.00 uur om iedereen even bij te praten over het corso. Een radiolog, zogezegd.

De eerste

De eerste hyacinten staan in de cel. En mooi dat ze zijn. Het duurde wellicht wat lang, maar de hyacinten zijn van goede kwaliteit. Dus de eerste, blauwe, zijn gekopt, naar de opbouwhal vervoerd en worden geceld, zoals dat zo mooi heet. De komende dagen gaan we druk verder, ook met andere kleuren. Want hoewel veel velden al heel mooi kleuren, de bloemen zelf, zeker de lichtere kleuren, zijn nog rauw geneog. Maar er is mooi (en dat is in dit geval droog) weer voorspeld, dus we kunnen de koemende dagen aan de slag, ook dit weekend. Want hyacinten mag je niet in als het gewas nat is. Te veel beschadigingen, maar erger nog, ziekten worden veel eenvoudiger overgebracht.

Maar niets van dit alles, mooie goede hyacinten van het veld naar de opslag. Ik ben er blij mee.

Vergaderen en zo

Zo in de laatste weken voor het corso zit ik veel bij bijeenkomsten en vergaderingen. Vorige week dus de (leuke) workshops, gisteren onze laatste bestuursvergadering van voor het corso en vanavond zaten we nog even met de "schooiers" bij elkaar. In de bestuursvergadering gaat het zo'n laatste keer over allerlei doedingen en melden alle bestuursleden, die meestal ook een of enkele commissies onder zich hebben, waar ze staan, of er nog bijzonderheden zijn en of we nog bepaalde zaken moeten regelen en besluiten. Dan merk ik toch hoe een enthousiaste club mensen er om dit corso heen loopt en hoe veel hart ze voor de zaak hebben. Ook zij zijn er veel tijd mee bezig.

En, je raadt het al, we gaan ook dit jaar weer door met het fenomeen, want dat is het wel geworden :-), van de schooiwagen. Het overgrote deel van het publiek en de mensen uit de streek vindt dit nog steeds een erg goed idee. Want zij zien ook dat het veel tijde, energie en geld kost om dit mooie corso in de benen te houden. En dragen daar graag, vrijwillig, aan bij. En dat kan nu net met die schooiwagen. Vanavond dus met de penningmeester (die vooral blij is met het gedachtegoed Schooiwagen), de man van de scouting (die alle collectanten aanstuurt) en de speakermensen (beter woord hebben we niet: de mensen die aankondigen dat de schooiwagen er aan komt en waarvoor hij is) alle zaken nogmaals doorgenomen. Ook de bestelling van het goede weer. Want dat bepaalt best wel een deel van het succes van het corso en zeker van het geld ophalen.

En dan heb ik nog drukproeven zitten bekijken van de corsospecial, zijn de uitnodigingen voor de officiële aftrap van het corso in Noordwijkerhout eindelijk de deur uit, worden er allerlei persberichten gemaakt en verstuurd en hoorde ik dat er op dit moment al 7 filmploegen voor de opbouw zijn aangemeld.

Het is weer leuk om te doen allemaal. Bij dit bericht nog een paar foto's van de workshop en de persconferentie.

Weer begonnen

Natuurlijk zijn we al lang bezig met het bloemencorso 2010, maar zo'n twee weken voor de corsodatum kun je inderdaad zeggen dat we echt begonnen zijn.

Afgelopen week hebben we de traditionele persconferentie gehad en dat is dan weer zo'n markeringspunt: we hebben het er weer over. Was overigens een heel aardige bijeenkomst, met veel belangstelling van de schijvende media en de ethermedia. Ook later werd ik nog een aantal keren gebeld om in radiouitzendingen iets over het mooiste evenement van het jaar te vertellen.

De persconferentie werd opgeluisterd door een kort optreden van het Matangi quartet (zo schijven ze het zelf, zie ook http://www.matangi.nl/). Twee mooie stemmige nummers van dit jonge en talentvolle strijkerskwartet (zo schrijf ik het). Het kwartet of quartet speelt de gehele zaterdag mee en wel op de praalwagen van de gemeente Hillegom: Europese klank en kleur. Een heel mooie en muzikale wagen.

Twee andere nieuwigheidjes en wel twee heuse werkwinkels, ook wel workshops genoemd. Eerst afgelopen dinsdag een workshop voor de stekersverenigingen. We hebben nogal wat nieuwe clubs er bij en het leek ons goed om een aantal oudgedienden hun kennis en ervaring over te laten brengen op deze "nieuwelingen". Was leuk, met echte hyacinten, want die beginnen nu overal in de streek behoorlijk te kleuren en laten de streek kleuren. Het rook lekker in de workshopruimte.

En het was nog leuker vrijdagavond in diezelfde ruimte, want dat was het moment van de workshop voor de figuranten. We roepen al wat langer dat figuranten een echt onderdeel van het ontwerp en de uitvoering van de praalwagen uit moeten maken en eigenlijk al maken. Dat houdt in dat de figuranten zich ook op die manier moeten uiten. En om ze daar wat bij te helpen, helpen we ze met een workshop. Twee prima theaterdocenten waren daarbij behulpzaam. Ik was er bij en heb genoten van de twee dames die de training gaven, dat deden ze heel aanstekelijk en ook gedegen. Maar ook van de figuranten was het genieten. Natuurlijk is het eerst giegelen, want ja, dat acteren is toch niet zo eenvoudig en iedereen kijkt naar je. Maar ja, straks kijken er honderduizenden naar je. En al snel ging iedereen zo goed op in zijn of haar rol op de praalwagen straks, dat gaat helemaal goed komen.

Ook zijn we lekker bezig met het omvormen van al onze uitingen in of met ons nieuwe logo. Best nog een klusje.