dinsdag 13 april 2010

Vergaderen en zo


Zo in de laatste weken voor het corso zit ik veel bij bijeenkomsten en vergaderingen. Vorige week dus de (leuke) workshops, gisteren onze laatste bestuursvergadering van voor het corso en vanavond zaten we nog even met de "schooiers" bij elkaar. In de bestuursvergadering gaat het zo'n laatste keer over allerlei doedingen en melden alle bestuursleden, die meestal ook een of enkele commissies onder zich hebben, waar ze staan, of er nog bijzonderheden zijn en of we nog bepaalde zaken moeten regelen en besluiten. Dan merk ik toch hoe een enthousiaste club mensen er om dit corso heen loopt en hoe veel hart ze voor de zaak hebben. Ook zij zijn er veel tijd mee bezig.

En, je raadt het al, we gaan ook dit jaar weer door met het fenomeen, want dat is het wel geworden :-), van de schooiwagen. Het overgrote deel van het publiek en de mensen uit de streek vindt dit nog steeds een erg goed idee. Want zij zien ook dat het veel tijde, energie en geld kost om dit mooie corso in de benen te houden. En dragen daar graag, vrijwillig, aan bij. En dat kan nu net met die schooiwagen. Vanavond dus met de penningmeester (die vooral blij is met het gedachtegoed Schooiwagen), de man van de scouting (die alle collectanten aanstuurt) en de speakermensen (beter woord hebben we niet: de mensen die aankondigen dat de schooiwagen er aan komt en waarvoor hij is) alle zaken nogmaals doorgenomen. Ook de bestelling van het goede weer. Want dat bepaalt best wel een deel van het succes van het corso en zeker van het geld ophalen.

En dan heb ik nog drukproeven zitten bekijken van de corsospecial, zijn de uitnodigingen voor de officiële aftrap van het corso in Noordwijkerhout eindelijk de deur uit, worden er allerlei persberichten gemaakt en verstuurd en hoorde ik dat er op dit moment al 7 filmploegen voor de opbouw zijn aangemeld.

Het is weer leuk om te doen allemaal. Bij dit bericht nog een paar foto's van de workshop en de persconferentie.

zaterdag 10 april 2010

Weer begonnen



Natuurlijk zijn we al lang bezig met het bloemencorso 2010, maar zo'n twee weken voor de corsodatum kun je inderdaad zeggen dat we echt begonnen zijn.

Afgelopen week hebben we de traditionele persconferentie gehad en dat is dan weer zo'n markeringspunt: we hebben het er weer over. Was overigens een heel aardige bijeenkomst, met veel belangstelling van de schijvende media en de ethermedia. Ook later werd ik nog een aantal keren gebeld om in radiouitzendingen iets over het mooiste evenement van het jaar te vertellen.


De persconferentie werd opgeluisterd door een kort optreden van het Matangi quartet (zo schijven ze het zelf, zie ook http://www.matangi.nl/). Twee mooie stemmige nummers van dit jonge en talentvolle strijkerskwartet (zo schrijf ik het). Het kwartet of quartet speelt de gehele zaterdag mee en wel op de praalwagen van de gemeente Hillegom: Europese klank en kleur. Een heel mooie en muzikale wagen.


Twee andere nieuwigheidjes en wel twee heuse werkwinkels, ook wel workshops genoemd. Eerst afgelopen dinsdag een workshop voor de stekersverenigingen. We hebben nogal wat nieuwe clubs er bij en het leek ons goed om een aantal oudgedienden hun kennis en ervaring over te laten brengen op deze "nieuwelingen". Was leuk, met echte hyacinten, want die beginnen nu overal in de streek behoorlijk te kleuren en laten de streek kleuren. Het rook lekker in de workshopruimte.


En het was nog leuker vrijdagavond in diezelfde ruimte, want dat was het moment van de workshop voor de figuranten. We roepen al wat langer dat figuranten een echt onderdeel van het ontwerp en de uitvoering van de praalwagen uit moeten maken en eigenlijk al maken. Dat houdt in dat de figuranten zich ook op die manier moeten uiten. En om ze daar wat bij te helpen, helpen we ze met een workshop. Twee prima theaterdocenten waren daarbij behulpzaam. Ik was er bij en heb genoten van de twee dames die de training gaven, dat deden ze heel aanstekelijk en ook gedegen. Maar ook van de figuranten was het genieten. Natuurlijk is het eerst giegelen, want ja, dat acteren is toch niet zo eenvoudig en iedereen kijkt naar je. Maar ja, straks kijken er honderduizenden naar je. En al snel ging iedereen zo goed op in zijn of haar rol op de praalwagen straks, dat gaat helemaal goed komen.


Ook zijn we lekker bezig met het omvormen van al onze uitingen in of met ons nieuwe logo. Best nog een klusje.






maandag 27 april 2009

Tot slot

Het zit er op, een succesvolle en drukke corsoweek en corsoweekend zijn achter de rug. In Haarlem kwam het zondag vanwege het weer wat laat op gang. De regen hield veel mensen lang(er) thuis. Nadat het droog werd, de lucht opklaarde en het best nog aangenaam werd, kwam ook de mensenmenigte op gang. En dat betekende weer dat het later op de middag heerlijk druk was en de terrassen en kraampjes tot het eind aan toe goede zaken deden. Bij het opbreken van de Corso Boulevard (ook wel Gedempte Oude Gracht genaamd) liepen er nog veel mensen rond.
Rond zeven uur 's avonds kwamen onze mensen weer, de praalwagens weghalen en naar het sloopterrein brengen. Ja, slopen, want vanaf maandag worden alle opbouwen van de onderstellen afgehaald en naar de vuilverwerking gebracht. Paar dagen werk en dan gaan de onderstellen weer terug naar Hillegom, in de opslag. Het nieuwe onderstel gaat de evaluatie in en we gaan kijken wat we met en van dit prototype hebben geleerd, wat er aan verbeterd kan worden en hoe we er nu mee verder gaan. Gaan we er nog een aantal maken, hoeveel, op welke manier en hoe krijgen we ze gefinancierd?

Over de centen dan even, het schooien gaat steeds beter. De aankondiging met de lokale speakers is echt succesvol, ook leren de mensen steeds nadrukkelijk wat de bedoeling is. De 'omzet' van het schooien is weer zo'n 10 % hoger. Een bedrag dat we via subsidies niet zo snel (extra) binnen halen (met een knipoog naar enkele lokale politici).

Keukenhof had trouwens een succesvolle zaterdag, niet alleen bij de Keukenhof Corso Boulevard (voorheen Westelijke Randweg). Ik hoorde zondag dat men op de corsozaterdag het grootse aantal bezoekers op een (1) dag ooit binnen had. Ik hoorde overigens ook dat het veel zat was. Dus Keukenhof deed goede zaken, ook de ondernemers, de horeca en anderszins deden goede zaken. Belangrijke spin off.

Waar het ook goed ging, was bij de hulpverlening. De ambulancediensten hadden besloten (we wisten er overigens niets van) ambulancebikers (op diverse delen in het traject zelfs vergezeld van een echte ambulance) in te zetten om snel ter plekke te kunnen zijn in geval van calamiteiten. Dat werkte, want er waren er enkele, bij een miljoen bezoekers ook niet zo vreemd. Met name in Bennebroek was men razendsnel bij de calamiteit (de calamiteit waardoor we stil gezet werden en de stoet een half uur vertraagde), wist men de betrokken man snel te helpen. Goede zaak. Volgend jaar maar weer doen en dan gedurende het gehele traject. Net zoals wij onze bikers volgend jaar weer gaan inzetten en waarschijnlijk zelfs enkele meer. Ook dat werkte goed.

Tot slot dus. Ik sprak zaterdagavond in Haarlem de ambassadeur van Azerbeidjan, die erg enthousiast was over het corso. Wellicht zo enthousiast dat zijn land volgend jaar mee gaat doen met het 63e corso van de Bollenstreek, dat rijdt op (23 en) 24 april met als titel: REIS DOOR EUROPA.

zondag 26 april 2009

(je mag niet) zwaaien hoor!

Superlatieven tekort, uiteraard. Wederom trok het mooiste corso ooit door de Bollenstreek naar Haarlem. De mensenmassa was enorm, ik heb het dus van nabij meegemaakt. 's Ochtends stond de A44 al helemaal vol bij de afslag naar de N207 (jazeker, daar waar ze de A44 wilden afsluiten!). En overdag overal mensen, mensen en bussen. Wat een bussen waren er in de streek. In Noordwijk al een file van bussen, overal langs de kant van de weg bussen en Keukenhof had zelfs extra busparkeeruimte gemaakt.



Ik ben dus een heel stuk meegereden in twee auto's. Ik begon onze "eigen" auto, de comité auto zoals we die noemen. Na het lunchen in de Bernardus te Sassenheim stapte ik in bij Jan Pijnacker, op weg naar Lisse. Door een heel druk Sassenheim heen, stapvoets, met Adest Musica in ons kielzog. Die hadden het kennelijk erg zwaar, want moesten 4 keer even pas op de plaats maken en een paar minuten stoppen en uitblazen, of eigenlijk even niet blazen en trommelen maar bijkomen. Het was goed dat we dat deel van de rit, echt van Sassenheim tot Hillegom aan toe, wat voor op het schema konden blijven lopen, eigenlijk voor het eerst. Het kenmerk van dit corso was op tijd en aangeengesloten, alleen niet in Haarlem. Wel aan eengesloten, maar niet op tijd. We zijn een half uur stilgezet, vanwege een calamiteit langs de kant van de weg met een onwel geraakte bezoeker.
Dus verder langs de Herenweg, het gedoe met de wegwegzaamheden daar viel wel mee, en vervolgens langs de tribune in Lisse. Daar ben ik uitgestapt en heb het corso vanaf de tribune in Lisse nog een keer gezien (een van de 7 keer dat ik het gezien heb!). Met deskundige toelichting aldaar en ook daar werd er voor gezorgd dat we op schema bleven lopen en aaneengesloten.
Aan het eind van de presentatie stapte ik in de auto van een van de prijswinnaars, de nummer 1 bij de luxe wagens, om door te rijden naar Hillegom, langs de Keukenhof Corso Boulevard (voorheen de Westelijke randweg). Wat een belevenis. Dit keer super georganiseerd, mensenmassa keurig achter de hekken, waardoor het ook daar gedisciplineerd verliep en we weer geen achterstand opliepen. Of het moest zijn door de schooiwagen, want het collecteren was op de Keukenhof Corso Boulevard (voorheen Westelijke Randweg) zo succesvol dat men wat moeite had om weer bij te trekken.



Oh ja, de titel van deze aflevering: zwaaien. Je krijgt wel wat te horen van de kant van de weg. Het overgrote deel zeer positief, ook omdat ik in een prijswinnende auto zat. Toch wel wat laten we maar zeggen "vreemde" opmerkingen. Kwestie van opvoeden zou ik elders zeggen, maar goed. En over het zwaaien. Je mag niet zwaaien hoor, was een veel gehoorde. Maar ook: Zwaai eens. Etc. Het figureren is prima gegaan. Natuurlijk en gelukkig heeft een deeltje van de figuranten gezwaaid (en heel veel berijders van de luxe en bijzondere voertuigen helemaal). Dat waren de figuranten die zaten op een plek en in een rol waarin dat kon (en mag!). Maar die figuranten die een rol op de praalwagen speelden, die willen we niet aan het zwaaien hebben. En die speelden die rol ook perfect. Kijk maar op de voorpagina van de Telegraaf van zondag. Een schitterende foto van De vier jaargetijden met een perfect acterende figurant.

We hebben het droog gehouden, zag er even niet zo uit. Net klaar in Haarlem begonnen de grote droppels. En zondag volop regen. Goed voor de streek, de tuintjes en de praalwagens. Beetje jammer voor het publiek.
We gaan nog even genieten in Haarlem van het stilstaand corso op de Gedempte Oude Gracht.

zaterdag 25 april 2009

Schitterend


Wat een mooie corsoavond hebben we gehad. Een zeer enthousiaste minister Plasterk sprak voor de Bollenstreek zeer bemoedigende woorden en onderstreepte het belang van de sector, het cultuurgoed en een belangrijk evement als het corso. Ik heb hem direct maar vriend van het corso gemaakt en het vriendenspeldje opgespeld. Hij was er zeer verguld mee, zijn eerste onderscheiding, zoals hij aangaf. En dus was het niet eens zo erg dat het kabinet niet is gevallen, waardoor hij als oud-minister door iemand anders onderscheiden zou zijn.





Het weer was mooi, er trok een kwalitatief knap corso aan ons voorbij, van inderdaad een hoogstaand niveau. Ik heb de juryuitslagen nu echt en eens goed bekeken. Men zit erg dicht bij elkaar en wel zodanig dat men allemaal omhoog is gekropen naar de top toe. Dus om het in sporttermen te verwoorden, er is een brede top ontstaan met daaronder nog eens een goede subtop, de toekomst dus.

Dat, en het weer, belooft een gigadrukke zaterdag. Keukenhof heeft extra parkeerplaatsen, vooral ook voor bussen, ingericht en een joekel van een tribune gebouwd. Ik ga er dit keer dus zelf langs, ben heel benieuwd. Zal het laten weten.

Nog even de uitslagen:

Luxe en bijzondere voertuigen:
1. AB Midden Holland met een Dacia Logan Station
2. Meeuwenoord Vervoer met een DAF vrachtauto
3. Wilbrink & Van der Vlugt makelaars met een BMW X5

Beste Steekwerk:
1. Corsogroep KAVB Hillegom Haarlem e.o. met Sprookjesboek van Gebr. Grimm
2. Scouting Graaf van Lijnden met Declaration of Independance van Thomas Jefferson
3. Corsogroep De Zilk met De reis om de wereld in 80 dagen van Jules Verne

En de verrassingen zaten bij de mooiste praalwagens:
1. De Laatste der Mohikanen van James Fenimore Cooper van Konica Minolta
2. Nijntjes Droom van Dick Bruna van Rabobank Bollenstreek
3. Koning Artur en de ridders van de ronde tafel van de gemeente Teylingen.

Stekersvereniging van het jaar werd Zwemvereniging de Watervrienden uit Lisse.

En de publieksprijs ging dit jaar naar Moby Dick van Herman Melville van Bloemenbadplaats Noordwijk.

Ik ga me voorbereiden op een supercorsodag.


vrijdag 24 april 2009

Alles formidabel

Wat een mooie klus is het toch, dat corso. Zeker wanneeer het zoals dit jaar formidabel verloopt.

Formidabele kwaliteit bloemen en alles was er nog, dus we hoefden geen concessies met kleuren en soorten te doen.
Formidabele steek en bloemwerk.
Formdabele ontwerpen.
Formidabele medewerkers, zeker weer zo'n 1000 stekers en alles er omheen.
Formidabel weer vandaag, vrijdag, maar volgens de voorspellingen ook zaterdag en zondag.

En gewoon formidabel. De jury heeft zijn ronde vrijdag gedaan, ik weet de uitslagen al, die gaan we vanavond bekend maken en na vanavond staan ze ook hier in dit weblog. Maar de jury was sowieso heel erg te spreken over het corso. Ik citeer uit een overall juryrapport dat ik kreeg: Corso heeft een belangrijke slag naar boven gemaakt, is kwalitatief en qua uitstraling van een zeer hoog niveau. Veel volume en vormgeving en sterke ontwerpen. Met dank!

Ook de uitslagen geven dat weer, onverwachte prijswinnaars in alle categorieën, het steekwerk, de luxe wagens en al helemaal bij de praalwagens.

En omdat alles van zo'n hoog niveau is, tot slot een foto van de opbouw uit de hoogte, met dank aan dehoogtefotograaf.nl.


donderdag 23 april 2009

Wat een medewerking




Het is toch elke keer weer leuk om rond te lopen in de opbouwhallen en te merken hoe graag men allemaal wil helpen aan het corso. Ik heb vanavond vooral eens tussen het publiek en dan met name de toeristen gelopen. Dan blijkt maar eens hoe bijzonder het is en men het vindt. Niet alleen oh's en ah's over de bloemenpracht en de fantastische geuren, maar ook bewondering voor de inzet van een ieder. Die bewondering heb ik ook nog steeds. Met zijn allen maken we er zoiets moois van, een belevenis die vrijdag en zaterdag door de Bollenstreek trekt. Formidabel.
Die medewerking ligt ook op allerlei andere vlakken. Zo vind ik het zelf heel leuk dat de overbuurman, Verschoor kranen, een van zijn grootste kranen uitschuift en voorzien van grote lampen het voorterrein voor de opbouwhallen verlicht. Het zijn van die kleine dingen. De gemeente die de tijdelijke bewegwijzering regelt, met alle gele waarschuwingsborden. Dat is overigens wel hard nodig, want met sommige vrijwillige medewerkers heb ik soms wel te doen. De verkeersregelaars is zo'n groep. Zij staan daar maar buiten te zorgen dat alles in goede banen gaat. Ga er maar aan staan, wind, kou, (te veel) zon. Soms ga ik eens even kijken en het is werkelijk schandalig hoe sommige (gelukkig zijn het er niet veel, maar toch!) "verkeersdeelnemers" zich gedragen. Laat ik niet in detail treden, maar het kan dus echt niet. Ik heb niet zo veel met de meest recente SIRE campagne over hufterigheid, maar herken toch wel iets.
Andere medewerking kwam er op muzikaal gebied. Woensdagavond al een paar groepen en donderdagavond konden we genieten van de Bollenband, een ritmegroep van een heel bijzonder soort. Ze hadden de gehele zaal in hun ban met vooral hun enthousiasme. Ook een pretband en een stageband vergasten onze harde werkers op heerlijke klanken.
Op de foto de Bollenmina's die donderdagmiddag optraden.






Aardigheidje tussendoor: Donderdag is de dag waarop de scholen langs komen. En die vullen dat dan ook weer allemaal heel bijzonder en op een eigen wijze in. Zo was er een school die de kinderen een vragenlijst over de opbouw en het corso hadden mee gegeven. En een vraag vond ik zo leuk: Welke praalwagen rijdt zonder tractor? Wie het weet, mag het zeggen!!

We zijn bijna klaar, een gigantisch bloemenfestijn, fantastische praalwagens, door de goede kwaliteit bloemen, maar ook dankzij de nieuwe ontwerpers. Een clubje dat precies snapt hoe een corso moet zijn: figuratief, sprekend en mooi. De jury krijgt het moeilijk vrijdag.