donderdag 23 april 2009

En nu echt

een fotolog:















Tulpen!
















Jong geleerd...













Met zijn allen!


Oh ja, de link voor corso-online:

www.joheco.nl/corso

woensdag 22 april 2009

Foto's

Tijdens het corso, maar ook nu in de opbouwperiode, worden er ik weet niet hoeveel foto's gemaakt. Het is ook niet voor niets dat Kodak, toen er nog sprake was van rolletjes, een aantal jaren met een praalwagen ons corso sponsorde. Laat ik dan nu eens een vooral fotolog maken.
Van een ding heb ik geen foto's en dat is van het proefrijden dat we met de praawagen Ontdekkingsreis hebben gedaan. En dat is dan misschien maar goed ook, want het proefrijden was erg succesvol, aantal knelpunten ontdekt zodanig dat we ze kunnen oplossen. Maar ook een knelpuntje met een heel mooie auto (bijna net zo mooi als een praalwagen? Kwestie van smaak!), die een beetje schade opliep. Alles inmiddels geregeld, man vol begrip (levert hem ook een bos bloemen op!) en verzekering aan de beurt. Maar daar heb ik dan dus geen foto van.



Wel van de eerste steek door Koning Arthur. Hij komt van vroeger tijden, want snapte niet zo goed dat wij niet meer met zwaarden steken, maar met naalden. Was wel een heel leuke actie.



Mooi trio toch, zo bij deze gezamenlijke actie van Bloemencorso en gemeente Teylingen?




De stekersverenigingen komen van heinde en ver inmiddels. Zo is er dit jaar een shantikoor uit Katwijk, dat als stekersvereniging opereert. Dus in Katwijk niet alleen vis, maar ook bloemen (of stigmatiseer ik nu te veel?).
Ik ben vanavond ook nog even een praatje wezen houden in het museum De Zwarte Tulp, voor de aanwezige gildeleden. Ging met name over het belang van het corso, onze toekomstplannen, de noodzaak van de corsomanager, eventjes over de bezoekersaantallen en ik heb vooral ook stil gestaan bij het initiatief Beleef de Bollenstreek. Hoe zetten we de streek nog meer op de kaart, benutten we de gezamenlijkheid (politiek, maatschappelijk, orgnaisatorisch en ook commercieel)? We hebben besloten alle praalwagens uit te rusten met het nieuwe beeldmerk van de slagzin BELEEF DE BOLLENSTREEK.
We zijn ook heel modern aan het worden (natuurlijk). Een van de deelnemers rijdt met een online Internet verbinding in combinatie met een GPS systeem aan boord. Zo kan men volgen waar het corso is. Hij stuurt ook heel frequent een foto naar een website, zodat men ook online corsobeelden op het WorldWideWeb, dus over de gehele wereld, kan aanschouwen. Wauw.
Weet je wat nu het leukste van deze woensdag is. Je ziet de kleur de hal in komen. 's Ochtends is alles nog wit en naar mate de tijd vordert, kleuren alle wagens. De kleur zakt de hal in, zeg ik wel eens, omdat de meeste stekers de wagen van boven naar onder steken.

dinsdag 21 april 2009

Kleine klusjes

Bij zo'n corso horen ook allerlei kleine zaken, waar je als voorzitter dan toch snel iets in moet regelen. Zo moeten er (vanwege het verwachte mooie weer) nog t-shirts komen voor een deel van onze medewerkers, vanavond in gang gezet, ben ik al enkele dagen bezig met de teksten voor de speakermannen (ja, nog steeds geen vrouwen) en de vertaling daarvan (dank weer aan onze hulpen op dat vlak), vinden er al diverse interviews plaats en is er nog een presentje voor al onze figuranten bedacht en gemaakt.

Dan ben ik met de genodigden lijst bezig bij de diverse ontvangsten. Inmiddels doen alle gemeenten veel dingen rondom het corso, activiteiten in de dorpen maar ook officiële ontvangsten met officiële gasten en tribunes. Ik zie het corso komend weekend al 7 keer voorbij trekken, maar dat zou nog meer kunnen zijn. Ik moet dan ook altijd een schifting maken en verdeel mijn aandacht tussen de diverse gemeenten, maar ook pleisterplaatsen waar onze mensen zelf zijn.

Enne, ik rijd dit jaar een stuk mee. Dat wil ik toch een keer mee maken. Het schijnt zo'n bijzondere belevenis te zijn. Ik stap in Sassenheim na de middagpauze in een van de voorste auto's, rijd mee naar Lisse, stap daar bij het gemeentehuis uit om op de tribune plaats te nemen en aan het eind van de stoet stap ik weer in een auto om de Keukenhof Corso Boulevard (voorheen Westelijke Randweg) "te nemen". Ben benieuwd.
Veel aandacht hebben we natuurlijk voor het nieuwe onderstel. Op dit moment wordt deze gewoon verder behandeld als elke andere praalwagen, want hij moet gewoon gestoken worden en zo, maar tijdens de rit wordt hij nauwlettend gescout. Onder dit onderstel komt dus geen tractor, maar een aggregaat. Dat apparaat is er vandaag ingezet. Weer een heel ander verhaal, dat dus met één heftruck gedaan kan worden.


Oh ja, de commissaris van de Koningin in Zuid Holland wil ook heel graag het corso bekijken, als onze gast en die van de gemeente Teylingen.

maandag 20 april 2009

Beroemde mensen

Er komen de komende tijd nogal wat mensen op het corso en de opbouwtentoonstelling af. Ook mensen die op d'een of andere wijze naam hebben gemaakt. Natuurlijk is daar minister Plasterk, van cultuur, die het corso officieel komt openen. We hebben trouwens een leuke openingshandeling in gedachten, iets met heel kleine praalwagentjes. Gelet op eerdere opmerkingen over corso's en praalwagens van de minister (bij d'een of andere parade (maar dan op zijn Engels uitgesproken, dus pereed)), komt hij daar niet onderuit natuurlijk.


Koning Arthur is uit zijn graf verrezen, hij komt te paard met zijn gevolg zelfs op woensdag de eerste steek doen. Aan de praalwagen van de gemeente Teylingen natuurlijk, die heet niet voor niets Koning Arthur en de ridders van de ronde tafel.

Ook de bisschop is weer van de partij, hij heeft vorig jaar zo genoten van het opbouwen van het corso, dat wil hij nog een keer mee maken. En zal hij zaterdag op een van de tribunes, die in Voorhout, het corso aan hem voorbij zien trekken. Op de diverse tribunes ook nog eens diverse ambassadeurs van ons bevriende landen.

Oud-minister en voorzitter van de bouwclub Bouwend Nederland (en hij heeft nog veel meer functies) Elco Brinkman zal de zaterdagaftrap in Noordwijk verrichten. Jan(tje) Lammers van de racerij helpt hem er bij, ik geloof dat ik er ook nog even bij mag zijn.


En dan komen er heel veel camera- en filmploegen op het corso af. Tijdens de steekdagen al de nodige, ik moet onder andere mijn Frans ophalen en ook in het Chinees zal ik te zien en horen zijn (dat laatste nagesynchroniseerd denk ik (en hoop ik)). In Noordwijkerhout is een heuze camaraploegstandplaats ingericht. En ook bij de Keukenhof Corso Boulevard (voorheen Westelijke Randweg) te Lisse is een journalisten-, fotografen- en filmploegenlocatie gemaakt. We gaan weer de gehele wereld over, zo beroemd zijn we.



We zijn er klaar voor, de meeste bloemen (95 % riep men vanavond/maandagavond) staan al in de cellen. Alle praalwagens staan opgesteld, zijn geschilderd waar nodig, hebben de benodigde zijde opgespeld gekregen. Enkele luxe wagens zijn al naar binnen. De cateringhoek is ingericht (er is alleen nog niets voor de inwendige mens aanwezig, dat komt snel hoop ik). Parkeerplaatsen zijn nagenoeg ruim. Verkeersregelaars zijn opgeleid.



Kom maar op!

zondag 19 april 2009

Muziek en centen

Muziek hoort bij het corso. We hebben altijd een keur aan muziekkorpsen meelopen, van heinde en ver, zoals dat heet. Uit Heerenveen, Joure en Rijen, maar ook een korps uit Duitsland loopt een etappe mee. Neen, ze lopen niet de gehele route mee, dat willen we ze niet aandoen. De tocht is in 5 stukken verdeeld en per stuk lopen er dan 5 korpsen mee. Een enkel korps overigens presteert het om 2 etappes te doen, chapeau. Wat leuk is, dat we er ook een paar showbands bij hebben lopen. Die willen allerlei trucjes laten zien. En dat is dan weer jammer, komt niet altijd tot zijn recht, want de stoet moet wel verder. We hebben al moeite om het schema in de gaten te houden. Als de korpsen dan nog eens voor oponthoud zorgen, dan lukt dat weer niet. En ja, dat is wel sneu.
Ook op steeds meer praalwagens proberen we muziek te laten horen. Zeker in de stukken buiten de dorpen is het anders zo stil voor een ieder. Dus een aantal jaren geleden is geïnvesteerd in apparatuur voor op de wagens waardoor we levendige, maar wel mechanische muziek hebben. Vorig jaar was er een praalwagen waarop de gehele tocht skihut muziek te horen was. Heel eerlijk gezegd was ik toen blij dat ik geen figurant was. Maar de betrokken figurant had er geen moeite mee, hij vond het leuk en heeft van het begin tot het eind staan springen en dansen. Zwaaien was er niet bij, hij figureerde echt.
En we hebben een wagen met een Afrikaanse band uit Burundi (Itsito Ercan, echt!). Een band samengesteld uit Hutu's en Tutsi's. Gelukkig kan dat hier. Zij werken vooral met grote trommels, die ze ook nog eens grotendeels op hun hoofd dragen. Vandaar dus de platte wagen waar ze op staan, want dat houden ook zij geen 40 km vol.

Al een aantal jaren geven we de mensen de gelegenheid om financieel bij te dragen aan het corso door middel van het zogeheten schooien. Dat is steeds succesvoller. De mensen weten steeds meer waar het voor is, de schooiers, oh neen collectanten, leren steeds beter hoe ze het goed, slim en efficiënt kunnen doen en we hebben er vorig jaar levendige, maar dan echt, speakers voor laten rijden. Plaatselijk bekende opperspreekstalmeester stonden op een podiumpje voorop een tractor en legden de bezoekers uit wat te doen met die schooiwagen. En dat hebben we geweten, iedereen wilde mee doen en geld geven. En spontaan en van harte.

Zoals ik als vaker heb geroepen, dat zien we niet als bedelen of zo (zoals een enkele politicus dat wenst te roepen). We zijn een gratis evenement, willen dat blijven, maar weten dat veel mensen de gelegenheid willen hebben om iets bij te dragen. Anders, bij nagenoeg alle andere grote en vergelijkbare evenementen, moeten ze er bij de ingang voor betalen en dat doen ze dan ook graag. Het overovergrote deel van de bezoekers ziet het als zodanig en wij zijn er mee gered. We gaan er dus mee door. De schooiwagen zelf hebben we ook aangepast. Het wordt steeds meer een echte praalwagen. Met nog steeds enthousiaste figuranten en vangarmen, dit keer in de vorm van schatkisten, waarin men geld kan mikken. Daar omheen dus de collectanten met de corsocollectezakken (en allerlei legitimaties, eisen aan de leeftijd, pasfoto's, handtekeningen van mij, etc. omdat we dus door die zeven verschillende gemeenten heen rijden).

zaterdag 18 april 2009

Klaar voor de start

Nog even en de geurende hyacinten worden aan de praalwagens toevertrouwd. De eerste staan dus al in de cel, als ik even lekker wil ruiken, loop ik gewoon zo'n cel in. En alle praalwagens zijn ook technisch klaar. Dat was nog een hele toer, want vanmorgen vroeg werd de laatste hand aan de laatste praalwagen gelegd. Onze hoofdspuiter, zoals ie in een dagbladartikel werd genoemd, stond om 5 uur het laatste purschuim op te spuiten. Ook weer gelukt.




En alle tractoren staan er weer onder. Onder alle praalwagens op een na, want die ene praalwagen is op een/het nieuwe onderstel gebouwd. Dat is toch wel gemakkelijk. Traditioneel komen er dus twee heftrucks een voorwagen hijsen, tractoren er onder, aansluiten, vastmaken, proefdraaien, etc. Bij het nieuwe onderstel is het een kwestie van de generator aan doen en rijden maar. Los van de kinderziektes tijdens de eerst proefrit dan.



Het blijft aan de andere kant wel een aardig gezicht om de 17 tractoren zo op een rijtje te zien staan. 17 oldtimers inmiddels, waarvan een aantal slechts nog in het bloemencorsoweekend dienst doet.
Maar, ze zitten er onder, ze staan in de hal en kunnen gebruikt gaan worden. De elektra mensen leggen nog even de kabels voor de verlichting, hier en daar komt nog wat zijde voor de onmogelijke plekken en het basismateriaal voor de bloemstukken wordt aangebracht. Wat een hoop nog te doen, eigenlijk. Er komt wat voor kijken!


Ik heb goed weer besteld en de bestelling lijkt al afgeleverd. Het is een mooie dag en het wordt een mooi weekend. De komende week is de streek op zjjn mooist. Als het mooie weer dan maar niet op is in het corsoweekend. (Vast niet, want het corso verdient gewoon mooi weer.)

donderdag 16 april 2009

Bloemen en auto's

We zijn weer begonnen, nog 10 dagen en dan is het corso een feit. Uiteraard zijn we al heel lang bezig (sommigen van ons het jaar rond), maar de laatste twee weken is het uiteraard op zijn drukst.
De organisatie van de gehele opbouwtentoonstelling (in de Klinkenberghallen), het laten rijden van de stoet, maar ook allerlei zaken er om heen, zoals de opening en de tribunes met de officiële ontvangsten, het is allemaal in gang. Zelfs de openingshandeling met minister Plasterk wordt al voorbereid. Met zo'n bijzondere openaar, willen we uiteraard een bijzondere wijze het corso starten.

En dan kom je er achter dat de afsluiting van de A44 maar op de agenda blijft staan. Alweer enige tijd geleden ontdekte ik dat Rijkswaterstaat het onzalige idee had om de, op zich hard noodzakelijke, verbetering van de aansluiting van de A44 op de A4 in het corsoweekend af te ronden door het afsluiten van de A44 bij Burgerveen. Want ineens stonden er allerlei gele borden.
Dat gaat natuurlijk niet goed. Het is het drukste weekend van het jaar, verkeerstechnisch juist daar. Ook zonder afsluiting is die plek op corsozaterdag al een obstakel. Vorig jaar liep het verkeer er vast, zowel op de A44, de A4 als op de N207 (richting Hillegom/Lisse). Uiteraard ben ik er achteraan gegaan, doch ik kreeg het belang niet over het voetlicht (kennelijk). "We weten het, hebben er over nagedacht en het komt echt wel goed." Natuurlijk komt het niet goed! Aandrang mijnerzijds hielp niet echt meer. Dan maar de politiek ingeschakeld (daar heb ik ook iets mee van doen). En zowaar, binnen 24 uur geregeld. RWS schuift de afsluiting 2 weekenden door. Prima, maar jammer dat het zo moet (jammer voor RWS dus). Ik zal frequent even langsrijden of de gele borden nu snel aangepast worden, toch in het kader van Eerst zien en dan geloven.

We zijn begonnen met het verzamelen van de bloemen (het zogeheten koppen), vooral de hyacinten. Daar waar ik 2-3 weken geleden nog wat ongerust was, hoewel ik behoorlijk optimistisch ben ingesteld, en het buiten goed in de gaten hield, is het allemaal goed gekomen. Het paasweekend is het buiten allemaal in een stroomversnelling gekomen. Nog sneller dan ooit, lijkt het wel. Het lijkt ook wel of alles tegelijk in bloei komt. Overal waar je kijkt, zie je bloeiende bollenvelden. Dus we halen ons hart op en opgelucht adem. De eerste bloemen zijn de cel al ingereden. Prima kwaliteit, juiste moment en normaal gesproken kunnen we de bloemen, gekoeld bewaard, uitstekend zo lang bewaren. Zeker omdat ze het buiten allemaal prima hebben(gehad), waardoor ze in goede conditie de cel in gaan (!).

Geniet van de streek, hij is de komende 10 dagen op zijn mooist. Geniet van het corso, er komt een heel mooie aan.