Yes

We zijn begonnen. De eerste bloemen zitten er op, ik heb zelfs het gevoel dat we al een stukje verder zijn dan vorig jaar op woensdag. Zo lijken er per stekersvereniging meer mensen, dus handjes, rond te lopen dan vorig jaar. Maar ook zijn de hyacinten van betere kwaliteit, wat zwaarder, waardoor ze beter vullen en sneller wegsteken. Maar de praalwagens zullen gewoon weer klaar zijn op donderdagavond (en een enkele kar midden in de nacht, want dat hoort er ook bij).

En Jochem Myjer stak de eerste bloemen op de wagen van Teylingen. Niet doorvertellen, maar er waren aan die wagen al best de nodige hyacinten gestoken en op andere wagens ook. Maar ja, je weet hoe dat gaat. De eerste steen is nooit de eerste steen en de eerste paal vaak niet de eerste (soms zelfs de laatste). Dat was trouwens heel erg leuk met Jochem Myjer. Hij was lekker op tijd en vond het heel leuk om eerst een rondje te doen in de hallen. Hij was daadwerkelijk in het hele corsofeest ge:interesseerd en stak de nodige mensen een hart onder de riem. Die man is toch wel heel populair. Vooral bij de jeugd en de dames. Veel met name meiden kwamen op hem af, wilden een foto en/of handtekening. En Jochem was erg bereid om daar gehoor aan te geven. Er zijn veel foto's gemaakt met hem er op.

En toen de echte eerste steek. Dat was heel apart en deed hij erg leuk. Een massa media was daar op af gekomen. De eerste foto's zijn al verschenen en de eerste artikelen heb ik ook al gelezen. Goede start van het corso.

Dat is wel het leuke van de twee echte opbouwdagen, zeker van de eerste. Ik loop veel in de hal, maar ben tussendoor ook nog wel regelmatig weg en met andere dingen bezig. En telkens als ik dan weer terug kom, is het weer veranderd. Weer meer kleur, weer meer zicht op hoe het gaat worden. En dan hebben we het nu alleen nog over het steken. Donderdag komt ook al het bloemwerk er op, dan wordt het nog mooier. Al die bloemstukken zijn in de maak in een apart gedeelte van de hal en zijn grotendeels voorbereid, zodat ze er donderdag snel op kunnen. Ook de bloem(kunst)werken voor de andere voertuigen (luxe wagens, steeds meer bestelbusjes, een joekel van een bus, enzovoorts) staan klaar. Er komen weer een aantal heel bijzondere wagens uit te voorschijn. Ook hierbij wordt er steeds meer uitgeprobeerd en vernieuwd. Complete stellages af en toe op de auto's. Formidabel.

Daarnaast is de sfeer ook zeer ontspannen en aangenaam. Ik zag ergens een grote doos met gebak rondgaan, niets met vorkjes en schoteltjes: lekker afhappen, slagroom in je snor (of onder je neus) en genieten. Heerlijk.

De media aandacht neemt ook steeds grotere vormen aan. Zoals gezegd veel fotografen en schrijvende pers bij Jochem Myjer, maar al enkele filmploegen. En daarvan hebben zich er een behoorlijk aantal gemeld voor de komende dagen, tijdens de opbouw en tijdens het corso. De beelden gaan weer all over the world. Belangrijk voor ons als corso, maar zeker ook voor de Bollenstreek.

Uit de lucht

Dat ging maar net goed, vanmorgen. Een van de grote overhead deuren in de opbouwhal kwam vanmorgen van grote hoogte omlaag zeilen. Metaalmoeheid of zoiets. Een van onze mensen die in de buurt stond en de deur omhoog deed, kon maar tenauwernood wegspringen. Dus allemaal net aan goed afgelopen gelukkig. Zo maak je dus van alles mee.

Wat goed ging was het proefrijden met een praalwagen in Noordwijkerhout. Zoals bekend rijden we dit jaar voor het eerst niet dicht langs het centrum van Noordwijkerhout, maar willen we echt door het centrum rijden. En dat kunnen we zo maar en gemakkelijk roepen, maar regelen is een ander verhaal. De gemeente, die dit ook graag wil, moet daarvoor wel de nodige escapades uithalen. Diverse lantaarnpalen verplaatsen, wat straatmeubiliair weg, stoepen vlakken en zo voorts. Heel klusje dus. En om te kijken of het daarna, vorige week zijn al die sta-in-de-wegs weggehaald, goed gaat, hebben we vanmorgen dus proefgereden. Een praalwagen, zo'n gele jongen, met begeleiding naar Noordwijkerhout en door het centrum heen. Ging allemaal heel goed, paar dingetjes moeten nog even weg, maar dan zal het verder prima verlopen vrijdagavond. Een mooi verlicht corso door Noordwijkerhout.
Aan die verlichting wordt door de praalwagenbouwers en de deelnemers met luxe wagens ook steeds meer aandacht besteed. Zo zag ik vanavond heuse lichtslangen op de wagen Kindervakantie (een achtbaan) verschijnen. En op de wagen Standvakantie (een auto (een mix tussen een Kever en een Eend!) met caravan) werden de koplampen gevuld met echt licht.

Alle bloemen zijn zo'n beetje binnen, alleen is het nog wat zoeken naar rode tulpen. De zaak is ingericht, catering staat klaar, standjes voor de schilders op hun plek, parkeerruimte ingedeeld. We zijn er klaar voor, we gaan steken!

Een goed begin

De laatste week is begonnen. In de streek staan op diverse plekken mooie gekleurde posters met de aankondiging De week van het Bloemencorso Bollenstreek. Want dat willen we er steeds meer van maken. Niet alleen een corso op zaterdag (en inmiddels op vrijdagavond) maar veel meer er om heen en er aan voorafgaand. Vandaar dat we dit jaar de opbouwtentoonstelling ook echt openen, met Jochem Myjer. Dat lijkt me echt leuk. Veel jonge meiden vinden dat ook leuk. Mijn eigen dochter vraagt elke keer wanneer het nu echt begint en of ze mee mag. En vanavond was ik nog even in de opbouwhal, waar een aantal leuke meiden van Ter Leede werden geïnterviewd. En ook zij vonden het heel mooi dat Jochem komt. Jammer dat ze nog naar school moeten die woensdagmiddag en er dus zelf niet bij kunnen zijn. Die meiden zullen trouwens met graagte hun handen uit de mouwen steken de komende dagen, ze hebben er echt zin in, dat bleek uit alles. De praalwagen van de gemeente Teylingen zal er zeker mooi van worden. En ik mocht ook nog met ze op de foto (foto W4U).
In de hal liepen al wat vrijwilligers voorbereidingen te treffen voor het daadwerkelijke steken vanaf woensdag. Nog wat bijsnijden aan de praalwagens. Hier en daar wat zijde op onmogelijke plekken aanbrengen. Stellingen worden al geplaatst. We zijn er bijna klaar voor!
Ook de nodige bloemen komen binnen, het gaat al lekker ruiken in de tennishal.
Ik kreeg vanavond ook wat kaarten voor de Efteling aangeboden plus een middag in de Haarlemse Honkbalweek in een skybox (als dat bij honkbal ook zo heet) voor een groep mensen. Daar kan ik in de loop van de week en vrijdagavond vast een aantal mensen blij mee maken. Goed dat men op deze manier ook mee werkt aan ons corso.

Collecteren of bedelen

Het bloemencorso draait voor een super groot deel op vrijwilligers. Toch hebben wij ook de nodige pegulanten nodig om het corso op de weg te krijgen en te laten rijden door de Bollenstreek en naar Haarlem. Die gelden komen van deelnemers voor de praalwagens, luxe wagens en niet te vergeten de wagens in de promotiestoet. Daarnaast ontvangen we gelukkig van die en gene subsidies en sponsorgelden. En desondanks is het elk jaar weer een kunst om de begroting sluitend te maken. De laatste paar jaar lukt dat overigens weer.

Het corso vermaakt veel mensen, van de makers tot de kijkers. Al die kijkers worden zo maar vergast op een mega leuk evenement en hoeven daar niets voor te betalen. Naast dat dit niet eens zou kunnen (hoe maak je een 40 kilometer lange route zodanig dat men er alleen na betaling in kan?), willen we dat ook niet. We vinden het gewoon leuk om het corso te laten rijden. Toch weten we dat veel mensen wel wat willen betalen. En daarom zijn we enkele jaren geleden begonnen met het schooien, een term die we uit het zuiden van het land hebben geleend. Het wordt ook wel collecteren genoemd, vandaar dat we ook hier weer vergunningen voor nodig hebben. En wat dan weer zo aardig is, we rijden door 8 verschillende gemeenten en al die gemeenten maken dan weer een eigen vergunning met eigen regels. En die regels zijn dan ook nog eens niet op elkaar afgestemd. Ga er dus maar weer aan staan. Dat geldt overigens ook voor de gewone vergunningen. Die variëren van een enkel briefje met: Het mag en doe het goed tot een overzicht van 8 pagina's met Do's en Don'ts.

Maar terug naar het schooien. We hebben gemerkt dat veel bezoekers het helemaal niet zo erg vinden en er zelfs "blij om zijn" zodat ze de gelegenheid hebben om een kleine geste te geven. In de politiek kwam aan begin van dit jaar ineens op tafel dat men (althans in een gemeenteraad ergens in de Bollenstreek) vond dat we aan het bedelen moesten. Wij zien dat zelf dus heel anders. Die gemeente mag ons dus best financieel meer ondersteunen, maar wij blijven de mensen de gelegenheid geven ons ook financieel te ondersteunen.

Dit jaar zullen daar zelfs echte speakers bij worden ingeschakeld. In elk dorp/kern hebben we een bekende opperspreekstalmeester (die dus de wieleronden doet of de hardloopwedstrijden of een konijnenveiling) bereid gevonden in die kern aan te kondigen dat de schooiwagen er aan komt en wat daar de bedoeling van is. Ze gaan dat zelfs in het "buitenlands" doen. Ben heel benieuwd hoe het gaat en hoe het (be)valt.

Ze staan in de hal

Alle praalwagens zijn vanmorgen van hun aandrijving voorzien. Dat heet, alle tractoren zijn er onder gezet (en 2 er voor, want die zullen worden getrokken door leuke oldtimers). Daarna konden ze in de hal worden neergezet, waar ook de achterwagens al stonden. Dus in die hal, de Klinkenberghallen aan de Rijkstraatweg te Sassenheim (gemeente Teylingen), staan nu 17 grote witte en gele joekels te wachten op hun bloemen die er vanaf woensdag op worden geprikt. Het onderzetten van die tractoren is best leuk om te zien. Dat vond een televisiemaker ook, ze maakte vele opnames. Ik schat zo maar in dat daar nogal wat van gebruikt zal worden in de uitzendingen. TV West heeft vanaf aanstaande maandag elke dag een uitzending over de tot stand koming van het corso.

De bloemen worden inmiddels gesneden en van het land gehaald. Overigens geen warm klusje, want de temperaturen zijn nog niet hoog en het windje was erg dun vandaag. Ze zijn er nog volop, de hyacinten. Dat was vorig jaar wel anders. We reden het corso toen op 20 april, dus eigenlijk dit weekend, en er was geen hyacint meer te bekennen, al een paar weken niet. Nu wel, we kunnen tot in volgende week snijden, wat voor veel dingen plezierig is, voor de kwaliteit, voor de werkorganisatie en ook voor de centen. We proberen namelijk slechts te snijden wat we nodig hebben en doen dat ook nog als de praalwagens al gestoken worden. Vorig jaar moesten we erg veel op voorhand snijden, meer dan we (ook achteraf) nodig hadden. Veel weggegooid dus. Jammer en prijzig.
Tulpen zullen we niet veel kunnen gebruiken, want die zijn zelfs laat.

Ook de verkeersregelaars zijn weer opgeleid. Vanwege de verwachte drukte hebben we nogal wat jongens en meisjes in oranje hesjes staan, die het verkeer in goede banen leiden. En die krijgen allemaal een (korte) opleiding van een uur om weer even te weten waar ze aan toe zijn en waar ze op moeten letten. Dank aan de agent die daar zaterdag voor wilde komen. Overigens moeten ze die cursus doen voor alle activiteiten die ze "verkeersregelen". Zelfs als er zondag een ander evenement is waar men bij wil helpen (wat vorig jaar het geval was), dan moet men daar die cursus voor doen. Sterker nog, toen wilde men zelfs dat die vrijwilligers nog even apart langs kwamen omdat we ze ook in Noordwijkerhout wilden inzetten, een andere gemeente. Kan dat nu niet anders? We moeten al blij zijn dat ze willen helpen (het is de lastigst in te vullen vrijwilligersklus). Ook vorig jaar moest ik zelf nog aan de slag om voor Heemstede en Bennebroek verkeersregelaars te organiseren voor zaterdagavond. Dankzij de inzet van de betrokken gemeentes en zelfs een burgemeester is dat nu niet nodig en regelt (!) men het zelf.

In de Elsevier van deze week staat nog een heel aardig artikel over Barbara de Loor, de openaar van het corso 2008 in Noordwijkerhout.

Media en toekomst

Zo in de laatste dagen voor de laatste week zijn we heel druk bezig met de media. Veel schrijvende pers is bezig met artikelen die in de corsoweek worden geplaatst. Vaak is er sprake van specials en de goede samenwerking met het Leidsch/Haarlems Dagblad, die moet leiden tot een UIT bijlage die grotendeels in het teken staat van het corso, vraagt veel aandacht. Ook zijn we veel tijd bezig met de voorbereidingen van de zendende media. Komend weekend geef ik al diverse radio interviews, Omroep West besteedt zowel via Radio West als TV West veel tijd aan het corso en de vele buitenlandse TV teams melden zich om straks leuke reportages van de opbouw en het corso zelf te maken. Dus naast die vele kijkers langs de kant ook veel kijkers via de ether.

Naast dat we natuurlijk heel druk bezig zijn met het voorbereiden en straks bouwen van het 61e corso, besteden we ook nog tijd aan hoe het corso er in de toekomst uit moet zien. Al wat langer denken we daarover na in het project Praalwagen van de toekomst. Dat heeft er toe geleid dat we direct na het corso opdracht zullen geven om een prototype van een nieuw onderstel te bouwen. Dat prototype, waarbij de tractoren vervangen zullen worden door een eigen aandrijving met een generator, zal hopelijk in het corso van onze collega's in Rijnsburg kunnen proefdraaien. Ten behoeve hiervan wordt een van de praalwagens volgende week zelfs gewogen. Een van de bouwers heeft daar zelfs een leuke wedstrijd aan verbonden: Raad hoeveel deze praalwagen weegt.

En ook hebben we vandaag bezoek gehad van een Belgisch bedrijf dat zich bezig houdt met praalwagenbouw. Een heel ander soort praalwagens, dat wel, maar tijdens het gesprek kwam al snel op tafel dat zij best in staat zullen zijn om praalwagens te bouwen die "half af" zijn. Want, zij maken praalwagens in schitterende kleuren en zeer gedetailleerd. Voor ons is het voldoende dat ze wit of grijs of geel zijn en de detaillering maken we juist met de bloemen. Ze hebben geïnteresseerd rondgelopen, gefotografeerd en (al) nagedacht. We hebben afgesproken dat zij na het corso met ideeën komen over een mogelijke samenwerking. Ik ben zeer benieuwd.

Tot slot over vandaag. De Efteling meldde zich, beetje laat, om te kijken of we nog wat zaken samen zouden kunnen oppakken. Beetje laat dus, maar wel een leuke gelegenheid. En wij kunnen best snel reageren op leuke voorstellen. Dus onze mensen hebben vandaag al wat ideetjes uitgewerkt en gaan met De Efteling aan de slag om te kijken waar we elkaar kunnen vinden. Donderdag weten we het.

Morgen worden de tractoren ondergebouwd. Altijd spectaculair, als je de praalwagens tussen twee heftrucks ziet bungelen om daarna de ondergereden tractor op te eten. Net zoals het spectaculair is om 17 van die oude oranje Fiats (ze komen uit de 70-er jaren) op een rijtje ziet staan.

We zijn weer bezig

De corsokoorts heeft weer toegeslagen. Nog een goeie week en het mooiste corso van Nederland rijdt door de streek, op vrijdagavond door Noordwijkerhout en zaterdag van Noordwijk naar Haarlem.

Uiteraard zijn we al heel lang bezig met de voorbereidingen, zo'n corso rijdt niet zo maar. Eigenlijk beginnen we in mei al, maar als de R in de maand is, is er sprake van corsomaanden. En nu wordt het met de dag intensiever. Zo zijn de afgelopen dagen de laatste praalwagens naar de opbouwlocatie aan de Rijksstraatweg in Sassenheim (gemeente Teylingen) gebracht en is de laatste hand gelegd aan de basis van de wagens. Dit jaar dus in twee variaties. De traditioneel gelaste wagens, daarna te wikkelen in plastic en bedekt met karton, waarna ze worden bespoten met purschuim waar de bloemen in gestoken kunnen worden. En wederom een aantal wagens uitgebeeld in piepschuim, door heuse artiesten die in het dagelijks leven ook zandkastelen bouwen en ijssculpturen houwen.

Zaterdag worden de tractoren onder de casco's gezet en kunnen ze gaan bewegen. Ook worden ze dan in de tot corsohal omgebouwde tennishal Klinkenberg neergezet, waarna de echte bloemwerkzaamheden starten.
Die bloemen worden momenteel van de velden gehaald, vooral mooie en lekker ruikende hyacinten. De kwaliteit van de bloemen is prima en het moment ook. De nu en komend weekend te snijden hyacinten (en volgende week ook nog wat tulpen) zijn kakelvers en zullen het goed doen en houden op de praalwagens, als ze straks gestoken zijn.
We komen bij die werkzaamheden overigens van alles tegen. Een vrachtauto die de kratten kwam brengen waarin de bloemen worden gesneden en vervoerd, ging net niet op zijn kant in een van de bloemenvelden. Maar een grote kraan van de firma die tegenover de opbouwlocatie gevestigd is (en straks via die grote kranen het buitenterrein verlicht) was wel nodig om de vrachtauto weer met alle wielen op de grond te zetten.

We zijn dus lekker bezig om een heel mooi corso op de straat te brengen. Ik heb toezeggingen dat het volgende week schitterend weer is!